# Landnámabók - **Verk:** Landnámabók (verk:saga:landnamabok) - **Datering:** 1275/1280 - **Källsamling:** heimskringla.no och sagadb.org: Íslendinga sögur, fornaldarsagor, kungakrönikor och Grágás - **Utgåva:** Guðni Jónsson (utg.), Íslendinga sögur I–XIII, Reykjavík 1946–49. heimskringla.no. - **Språk:** non - **Typ:** original - **Licens:** Public domain enligt heimskringla.no ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 1 1. Kapituli Þá er Ísland fannst ok byggðist af Nóregi, var Adríánus páfi í Róma ok Jóhannes eftir hann, sá er inn fimmti var með því nafni í postulligu sæti, en Hlöðver Hlöðvesson keisari fyrir norðan fjall, en Leó ok Alexander, sonr hans, yfir Miklagarði. Þá var Haraldr hárfagri konungr yfir Nóregi, en Eiríkr Eymundarson í Svíþjóð ok Björn, sonr hans, en Gormr inn gamli at Danmörk, en Elfráðr inn ríki í Englandi ok Játvarðr, sonr hans, en Kjarvalr at Dyflinni, Sigurðr jarl inn ríki í Orkneyjum.    Svá segja vitrir menn, at ór Nóregi frá Staði sé sjau dægra sigling í vestr til Horns á Íslandi austanverðu, en frá Snæfellsnesi, þar er skemmst er, er fjögurra dægra haf í vestr til Grænlands. En svá er sagt, ef siglt er ór Björgyn rétt í vestr til Hvarfsins á Grænlandi, at þá mun siglt vera tylft fyrir sunnan Ísland. [Af Hernum af Nóregi skal sigla jafnan í vestr til Hvarfs á Grænlandi, ok er þá siglt fyrir norðan Hjaltland svá, at því at eins sé þat, at allgóð sé sjóvarsýn, en fyrir sunnan Færeyjar svá, at sjór er í miðjum hlíðum, en svá fyrir sunnan Ísland, at þeir hafa af fugl ok hval.] Frá Reykjanesi á sunnanverðu Íslandi er fimm dægra haf til Jölduhlaups á Írlandi [í suðr, en frá Langanesi á norðanverðu Íslandi er] fjögurra dægra haf norðr til Svalbarða í Hafsbotn. [En dægrsigling er til óbyggða á Grænlandi ór Kolbeinsey í norðr.]    Svá er sagt, at menn skyldu fara ór Nóregi til Færeyja. Nefna sumir til Naddoð víking. En þá rak vestr í haf ok fundu þar land mikit. Þeir gengu upp í Austfjörðum á fjall eitt hátt ok sást um víða, ef þeir sæi reyki eða nökkur líkendi til þess, at landit væri byggt, ok sá þeir þat ekki.    Þeir fóru aftr um haustit til Færeyja. Ok er þeir sigldu af landinu, fell snær mikill á fjöll, ok fyrir þat kölluðu þeir landit Snæland. Þeir lofuðu mjök landit.    Þar heitir nú Reyðarfjall í Austfjörðum, er þeir höfðu at komit. Svá sagði Sæmundr prestr inn fróði.    Maðr hét Garðarr Svavarsson, sænskr at ætt. Hann fór at leita Snælands at tilvísun móður sinnar framsýnnar. Hann kom at landi fyrir austan Horn it eystra. Þar var þá höfn. Garðarr sigldi umhverfis landit ok vissi, at þat var eyland. Hann var um vetr einn norðr í Húsavík á Skjálfanda ok gerði þar hús.    Um várit, er hann var búinn til hafs, sleit frá honum mann á báti, er hét Náttfari, ok þræl ok ambátt. Hann byggði þar síðan, er heitir Náttfaravík.    Garðarr fór þá til Nóregs ok lofaði mjök landit. Hann var faðir Una, föður Hróars Tungugoða. Eftir þat var landit kallat Garðarshólmr, ok var þá skógr milli fjalls ok fjöru. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 2 2. kapituli Flóki Vilgerðarson hét maðr. Hann var víkingr mikill. Hann fór at leita Garðarshólms. [Þeir lágu í Smjörsundi. Hann gekk at blóti miklu ok blótaði hrafna þrjá, þá er honum skyldu leið vísa, því at þá höfðu hafsiglingarmenn engir leiðarstein í þann tíma í Norðrlöndum. Þeir hlóðu þar varða, er blótit hafði verit, ok kölluðu Flókavarða.] Þar mætist Hörðaland ok Rogaland. Hann fór fyrst til Hjaltlands ok lá þar í Flókavági. Þar týndist Geirhildr, dóttir hans, í Geirhildarvatni.    Með Flóka var á skipi bóndi sá, er Þórólfr hét, annarr Herjólfr. Faxi hét suðreyskr maðr, er þar var á skipi.    [Flóki sigldi þaðan til Færeyja ok gifti þar dóttur sína. Frá henni var Þrándr í Götu. Þaðan sigldi hann út í haf með hrafna þá þrjá, er hann hafði blótat í Nóregi.]    Ok er hann lét lausan inn fyrsta, fló sá aftr um stafn, annarr fló í loft upp ok aftr til skips, inn þriði fló fram um stafn í þá átt, sem þeir fundu landit. Þeir kómu austan at Horni ok sigldu fyrir sunnan landit.    En er þeir sigldu vestr um Reykjanes ok upp lauk firðinum, svá at þeir sá Snæfellsnes, þá ræddi Faxi um: "Þetta mun vera mikit land, er vér höfum fundit. Hér eru vatnföll stór".    Síðan er þat kallaðr Faxaóss.    Þeir Flóki sigldu vestr yfir Breiðafjörð ok tóku þar land, sem heitir Vatnsfjörðr við Barðaströnd. Þá var fjörðrinn fullr af veiðiskap, ok gáðu þeir eigi fyrir veiðum at fá heyjanna, ok dó allt kvikfé þeira um vetrinn. Vár var heldr kalt. Þá gekk Flóki upp á fjall eitt hátt ok sá norðr yfir fjöllin fjörð fullan af hafísum. Því kölluðu þeir landit Ísland, sem þat hefir síðan heitit.    Þeir Flóki ætluðu brott um sumarit ok urðu búnir litlu fyrir vetr. [Þar sér enn skálatóft þeira inn frá Br(i)anslæk ok svá hrófit ok svá seyði þeira.] Þeim beit eigi fyrir Reykjanes, ok sleit frá þeim bátinn ok þar á Herjólf. Hann tók þar, sem nú heitir Herjólfshöfn. Flóki var um vetrinn í Borgarfirði. [Flóki kom í Hafnarfjörð. Þeir fundu hval á eyri einni út frá firðinum ok kölluðu þar Hvaleyri. Þar fundust þeir Herjólfr.] Þeir sigldu um sumarit eftir til Nóregs.    Ok er menn spurðu af landinu, þá lét Flóki illa yfir, en Herjólfr sagði kost ok löst af landinu, en Þórólfr kvað drjúpa smjör af hverju strái á landinu, því er þeir höfðu fundit. Því var hann kallaðr Þórólfr smjör. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 3 3. kapituli Björnólfr hét maðr, en annarr Hróaldr. Þeir váru synir Hrómundar Gripssonar. Þeir fóru af Þelamörk fyrir víga sakir ok staðfestust í Dalsfirði á Fjölum. Sonr Björnólfs var Örn, faðir þeira Ingólfs ok Helgu, en Hróalds sonr var Hróðmarr, faðir Leifs.    Þeir Ingólfr ok Leifr fóstbræðr fóru í hernað með sonum Atla jarls ins mjóva af Gaulum, þeim Hásteini ok Hersteini ok Hólmsteini. Með þeim fóru öll skipti vel. Ok er þeir kómu heim, mæltu þeir til samfara með sér annat sumar.    En um vetrinn gerðu þeir fóstbræðr veizlu sonum jarlsins. At þeiri veizlu strengði Hólmsteinn heit, at hann skyldi eiga Helgu Arnardóttur eða enga konu ella. Um þessa heitstrenging fannst mönnum fátt, en Leifr roðnaði á at sjá, ok varð fátt um með þeim Hólmsteini, er þeir skilðu þar at boðinu. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 4 4. kapituli Um várit eftir bjuggust þeir fóstbræðr at fara í hernað ok ætluðu til móts við sonu Atla jarls. Þeir fundust við Hísargafl, ok lögðu þeir Hólmsteinn bræðr þegar til orrostu við þá Leif. En er þeir höfðu barizt um hríð, kom at þeim Ölmóðr inn gamli, sonr Hörða-Kára, frændi Leifs, ok veitti þeim Ingólfi. Í þeiri orrostu fell Hólmsteinn, en Hersteinn flýði.    Þá fóru þeir Leifr í hernað. En um vetrinn eftir fór Hersteinn at þeim Leifi ok vildi drepa þá. En þeir fengu njósn af för hans ok gerðu mót þeim. Varð þá enn orrosta mikil, ok fell þar Hersteinn. Eftir þat dreif at þeim fóstbræðrum vinir þeira ór Firðafylki. Váru þá menn sendir á fund Atla jarls ok Hásteins at bjóða sættir, ok sættust þeir at því, at þeir Leifr guldu eignir sínar þeim feðgum.    En þeir fóstbræðr bjuggu skip mikit, er þeir áttu, ok fóru at leita lands þess, er Hrafna-Flóki hafði fundit ok þá var Ísland kallat. Þeir fundu landit ok váru í Austfjörðum í Álftafirði inum syðra. Þeim virðist landit betra suðr en norðr. Þeir váru einn vetr á landinu ok fóru þá aftr til Nóregs. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 5 5. kapituli Eftir þat varði Ingólfr fé þeira til Íslandsferðar, en Leifr fór í hernað í vestrvíking.    Hann herjaði á Írland ok fann þar jarðhús mikit. Þar gekk hann í, ok var myrkt, þar til er lýsti af sverði því, er maðr helt á. Leifr drap þann mann ok tók sverðit ok mikit fé af honum. Síðan var hann kallaðr Hjörleifr.    Hjörleifr herjaði víða um Írland ok fekk þar mikit fé. Þar tók hann þræla tíu, er svo hétu: Dufþakr ok Geirröðr, Skjaldbjörn, Halldórr ok Drafdritr. Eigi eru nefndir fleiri. En eftir þat fór Hjörleifr til Nóregs ok fann þar Ingólf, fóstbróður sinn. Hann hafði áðr fengit Helgu Arnardóttur, systur Ingólfs.    Þenna vetr fekk Ingólfr at blóti miklu ok leitaði sér heilla um forlög sín, en Hjörleifr vildi aldri blóta. Fréttin vísaði Ingólfi til Íslands.    Eftir þat bjó sitt skip hvárr þeira mága til Íslandsferðar. Hafði Hjörleifr herfang sitt á skipi, en Ingólfr félagsfé þeira, ok lögðu til hafs, er þeir váru búnir. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 6 6. kapituli Sumar þat, er þeir Ingólfr fóru til at byggja Ísland, hafði Haraldr hárfagri verit tólf ár konungr at Nóregi. Þá var liðit frá upphafi þessa heims sex þúsundir vetra ok sjau tigir ok þrír vetr, en frá holdgan dróttins átta hundruð ok sjau tigir ok fjögur ár.    Þeir höfðu samflot, þar til er þeir sá Ísland. Þá skilði með þeim.    Þá er Ingólfr sá Ísland, skaut hann fyrir borð öndvegissúlum sínum til heilla. Hann mælti svá fyrir, at hann skyldi þar byggja, er súlurnar kæmi á land.    Ingólfr tók þar land, er nú heitir Ingólfshöfði, en Hjörleif rak vestr fyrir land, ok fekk hann vatnfátt. Þá tóku þrælarnir írsku þat ráð at knoða saman mjöl ok smjör ok kölluðu þat óþorstlátt. Þeir nefndu þat minþak. En er þat var tilbúit, kom regn mikit, ok tóku þeir þá vatn á tjöldum. En er minþakit tók at mygla, köstuðu þeir því fyrir borð, ok rak þat á land, þar sem nú heitir Minþakseyrr.    Hjörleifr tók land við Hjörleifshöfða, ok var þar þá fjörðr, ok horfði botninn inn at höfðanum. Hjörleifr lét þar gera skála tvá, ok er önnur tóftin átján faðma, en önnur nítján. Hjörleifr sat þar um vetrinn.    En um várit vildi hann sá. Hann átti einn uxa, ok lét hann þrælana draga arðrinn.    En er þeir Hjörleifr váru at skála, þá gerði Dufþakr þat ráð, at þeir skyldu drepa uxann ok segja, at skógarbjörn hefði drepit, en síðan skyldu þeir ráða á þá Hjörleif, ef þeir leitaði bjarnarins.    Eftir þat sögðu þeir Hjörleifi þetta. Ok er þeir fóru at leita bjarnarins ok dreifðust í skóginn, þá settu þrælarnir at sérhverjum þeira ok myrðu þá alla jafnmarga sér. Þeir hljópu á brott með konur þeira ok lausafé ok bátinn. Þrælarnir fóru í eyjar þær, er þeir sá í haf til útsuðrs, ok bjuggust þar fyrir um hríð.    Vífill ok Karli hétu þrælar Ingólfs. Þá sendi hann vestr með sjó at leita öndvegissúlna sinna. En er þeir kómu til Hjörleifshöfða, fundu þeir Hjörleif dauðan. Þá fóru þeir aftr ok sögðu Ingólfi þau tíðendi. Hann lét illa yfir drápi þeira Hjörleifs. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 7 7. kapituli Eftir þat fór Ingólfr vestr til Hjörleifshöfða, ok er hann sá Hjörleif dauðan, mælti hann: "Lítit lagðist hér fyrir góðan dreng, er þrælar skyldu at bana verða, ok sé ek svá hverjum verða, ef eigi vill blóta."    Ingólfr lét búa gröf þeira Hjörleifs ok sjá fyrir skipi þeira ok fjárhlut.    Ingólfr gekk þá upp á höfðann ok sá eyjar liggja í útsuðr til hafs. Kom honum þat í hug, at þeir mundu þangat hlaupit hafa, því at bátrinn var horfinn. Fóru þeir at leita þrælanna ok fundu þá þar, sem Eið heitir í eyjunum. Váru þeir þá at mat, er þeir Ingólfr kómu at þeim. Þeir urðu felmtsfullir, ok hljóp sinn veg hverr. Ingólfr drap þá alla. Þar heitir Dufþaksskor, er hann lézt. Fleiri hljópu þeir fyrir berg, þar sem við þá er kennt síðan. Vestmannaeyjar heita þar síðan, er þrælarnir váru drepnir, því at þeir váru Vestmenn.    Þeir Ingólfr höfðu með sér konur þeira, er myrðir höfðu verit. Fóru þeir þá aftr til Hjörleifshöfða. Var Ingólfr þar vetr annan, en um sumarit eftir fór hann vestr með sjó. Hann var inn þriðja vetr undir Ingólfsfelli fyrir vestan Ölfusá, [þar sem sumir segja hann sé heygðr].    Þau missari fundu þeir Vífill ok Karli öndvegissúlur hans við Arnarhvál fyrir neðan heiði. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 8 8. kapituli Ingólfr fór um várit ofan um heiði. Hann tók sér bústað þar, sem öndvegissúlur hans höfðu á land komit. Hann bjó í Reykjarvík. Þar eru enn öndugissúlur þær í eldhúsi. En Ingólfr nam land milli Ölfusár ok Hvalfjarðar fyrir útan Brynjudalsá, milli ok Öxarár, ok öll nes út.    Þá mælti Karli: "Til ills fórum vér um góð heruð, er vér skulum byggja útnes þetta."    Hann hvarf á brott ok ambátt með honum.    Vífli gaf Ingólfr frelsi, ok byggði hann at Vífilstóftum. Við hann er kennt Vífilsfell. Þar bjó hann lengi ok var skilríkr maðr.    Ingólfr lét gera skála á Skálafelli. Þaðan sá hann reyki við Ölfusvatn ok fann þar Karla. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 9 9. kapituli Ingólfr var frægastr allra landnámsmanna, því at hann kom hér at óbyggðu landi ok byggði fyrstr landit. Gerðu þat aðrir landnámsmenn eftir hans dæmum.    Ingólfr átti Hallveigu Fróðadóttur, systur Lofts ins gamla. Þeira sonr var Þorsteinn, er þing lét setja á Kjalarnesi, áðr alþingi var sett.    Sonr Þorsteins var Þorkell máni lögsögumaðr, er einn heiðinna manna hefir bezt verit siðaðr, at því er menn vita dæmi til. Hann lét sik bera í sólargeisla í banasótt sinni ok fal sik á hendi þeim guði, er sólina hafði skapat. Hafði hann ok lifat svá hreinliga sem þeir kristnir menn, er bezt eru siðaðir. Sonr hans var Þormóðr, er þá var allsherjargoði, er kristni kom á Ísland. Hans sonr var Hamall, faðir Más ok Þormóðar ok Torfa. [Sigurðr var sonr Más, faðir Hamals, föður Guðmundar, föður Þormóðs Skeiðagoða.] ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 10 10. kapituli Björn buna hét hersir ágætr í Nóregi, sonr Veðrar-Gríms hersis ór Sogni. Móðir Gríms var Hervör, dóttir Þorgerðar Eylaugsdóttur hersis ór Sogni.    Frá Birni er nær allt stórmenni komit á Íslandi. Hann átti Vélaugu, [systur Vémundar ins gamla]. Þau áttu þrjá sonu: Einn var Ketill flatnefr, annarr Hrappr, þriði Helgi. Þeir váru ágætir menn, ok er frá þeira afkvæmi margt sagt í þessi bók.    Þórðr skeggi hét maðr. Hann var sonr Hrapps, Bjarnarsonar bunu. Þórðr átti Vilborgu Ósvaldsdóttur. Helga hét dóttir þeira. Hana átti Ketilbjörn inn gamli.    Þórðr fór til Íslands ok nam land með ráði Ingólfs í hans landnámi á milli Úlfarsár ok Leiruvágs. Hann bjó á Skeggjastöðum. Frá Þórði er margt stórmenni komit á Íslandi. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 11 11. kapituli Hallr goðlauss hét maðr. Hann var sonr Helga goðlauss. Þeir feðgar vildu eigi blóta ok trúðu á mátt sinn.    Hallr fór til Íslands ok nam land með ráði Ingólfs frá Leiruvági til Mógilsár. Sonr Halls var Helgi, er átti Þuríði Ketilbjarnardóttur. Þeira sonr var Þórðr í Álfsnesi, er átti Guðnýju Hrafnkelsdóttur. Hallr bjó í Múla.    Haraldr inn hárfagri herjaði vestr um haf, sem ritat er í sögu hans. Hann lagði undir sik allar Suðreyjar svá langt vestr, at engi [Nóregskonungr] hefir síðan lengra eignazt.    En er hann fór vestan, slógust í eyjarnar víkingar ok Skotar ok Írar ok herjuðu ok ræntu víða.    Ok er þat spurði Haraldr konungr, sendi hann vestr Ketil flatnef, son Bjarnar bunu, at vinna aftr eyjarnar. Ketill átti Yngvildi, dóttur Ketils veðrs hersis af Hringaríki. Þeira synir váru þeir Björn inn austræni ok Helgi bjóla. Auðr in djúpúðga ok Þórunn hyrna váru dætr þeira.    Ketill fór vestr, en setti eftir Björn, son sinn. Hann lagði undir sik allar Suðreyjar ok gerðist höfðingi yfir, en galt enga skatta konungi, sem ætlat var. Tók þá konungr undir sik eignir hans ok rak á brott Björn, son hans.    Helgi bjóla, sonr Ketils flatnefs, fór til Íslands ór Suðreyjum. Hann var með Ingólfi inn fyrsta vetr ok nam með hans ráði Kjalarnes allt milli Mógilsár ok Mýdalsár. Hann bjó at Hofi. Hans sonr var Víga-Hrappr ok Kollsveinn, faðir Eyvindar hjalta, föður Kollsveins, föður Þorgerðar, móður Þóru, móður Ögmundar, föður Jóns byskups ins helga. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 12 12. kapituli Örlygr hét sonr Hrapps Bjarnarsonar bunu. Hann var at fóstri með inum helga Patreki byskupi í Suðreyjum. Hann fýstist at fara til Íslands ok bað, at byskup sæi um með honum. Byskup lét hann hafa með sér kirkjuvið ok járnklukku ok plenáriúm ok mold vígða, er hann skyldi leggja undir hornstafina. Byskup bað hann þar land nema, er hann sæi fjöll tvau af hafi, ok byggja undir inu syðra fjallinu, ok skyldi dalr í hvárutveggja fjallinu. Hann skyldi þar taka sér bústað ok láta þar kirkju gera ok eigna inum helga Kolumba.    Með Örlygi var á skipi maðr sá, er Kollr hét, fóstbróðir hans, annarr Þórólfr spörr, þriði Þorbjörn tálkni ok bróðir hans, Þorbjörn skúma. Þeir váru synir Böðvars blöðruskalla.    Þeir Örlygr létu í haf ok fengu útivist harða ok vissu eigi, hvar þeir fóru. Þá hét Örlygr á Patrek byskup til landtöku sér, at hann skyldi af hans nafni gefa örnefni, þar sem hann tæki land. Þeir váru þaðan frá litla hríð úti, áðr þeir sá land, ok váru komnir vestr um landit. Þeir tóku þar, sem heitir Örlygshöfn, en fjörðinn inn frá kölluðu þeir Patreksfjörð. [En Kollr hét á Þór. Þá skilði í storminum, ok kom hann þar, sem Kollsvík heitir, ok braut hann þar skip sitt.] Þar váru þeir um vetr, en um várit bjó Örlygr skip sitt. En hásetar hans námu þar sumir land, sem enn mun sagt verða.    Örlygr sigldi vestan fyrir Barð, en er hann kom suðr um Snæfellsjökul á fjörðinn, sá hann fjöll tvau ok dal í hvárutveggja. [Þar fell útbyrðis járnklukkan ok sökk niðr.] Þar kenndi hann land þat, er honum var til vísat.    Hann helt þá at inu syðra fjallinu, ok var þat Kjalarnes, ok hafði Helgi, bræðrungr hans, numit þar áðr. [En þeir sigldu inn eftir firði ok tóku þar land, sem nú heitir Sandvík á Kjalarnesi. Þar lá þá járnklukkan í þarabrúki].    Örlygr var með Helga inn fyrsta vetr, en um várit nam hann land at ráði Helga frá Mógilsá til Ósvífrslækjar ok bjó at Esjubergi. Hann lét þar gera kirkju, sem mælt var.    Örlygr átti margt barna. [Hjálp hét kona hans. Þeira sonr var Valþjófr, er fulltíða kom til Íslands með Örlygi], faðir Valbrands, föður Torfa. [Síðan átti Örlygr Ísgerði, dóttur Þormóðs Bresasonar. Þeira sonr var Geirmundr, faðir Halldóru, er átti Þjóstólfr, sonr Bjarnar gullbera. Þeira sonr var Þorleifr, er bjó at Esjubergi eftir Geirmund, móðurföður sinn]. Þeir Örlygr frændr trúðu á Kolumba, [þó at þeir væri óskírðir. Þorleifr var tröllaukinn ok tók þó kristni. Frá honum eru Esbergingar ok margt manna komit].    Dóttir Örlygs ins gamla [ok Ísgerðar] var Vélaug, er átti Gunnlaugr ormstunga, sonr Hrómundar í Þverárhlíð. Þeira dóttir var Þuríðr dylla, móðir Illuga ins svarta á Gilsbakka. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 13 13. kapituli Svartkell hét maðr katneskr. Hann [fór af Englandi til Íslands ok] nam land fyrir innan Mýdalsá milli ok Eilífsdalsár ok bjó at Kiðjafelli fyrst, en síðan á Eyri.    Hans sonr var Þorkell, faðir Glúms, er svá baðst fyrir at krossi: "Gott ey gömlum mönnum, gott ey ungum mönnum." Hann var faðir Þórarins, föður Glúms [á Vatnslausu. Arnleif hét systir Svartkels, er átti Þórólfr viligísl, faðir Kleppjárns ins gamla ór Flókadal. Þeira dóttir var Hallgerðr, er átti Bergþórr Kollason].    Valþjófr, sonr Örlygs ins gamla frá Esjubergi, nam Kjós alla ok bjó at Meðalfelli. [Þorbjörn kollr hét sonr hans, faðir Hallveigar, er átti Þórðr lambi. Þat er Valþýfinga kyn. Signý hét dóttir Valþjófs, er Signýjarstaðir eru við kenndir. Hana átti Grímkell, sonr Bjarnar gullbera. Þeira synir váru þeir Hörðr, er drepinn var í Geirshólmi, ok Gnúpr, faðir] Birnings, föður Gnúps, föður Eiríks Grænlendingabiskups.    [Valbrandr hét annarr sonr Valþjófs, faðir Torfa, er fyrst bjó á Möðruvöllum. Þeir feðgar gerðu félag við Tungu-Odd. Af því bjuggu þeir síðan á Breiðabólstað í Reykjardal inum nyrðra. Torfi var faðir Þorkels at Skáneyju, er átti Arngerði, dóttur Þorkels Svartkelssonar]. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 14 14. kapituli Hvamm-Þórir nam land á milli Laxár ok Forsár ok bjó í Hvammi.    Þórir deildi við Ref inn gamla um kú þá, er Brynja hét. Við hana er dalrinn kenndr. Hon gekk þar úti með fjóra tigu nauta, ok váru öll frá henni komin. Þeir Refr ok Þórir börðust hjá Þórishólum. Þar fell Þórir ok átta menn hans.    [Þórólfr smjör, er fyrr var getit, var sonr Þorsteins skrofa Grímssonar, þess er blótinn var dauðr fyrir þokkasæld ok kallaðr kamban.    Sonr Þórólfs smjörs var Sölmundr, faðir Þorsteins, þess er] nam land milli Botnsár ok Forsár, Brynjudal allan. Hann átti Þorbjörgu kötlu, dóttur Helga skarfs [Geirleifssonar, er nam Barðaströnd]. Þeira sonr var Refr inn gamli, [er bjó at Múla í Brynjudal], er Bryndælir eru frá komnir, [faðir Halldóru, er átti Sigfúss Elliða-Grímsson, þeira dóttir Þorgerðr, móðir Sigfúss, föður Sæmundar prests ins fróða].    Nú eru talðir þeir menn, er búit hafa í landnámi Ingólfs, vestr frá honum.    Maðr hét Ávangr, írskur at kyni. Hann byggði fyrst í Botni.    Þar var þá svá stórr skógr, at hann gerði þar af hafskip [ok hlóð þar, sem nú heitir Hlaðhamarr].    Hans sonr var Þorleifr, faðir Þuríðar, er átti Þormóðr Þjóstarsson á Álftanesi ok Iðunnar Molda-Gnúpsdóttur. Sonr Þormóðar var Börkr, faðir Þórðar, föður Auðunar í Brautarholti.    Kolgrímr inn gamli, sonr Hrólfs hersis, nam land út frá Botnsá til Kalmansár ok bjó á Ferstiklu.    Hann átti Gunnvöru, dóttur Hróðgeirs ins spaka. Þeira börn váru þau Þórhalli, faðir Kolgríms, föður Steins, föður Kvists, er Kvistlingar eru frá komnir. Bergþóra var dóttir Kolgríms ins gamla, er átti Refr í Brynjudal. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 15 15. kapituli [Þormóðr inn gamli ok Ketill Bresasynir fóru af Írlandi til Íslands ok námu Akranes alt á milli Aurriðaár ok Kalmansár. Þeir váru írskir. Kalman var ok írskr, er áin er við kennd, ok bjó fyrst í Katanesi.    Þeir bræðr skiptu löndum með sér, svá at Þormóðr átti fyrir sunnan Reyni ok til Kalmansár ok bjó at Hólmi inum iðra, en Ketill, bróðir hans, átti fyrir vestan Reyni ok fyrir norðan Akrafell til Aurriðaár. Bersi hét sonr hans, faðir Þorgests, föður Starra at Hólmi, föður Knattar, föður Ásdísar, er átti Klængr Snæbjarnarson, sonr Hafnar-Orms. Geirlaug var dóttir Þormóðs ins gamla, móðir Tungu-Odds.    Jörundr inn kristni var sonr Ketils Bresasonar. Hann bjó í Jörundarholti, þat er nú kallat í Görðum. Hann helt vel kristni til dauðadags ok var einsetumaðr í elli sinni. Sonr Jörundar var Kleppr, faðir Einars, föður Narfa. Hávarr hét annarr sonr Klepps, faðir Þorgeirs.    Eðna hét dóttir Ketils Bresasonar. Hon var gift á Írlandi þeim manni, er Konáll hét. Þeira sonr var Ásólfr alskik, er í þann tíma fór af Írlandi til Íslands ok kom út austr í Ósum í Austfjörðu]. Hann var frændi Jörundar í Görðum. Hann var kristinn vel ok vildi ekki eiga við heiðna menn, ok eigi vildi hann þiggja mat at þeim.    [Þeir fóru tólf saman austan, þar til er þeir kómu at garði Þorgeirs ins hörzka í Holti undir Eyjafjöllum ok settu þar tjald sitt. En förunautar hans þrír váru þá sjúkir. Þeir önduðust þar, en Jón prestr Þorgeirsson, faðir Gríms í Holti, fann bein þeira ok flutti til kirkju.    Síðan gerði Ásólfr sér skála því nær, sem nú er kirkjuhornit at Ásólfsskála, at ráði Þorgeirs, því at Þorgeirr vildi þá eigi hafa við hús sín. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 16 16. kapítuli Á fell við skála Ásólfs sjálfan. Þat var öndverðan vetr. Áin varð þegar full með fiskum. Þorgeirr sagði, at þeir sæti í veiðistöð hans. Síðan fór Ásólfr brott þaðan ok gerði annan skála vestar við aðra á. Sú heitir Írá, því að þeir váru írskir. En er menn kómu til árinnar, var hon full með fiskum, svá at slíkt undr þóttust menn eigi sét hafa, en brottu var allt ór inni eystri ánni. Þá ráku heraðsmenn þá brott þaðan, ok fór hann þá til ins vestasta skálans. Fór allt á sömu leið. Bændr kölluðu þá fjölkunnga, en Þorgeirr kveðst hyggja, at þeir mundu vera góðir menn.    Um várit fóru fóru þeir brott ok vestr á Akranes. Hann gerði bú at Hólmi á kirkjubólstað. Hans sonr var Sölvi, faðir Þórhildar, er átti Brandr, sonr Þorgríms Kjallakssonar, þeira sonr Þorleifr, faðir Bárðar, föður Jófríðar, er átti Árni Torfuson, þeira dóttir Helga, er átti Arngrímr Guðmundarson.    En er Ásólfr eldist, gerðist hann einsetumaðr. Þar var kofi hans, sem nú er kirkjan. Þar andaðist hann ok var grafinn at Hólmi.    En þá er Halldórr, sonr Illuga ins rauða, bjó þar, þá vanðist fjóskona ein at þerra fætr sína á þúfu þeiri, er var á leiði Ásólfs. Hana dreymði, at Ásólfr ávítaði hana um þat, er hon þerrði fætr sína saurga á húsi hans, - "en þá munum vit sátt" segir hann, "ef þú segir Halldóri draum þinn."    Hon sagði honum, ok kvað hann ekki mark at því, er konur dreymði, ok gaf ekki gaum at.    En er Hróðólfr byskup fór brott ór Bæ, þar sem hann hafði búit um nítján ár, þá váru þar eftir munkar þrír. Einn þeira dreymði, at Ásólfr mælti við hann: "Sentu húskarl þinn til Halldórs at Hólmi ok kaup at honum þúfu þá, er á fjósgötu er, ok gef við mörk silfrs."    Munkrinn gerði svá. Húskarlinn gat keypta þúfuna ok gróf síðan jörðina ok hitti þar mannsbein. Hann tók þau upp ok fór heim með.    Ina næstu nótt eftir dreymði Halldór, at Ásólfr kom at honum ok kveðst bæði augu mundu ór hausi honum, nema hann keypti bein hans slíku verði sem hann seldi. Halldór keypti bein Ásólfs ok lét gera at tréskrín ok setja yfir altari.    Halldórr sendi Illuga, son sinn, útan eftir kirkjuviði, en er hann fór út aftr, er hann kom millim Reykjaness ok Snjófjallness, þá náði hann eigi fyrir stýrimönnum at taka land, þar er hann vildi. Þá bar hann fyrir borð kirkjuviðinn allan ok bað þar koma, sem Ásólfr vildi, en Austmenn kómu vestr í Vaðil. En þremr nóttum síðar kom viðrinn á Kirkjusand at Hólmi, nema tvau tré kómu á Raufarnes á Mýrum. Halldórr lét gera kirkju þrjá tigu álna ok viði þakða ok helgaði Kolumkilla með guði]. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 17 17. kapituli Bekan hét maðr, er nam land í landnámi Ketils, frá Berjadalsá til Aurriðaár, ok bjó at Bekansstöðum.    [Gufi hét annarr sonr Ketils. Hann vildi byggja á Nesi, en Ingólfr rak hann brott þaðan. Þá fór hann á Rosmhvalanes ok vildi byggja at Gufu(skálum). En þau Steinuðr keyptu saman, at hann skyldi á brott fara, en verm(anna)st(öð) skyldi vera ávallt frá Hólmi.    Skorri hét þræll Gufu, er hann seldi í hendr konu sína ok fé, meðan hann færi í landaleitan. En þrællinn sagði konu hans vera dauðan, ok vildi hann ganga at eiga hana. Hon varð við stygg og vildi fara sér. Gufa var vetr inn fyrsta á Mýrum hjá Gufuá, annan á Snæfellsnesi at Gufuskálum, þriðja í Gufufirði. Þá líkaði honum vel ok fór þaðan aftr. Þá hljópst Skorri í brottu. Skorri var um vetr í Skorraholti á laun, annan í Skorradal. En Gufa fann hann um síðir í Skorraeyju fyrir Mýrum ok drap hann þar.    Gufa bjó síðar í Gufudal. Hans sonr var Þorkell skeifr, faðir Arnórs, föður Kolla á Heynesi].    Fiðr inn auðgi Halldórsson, Högnasonar, [fór ór Stafangri til Íslands. Hann átti Þórvöru, dóttur Þorbjarnar frá Mosfelli Hraðasonar]. Hann nam land fyrir sunnan Laxá ok til Kalmansár ok bjó at Miðfelli. Hans sonr var Þorgeirr, faðir Jósteins, föður Þórunnar, móður Guðrúnar, móður Sæmundar, föður Brands byskups. [Skeggi í Skógum var sonr Þórunnar, faðir Styrmis ok Bolla í Skógum.    Hallkell, er nam Hvítársíðu, bjó fyrstr á Akranesi á Hallkelsstöðum, áðr Bresasynir ráku hann brott. En er hann fór eftir fé sínu, því er þar hafði sjálfala úti gengit, var hann drepinn ok er þar heygðr].    Hafnar-Ormr nam lönd um Melahverfi út til Aurriðaár ok Laxár ok inn til Andakílsár ok bjó í Höfn. Hans sonr var Þorgeirr höggvinkinni, faðir Þórunnar, móður Þórunnar, móður Jósteins, föður Sigurðar, föður Bjarnheðins.    Þorgeirr höggvinkinni var hirðmaðr Hákonar konungs Aðalsteinsfóstra. Hann fekk á Fitjum kinnarsár ok orð gott.    Bræðr tveir bjuggu í landnámi þeira Finns ok Orms, Hróðgeirr inn spaki í Saurbæ, en Oddgeirr at Leirá. En þeir Finnr ok Ormr keyptu þá brott, því at þeim þótti þar þrönglent.    Þeir Hróðgeirr bræðr námu síðan lönd í Flóa, Hraungerðingahrepp. Bjó Hróðgeirr í Hraungerði, en Oddgeirr í Oddgeirshólum. Hann átti dóttur Ketils gufu.    [Hafnar-Ormr er þar heygðr í höfðanum fram frá bænum í Höfn, sem hann tók land]. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 18 18. kapituli Úlfr hét maðr, sonr Brunda-Bjálfa ok Hallberu, dóttur Úlfs ins óarga ór Hrafnistu. Úlfr átti Salbjörgu, dóttur Berðlu-Kára. Hann var kallaðr Kveld-Úlfr. Þórólfr ok Skalla-Grímr váru synir þeira.    Haraldr konungr hárfagri lét drepa Þórólf norðr í Álöst á Sandnesi af rógi Hildiríðarsona. Þat vildi Haraldr konungr eigi bæta.    Þá bjuggu þeir Grímr ok Kveld-Úlfr kaupskip ok ætluðu til Íslands, því at þeir höfðu þar spurt til Ingólfs, vinar síns. Þeir lágu til hafs í Sólundum. Þar tóku þeir knörr þann, er Haraldr konungr lét taka fyrir Þórólfi, þá er menn hans váru nýkomnir af Englandi, ok drápu þar Hallvarð harðfara ok Sigtrygg snarfara, er því höfðu valdit. Þar drápu þeir ok sonu Guðþorms Sigurðarsonar hjartar, bræðrunga konungs, ok alla skipshöfn þeira nema tvá menn, er þeir létu segja konungi tíðendin. Þeir bjuggu hvárttveggja skipit til Íslands ok þrjá tigu manna á hváru. Stýrði Kveld-Úlfr því, er þá var fengit.    Grímr inn háleygski Þórisson, Gunnlaugssonar, Hrólfssonar, Ketilssonar kjölfara, var forráðamaðr með Kveld-Úlfi á því skipi, er hann stýrði. Þeir vissust jafnan til í hafinu.    Ok er mjök sóttist hafit, þá tók Kveld-Úlfr sótt. Hann bað þess, at kistu skyldi gera at líki hans, ef hann dæi, ok bað svá segja Grími syni sínum, at hann tæki skammt þaðan bústað á Íslandi, er kista hans kæmi á land, ef þess yrði auðit. Eftir þat andaðist Kveld-Úlfr, ok var skotit fyrir borð kistu hans.    Þeir Grímr heldu suðr um landit, því at þeir höfðu spurt, at Ingólfr byggði sunnan á landinu. Sigldu þeir vestr fyrir Reykjanes ok stefndu þar inn á fjörðinn. Skilði þá með þeim, svá at hvárigir vissu til annarra. Sigldu þeir Grímr inn háleygski allt inn á fjörðinn, þar til er þraut sker öll, ok köstuðu þá akkerum sínum. En er flóð gerði, fluttust þeir upp í árós einn ok leiddu þar upp skipit, sem gekk. Sú á heitir nú Gufuá. Báru þeir þar á land föng sín.    En er þeir könnuðu landit, þá höfðu þeir skammt gengit út frá skipinu, áðr þeir fundu kistu Kveld-Úlfs rekna í vík eina. Þeir báru hana á þat nes, er þar var, ok hlóðu at grjóti. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 19 19. kapituli Skalla-Grímr kom þar at landi, er nú heitir Knarrarnes á Mýrum. Síðan kannaði hann landit, ok var þar mýrlendi mikit ok skógar víðir, langt á milli fjalls ok fjöru.    En er þeir fóru inn með firðinum, kómu þeir á nes þat, er þeir fundu álftir. Þat kölluðu þeir Álftanes.    Þeir léttu eigi fyrr en þeir fundu þá Grím inn háleygska. Sögðu þeir Grími allt um ferðir sínar ok svá, hver orð Kveld-Úlfr hafði sent Grími, syni sínum. Skalla-Grímr gekk til at sjá, hvar kistan hafði á land komit. Hugðist honum svá, at skammt þaðan mundi vera bólstaðr góðr.    Skalla-Grímr var þar um vetrinn, sem hann kom af hafi, ok kannaði þá allt herað. Hann nam land útan frá Selalóni ok it efra til Borgarhrauns ok suðr allt til Hafnarfjalla, herað allt svá vítt sem vatnföll deila til sjóvar. Hann reisti bæ hjá vík þeiri, er kista Kveld-Úlfs kom á land, ok kallaði at Borg, ok svá kallaði hann fjörðinn Borgarfjörð. Síðan skipaði hann heraðit sínum félögum, ok þar námu margir menn síðan land með hans ráði.    Skalla-Grímr gaf land Grími inum háleygska fyrir sunnan fjörð á milli Andakílsár ok Grímsár. Hann bjó á Hvanneyri. Úlfr hét sonr hans, faðir Hrólfs í Geitlandi.    Þorbjörn svarti hét maðr. Hann keypti land at Hafnar-Ormi inn frá Selaeyri ok upp til Forsár. Hann bjó á Skeljabrekku. Hans sonr var Þorvarðr, er átti Þórunni, dóttur Þorbjarnar ór Arnarholti. Þeira synir váru þeir Þórarinn blindi ok Þorgils orraskáld, er var með Óláfi kváran í Dyflinni.    Skorri, leysingi Ketils gufu, nam Skorradal fyrir ofan vatn ok var þar drepinn.    Björn gullberi nam Reykjardal inn syðra [frá Grímsá til Flókadalsár] ok bjó á Gullberastöðum. Hans sonr var Grímkell goði í Bláskógum. Hann átti Signýju Valbrandsdóttur, Valþjófssonar. Þeira sonr var Hörðr, er var fyrir Hólmsmönnum. Björn gullberi átti Ljótunni, systur Kolgríms ins gamla. Svarthöfði at Reyðarfelli var annarr sonr þeira. Hann átti Þuríði Tungu-Oddsdóttur, þeira dóttir Þórdís, er átti Guðlaugr inn auðgi. Þjóstólfr var inn þriði sonr Bjarnar, fjórði Geirmundr.    Þorgeirr meldun þá lönd öll at Birni fyrir ofan Grímsá. Hann bjó í Tungufelli. Hann átti Geirbjörgu, dóttur Bálka ór Hrútafirði, þeira sonr Véleifr inn gamli.    Flóki, þræll Ketils gufu, [bróðir Skorra], nam Flókadal [allan á milli Flókadalsár ok Geirsár ok bjó í Hrísum] ok var þar drepinn. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 20 20. kapituli Óleifr hjalti hét maðr göfugr. Hann kom skipi sínu í Borgarfjörð ok var inn fyrsta vetr með Skalla-Grími. Hann nam land at ráði Skalla-Gríms milli Grímsár ok Geirsár ok bjó at Varmalæk. Hans synir váru þeir Ragi í Laugardal ok Þórarinn lögsögumaðr, er átti Þórdísi, dóttur Óláfs feilans, þeira dóttir Vigdís, er átti Steinn Þorfinnsson. Sonr Raga var Guðþormr, faðir Gunnvarar, móður Þórnýjar, móður Þorláks, föður Runólfs, föður Þorláks byskups.    Ketill blundr ok Geirr, sonr hans, kómu til Íslands ok váru með Skalla-Grími inn fyrsta vetr. Þá fekk Geirr Þórunnar, dóttur Skalla-Gríms.    Um várit eftir vísaði Grímr þeim til landa, ok námu þeir upp frá Flókadalsá til Reykjadalsár ok tungu þá alla upp til Rauðsgils ok Flókadal allan fyrir ofan brekkur. Ketill bjó í Þrándarholti. Við hann er kennt Blundsvatn, þar bjó hann síðan.    Geirr inn auðgi, sonr hans, bjó í Geirshlíð, en átti annat bú at Reykjum inum efrum. Hans synir váru þeir Þorgeirr blundr ok Blund-Ketill ok Svarðkell á Eyri. Dóttir Geirs var Bergdís, er Gnúpr átti Flókason í Hrísum. Þeirar ættar var Þóroddr hrísablundr.    [Krömu-Oddr hét maðr ágætr, nam Reykjadal inn nyrðra ok alla tungu á milli Reykjadalsár ok Hvítár ok upp til Deilargils. Hans sonr var Önundr, er átti Þorlaugu Þormóðsdóttur. Þeira sonr var Tungu-Oddr, er bjó á Breiðabólstað].    Önundr breiðskeggr var sonr Úlfars Úlfssonar Fitjumskeggja, Þórissonar hlammanda. Önundr nam tungu alla milli Hvítár ok Reykjadalsár ok bjó á Breiðabólstað. Hann átti Geirlaugu, dóttur Þormóðar á Akranesi, systur Bersa. Þeira sonr var Tungu-Oddr, en Þórodda hét dóttir þeira. Hennar fekk Torfi, sonr Valbrands Valþjófssonar, Örlygssonar frá Esjubergi, ok fylgði henni heiman hálfr Breiðabólstaðr ok Hálsaland með. Hann gaf Signýju, systur sinni, Signýjarstaði, ok bjó hon þar.    Torfi drap Kroppsmenn tólf saman, ok hann réð mest fyrir drápi Hólmsmanna, ok hann var á Hellisfitjum ok Illugi inn svarti ok Sturla goði, þá er þar váru drepnir átján Hellismenn, en Auðun Smiðkelsson brenndu þeir inni á Þorvarðsstöðum. Sonr Torfa var Þorkell at Skáney.    Tungu-Oddr átti Jórunni Helgadóttur. Þeira börn váru þau Þorvaldr, er réð brennu Blund-Ketils, ok Þóroddr, er átti Jófríði Gunnarsdóttur, þeira dóttir Húngerðr, er átti Svertingr Hafr-Bjarnarson. Dóttir Tungu-Odds var Þuríðr, [er átti Svarthöfði, ok Jófríðr], er Þorfinnr Sel-Þórisson átti, ok Hallgerðr, er Hallbjörn átti, sonr Odds frá Kiðjabergi. Kjölvör var móðursystir Tungu-Odds, er bjó á Kjölvararstöðum, móðir Þorleifar, móður Þuríðar, móður þeira Gunnhildar, er Kali átti, ok Glúms, föður Þórarins, föður Glúms at Vatnlausu. ## Landnámabók - Fyrsti hluti, kap. 21 21. kapituli Rauðr hét maðr, er nam land upp frá Rauðsgili til Gilja ok bjó at Rauðsgili. Hans synir váru þeir Úlfr á Úlfsstöðum ok Auðr á Auðsstöðum fyrir norðan á, er Hörðr vá. Þar hefst saga Harðar Grímkelssonar ok Geirs.    Grímr hét maðr, er nam land it syðra upp frá Giljum til Grímsgils ok bjó við Grímsgil. Hans synir váru þeir Þorgils auga á Augastöðum ok Hrani á Hranastöðum, faðir Gríms, er kallaðr var Stafngrímr. Hann bjó á Stafngrímsstöðum. Þar heitir nú á Sigmundarstöðum. Þar gagnvart fyrir norðan Hvítá við sjálfa ána er haugr hans. Þar var hann veginn.    Þorkell kornamúli nam Ás inn syðra upp frá Kollslæk til Deildargils ok bjó í Ási. Hans sonr var Þorbergr kornamúli, er átti Álöfu elliðaskjöld, dóttur Ófeigs ok Ásgerðar, systur Þorgeirs gollnis. Börn þeira váru þau Eysteinn ok Hafþóra, er átti Eiðr Skeggjason, er síðan bjó í Ási. Þar dó Miðfjarðar-Skeggi, ok er þar haugr hans fyrir neðan garð. Annarr sonr Skeggja var Kollr, er bjó at Kollslæk. Synir Eiðs váru Eysteinn ok Illugi.    Úlfr, sonr Gríms ins háleygska ok Svanlaugar, dóttur Þormóðar af Akranesi, systur Bersa, nam land milli Hvítár ok suðrjökla ok bjó í Geitlandi.    Hans synir váru þeir Hrólfr inn auðgi, faðir Halldóru, er átti Gizurr hvíti, þeira dóttir Vilborg, er átti Hjalti Skeggjason.    Annarr sonr hans var Hróaldr, faðir Hrólfs ins yngra, er átti Þuríði Valþjófsdóttur, Örlygssonar ins gamla. Þeira börn váru þau Kjallakr at Lundi í Syðradal, faðir Kolls, föður Bergþórs. Annarr var Sölvi í Geitlandi, faðir Þórðar í Reykjaholti, föður Sölva, föður Þórðar, föður Magnúss, föður Þórðar, föður Helgu, móður Guðnýjar, móður Sturlusona, [Sighvats ok Þórðar ok Snorra. Sonr Sighvats var Sturla, faðir Þuríðar, er herra Rafn átti, þeira börn Jón korpr, Hallkatla ok Valgerðr og Þorgerðr. Synir Hallkötlu ok Jóns Pétrssonar váru þeir Sturla ok Pétr ok Steinunn dóttir, er átti Guðmundr Þorsteinsson, Skeggjasonar].    Þriði sonr Hrólfs var Illugi inn rauði, er fyrstr bjó í Hraunsási. Hann átti þá Sigríði, dóttur Þórarins ins illa, systur Músa-Bölverks. Þann bústað gaf Illugi Bölverki, en Illugi fór þá at búa á Hofstöðum í Reykjadal, því at Geitlendingar áttu at halda upp hofi því at helmingi við Tungu-Odd. Síðast bjó Illugi at Hólmi iðra á Akranesi, því at hann keypti við Hólm-Starra bæði löndum ok konum ok fé öllu. Þá fekk Illugi Jórunnar, dóttur Þormóðar Þjóstarssonar af Álftanesi, en Sigríðr hengði sik í hofinu, því at hon vildi eigi mannakaupit.    Hrólfr inn yngri gaf Þorlaugu gyðju, dóttur sína, Oddi Ýrarsyni. Því réðst Hrólfr vestr til Ballarár ok bjó þar lengi síðan ok var kallaðr Hrólfr at Ballará. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 2 2. kapituli Ásbjörn inn auðgi Harðarson keypti land fyrir sunnan Kjarrá, upp frá Sleggjulæk til Hvítbjarga. Hann bjó á Ásbjarnarstöðum. Hann átti Þorbjörgu, dóttur Miðfjarðar-Skeggja. Þeira dóttir var Ingibjörg, er átti Illugi inn svarti.    Örnólfr hét maðr, er nam Örnólfsdal ok Kjarradal fyrir norðan upp til Hvítbjarga.    Ketill blundr keypti land at Örnólfi, allt fyrir norðan Klif, ok bjó í Örnólfsdal. Örnólfr gerði þá bú upp í Kjarradal, þar er nú heita Örnólfsstaðir. Fyrir ofan Klif heitir Kjarradalr, því at þar váru hrískjörr ok smáskógar milli Kjarrár ok Þverár, svá at þar mátti eigi byggja. Blund-Ketill var maðr stórauðigr. Hann lét ryðja víða í skógum ok byggja.    Hrómundr hét bróðir Gríms ins háleygska, sonr Þóris Gunnlaugssonar, Hrólfssonar, Ketilssonar kjölfara. Hrómundr kom skipi sínu í Hvítá. Hann nam Þverárdal ok Þverárhlíð ofan til Hallarmúla ok fram til Þverár. Hann bjó á Hrómundarstöðum. Þar er nú kallat at Karlsbrekku. Hans sonr var Gunnlaugr ormstunga, er bjó á Gunnlaugsstöðum fyrir sunnan Þverá. Hann átti Vélaugu, sem fyrr er ritat, [Örlygsdóttur frá Esjubergi, þeira dóttir Þuríðr, móðir Illuga ins svarta, föður Hermundar, föður Hreins, föður Styrmis, föður Hreins ábóta, föður Valdísar, móður Snorra á Melum, föður Hallberu, er Markús Þórðarson átti].    Högni hét skipveri Hrómundar. Hann bjó á Högnastöðum. Hans sonr var Helgi at Helgavatni, faðir Arngríms goða, er var at Blund-Ketils brennu. Högni var bróðir Finns ins auðga.    Ísleifr ok Ísröðr, bræðr tveir, námu land ofan frá Sleggjulæk milli Örnólfsdalsár ok Hvítár, it nyrðra ofan til Rauðalækjar, en it syðra ofan til Hörðhóla. Ísleifr bjó á Ísleifsstöðum, en Ísröðr á Ísröðarstöðum ok átti land it syðra með Hvítá. Hann var faðir Þorbjarnar, föður Ljóts á Veggjum, er fell í Heiðarvígi.    Ásgeirr hét skipveri Hrómundar, er bjó á Hamri upp frá Helgavatni. Hann átti Hildi stjörnu, dóttur Þorvalds Þorgrímssonar brækis. Þeira synir váru þeir Steinbjörn inn sterki ok inn stórhöggvi ok Þorvarðr, faðir Mæfu, er Hrifla átti, ok Þorsteinn inn þriði, fjórði Helgi, faðir Þórðar, föður Skáld-Helga. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 3 3. kapituli Arnbjörg hét kona. Hon bjó at Arnbjargarlæk. Hennar synir váru þeir Eldgrímr, er bjó á hálsinn upp frá Arnbjargarlæk á Eldgrímsstöðum, ok Þorgestr, er fekk banasár, þá er þeir Hrani börðust, þar sem nú heitir Hranafall.    Þórunn hét kona, er bjó í Þórunnarholti. Hon átti land ofan til Víðilækjar ok upp til móts við Þuríði spákonu, systur sína, er bjó í Gröf. Við hana er kenndr Þórunnarhylr í Þverá, ok frá henni eru Hamarbyggjar komnir.    Þorbjörn, sonr Arnbjarnar Óleifssonar langháls, hann var bróðir Lýtings í Vápnafirði. Þorbjörn nam Stafaholtstungu milli Norðrár ok Þverár. Hann bjó í Arnarholti. Hans sonr var Teitr í Stafaholti, faðir Einars [ok Þorvalds, föður Þorkötlu, er átti Hyrningr Kleppjárnsson].    Þorbjörn blesi nam land í Norðrárdal fyrir sunnan á upp frá Króki ok Hellisdal allan ok bjó á Blesastöðum. Hans sonr var Gísli at Melum í Hellisdal. Við hann eru kennd Gíslavötn. Annarr sonr Blesa var Þorfinnr á Þorfinnsstöðum, faðir Þorgerðar heiðarekkju, móður Þórðar erru, föður Þorgerðar, móður Helga at Lundi.    Geirmundr, sonr Gunnbjarnar gands, nam tunguna á milli Norðrár ok Sandár ok bjó í Tungu. Hans sonr var Brúni, faðir Þorbjarnar at Steinum, er fell í Heiðarvígi.    Örn inn gamli nam Sanddal ok Mjóvadal ok svá Norðrárdal ofan frá Króki til Arnarbælis ok bjó á Háreksstöðum.    Rauða-Björn nam Bjarnardal ok þá dali, er þar ganga af. [Hann bjó at Dalsmynni, hann blés fyrstr manna rauða á Íslandi, ok var hann af því kallaðr Rauða-Björn], ok átti annat bú niðri frá Mælifellsgili, en annat niðri í heraði, sem ritat er.    Karl nam Karlsdal upp frá Hreðuvatni ok bjó undir Karlsfelli. Hann átti land ofan til Jafnaskarðs til móts við Grím.    Gríss ok Grímr hétu leysingjar Skalla-Gríms. Þeim gaf hann lönd uppi við fjöll, Grísi Grísartungu, en Grími Grímsdal. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 4 4. kapituli Bersi goðlauss hét maðr, sonr Bálka Blæingssonar ór Hrútafirði. Hann nam Langavatnsdal allan ok bjó þar [á Torfhvalastöðum]. Hans systir var Geirbjörg, er átti Þorgeirr í Tungufelli. Þeira sonr var Véleifr inn gamli.    Bersi goðlauss fekk Þórdísar, dóttur Þórhadds ór Hítardal, ok tók með henni Hólmslönd. Þeira sonr var Arngeirr, faðir Bjarnar Hítdælakappa.    Sigmundr hét einn leysingi Skalla-Gríms. Honum gaf hann land milli Gljúfrár ok Norðrár. Hann bjó at Haugum, áðr hann færði sik í Munaðarnes; við hann er kennt Sigmundarnes.    Rauða-Björn keypti land at Skalla-Grími milli Gljúfrár ok Gufuár. Hann bjó at Rauða-Bjarnarstöðum upp frá Eskiholti. Hans sonr var Þorkell trefill í Skarði ok [Þorgeirr reyðr], Helgi í Hvammi ok Gunnvaldr, faðir Þorkels, er átti Helgu, dóttur Þorgeirs á Víðimýri. [Sonr Trefils var Þormóðr, er orti Hrafnsmál um Snorra goða].    Þorbjörn krumr ok Þórðr beigaldi hétu bræðr tveir. Þeim gaf Skalla-Grímr lönd fyrir útan Gufuá, ok bjó Þorbjörn í Hólum, en Þórðr á Beigalda.    Þóri þurs ok Þorgeiri jarðlang ok Þorbjörgu stöng, systur þeira, gaf Skalla-Grímr land upp með Langá fyrir sunnan. Bjó Þórir á Þursstöðum, en Þorgeirr á Jarðlangsstöðum, Þorbjörg í Stangarholti.    Einn maðr hét Áni, sá er Grímr gaf land ofan með Langá, milli ok Háfslækjar. Hann bjó at Ánabrekku. Hans sonr var Önundr sjóni, faðir Steinars ok Döllu, móður Kormáks.    Þorfinnr inn strangi hét merkismaðr Þórólfs Skalla-Grímssonar. Honum gaf Skalla-Grímr Sæunni, dóttur sína, ok land fyrir útan Langá út til Leirulækjar ok upp til fjalls. Hann bjó at Forsi. Þeira dóttir var Þórdís, móðir Bjarnar Hítdælakappa.    Yngvar hét maðr, faðir Beru, er Skalla-Grímr átti. Honum gaf Grímr land á milli Leirulækjar ok Straumfjarðar. Hann bjó á Álftanesi. Önnur dóttir hans var Þórdís, er átti Þorgeirr lambi á Lambastöðum, faðir Þórðar, er þrælarnir Ketils gufu brenndu inni. Sonr Þórðar var Lambi inn sterki.    Steinólfr hét maðr, er nam Hraundal hvárntveggja allt [millim Álftár ok Hítár ok upp] til Grjótár at leyfi Skalla-Gríms [ok bjó í inum syðra Hraundal]. Hann var faðir Þorleifs, er Hraundælir eru frá komnir. [Þórunn hét dóttir Steinólfs, er átti Þorbjörn Vífilsson, faðir Þorgerðar, móður Ásmundar, föður Sveinbjarnar, föður Odds, föður Gró, móður Odds á Álftanesi].    Þórhaddr, sonr Steins mjöksiglanda Vígbjóðssonar, Böðmóðssonar ór Búlkarúmi, hann nam Hítardal til Grjótár it syðra, en it ytra til Kaldár ok á milli Hítár ok Kaldár til sjóvar. Hans sonr var Þorgeirr, faðir Hafþórs, föður Guðnýjar, móður Þorláks ins auðga, [föður Þorleifs beiskalda, föður Þorleiks, föður Ketils, föður Valgerðar, móður þeira Narfasona, Þorláks ok Þórðar]. Þorgeirs synir váru þeir Grímr í Skarði ok Þórarinn, Finnbogi, Eysteinn, Gestr, Torfi.    Þorgils knappi, leysingi Kolla Hróaldssonar, nam Knappadal. Hans synir váru þeir Ingjaldr ok Þórarinn [ok Þórir, er bjó] at Ökrum, ok eignaðist land á milli Hítár ok Álftár ok upp til móts við Steinólf.    Sonr Þóris var Þrándr, er átti Steinunni, dóttur Hrúts á Kambsnesi. Þeira synir váru þeir Þórir ok Skúmr, faðir Torfa, föður Tanna. Hans sonr var Hrútr, er átti Kolfinnu, dóttur Illuga ins svarta.    Nú eru þeir menn talðir, er lönd hafa byggt í landnámi Skalla-Gríms. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 5 5. kapituli Grímr hét maðr Ingjaldsson, Hróaldssonar ór Haddingjadal, bróðir Ása bersis. Hann fór til Íslands í landaleit ok sigldi fyrir norðan landit. Hann var um vetrinn í Grímsey á Steingrímsfirði. Bergdís hét kona hans, en Þórir sonr þeira.    Grímr reri til fiska um haustit með húskarla sína, en sveinninn Þórir lá í stafni ok var í selbelg, ok dreginn at hálsinum. Grímr dró marmennil, ok er hann kom upp, spurði Grímr: "Hvað spár þú oss um forlög vár, eða hvar skulum vér byggja á Íslandi?"    Marmennill svarar: "Ekki þarf ek at spá yðr, en sveininum, er liggr í selbelginum. Hann skal þar byggja ok land nema, er Skálm, merr yður, leggst undir klyfjum."    Ekki fengu þeir fleiri orð af honum. En síðar um vetrinn reru þeir Grímr svá, at sveinninn var á landi. Þá týndust þeir allir.    Þau Bergdís ok Þórir fóru um várit ór Grímsey ok vestr yfir heiði til Breiðafjarðar. Þá gekk Skálm fyrir ok lagðist aldri. Annan vetr váru þau á Skálmarnesi í Breiðafirði, en um sumarit eftir sneru þau suðr. Þá gekk enn Skálm fyrir, þar til er þau kómu af heiðum suðr til Borgarfjarðar, þar sem sandmelir tveir rauðir stóðu fyrir. Þar lagðist Skálm niðr undir klyfjum undir inum ytra melnum. Þar nam Þórir land fyrir sunnan Gnúpá til Kaldár fyrir neðan Knappadal milli fjalls ok fjöru. Hann bjó at Rauðamel inum ytra. Hann var höfðingi mikill.    Þá var Þórir gamall ok blindr, er hann kom út síð um kveld ok sá, at maðr reri útan í Kaldárós á járnnökkva, mikill ok illiligr, ok gekk þar upp til bæjar þess, er í Hripi hét, ok gróf þar í stöðulshliði. En um nóttina kom þar upp jarðeldr, ok brann þá Borgarhraun. Þar var bærinn, sem nú er borgin.    Sonr Sel-Þóris var Þorfinnr, er átti Jófríði, dóttur Tungu-Odds. Þeira synir váru þeir Þorkell ok Þorgils, Steinn ok Galti, Ormr ok Þórormr ok Þórir. [Steinn Þorfinnsson var faðir Arnóru, móður Hallbjargar, móður Oddnýjar, móður Geirlaugar, móður Snælaugar, móður Markúss á Melum]. Dóttir Þorfinns var Þorbjörg, er átti Þorbrandr ór Álftafirði.    Þeir Sel-Þórir frændr hinir heiðnu dóu í Þórisbjörg.    Þeir Þorkell ok Þorgils, synir Þorfinns, áttu báðir Unni, dóttur Álfs ór Dölum.    Skálm, merr Þóris, dó í Skálmarkeldu.    [Kolbeinn klakkhöfði Atlason ór Atleyju af Fjölum fór til Íslands ok keypti lönd öll millim Kaldár ok Hítár fyrir neðan Sandbrekku ok bjó á Kolbeinsstöðum. Hans sonr var Finnbogi í Fagraskógi ok Þórðr skáld]. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 6 6. kapituli Þormóðr ok Þórðr gnúpa, synir Odds ins rakka, Þorviðarsonar, Freyviðarsonar, Álfssonar af Vors, þeir bræðr fóru til Íslands ok námu land frá Gnúpá til Straumsfjarðarár. Hafði Þórðr Gnúpudal ok bjó þar. Hans sonr var Skafti, faðir Hjörleifs goða ok Finnu, er átti Refr inn mikli, faðir Steinunnar móður Hofgarða-Refs.    Þormóðr bjó á Rauðkollsstöðum. Hann var kallaðr Þormóðr goði. Hann átti Gerði, dóttur Kjallaks ins gamla. Þeira sonr var Guðlaugr inn auðgi. Hann átti Þórdísi, dóttur Svarthöfða Bjarnarsonar gullbera ok Þuríðar Tungu-Oddsdóttur, er þá bjó í Hörgsholti.    Guðlaugr inn auðgi sá, at Rauðamelslönd váru betri en önnur lönd suðr þar í sveit. Hann skoraði á Þorfinn til landa ok bauð honum hólmgöngu. Þeir fellu báðir á hólmi, en Þuríðr Tungu-Oddsdóttir græddi þá báða ok sætti þá.    Guðlaugr nam síðan land frá Straumfjarðará til Furu milli fjalls ok fjöru ok bjó í Borgarholti. Frá honum eru Straumfirðingar komnir. Hans sonr var Guðleifr, er skip átti annat, en annat Þórólfr, sonr Lofts ins gamla, þá er þeir börðust við Gyrð jarl Sigvaldason. Annarr sonr Guðlaugs var Þorfinnr, faðir Guðlaugs, föður Þórdísar, móður Þórðar, föður Sturlu í Hvammi. Valgerðr hét dóttir Guðlaugs ins auðga.    Váli inn sterki hét hirðmaðr Haralds konungs ins hárfagra. Hann vá víg í véum ok varð útlægr. Hann fór til Suðreyja ok staðfestist þar, en synir hans þrír fóru til Íslands. Hlíf hestageldir var móðir þeira. Hét einn Atli, annarr Alfarinn, þriði Auðunn stoti. Þeir fóru allir til Íslands. Atli Válason ok Ásmundr, sonr hans, námu land frá Furu til Lýsu.    Ásmundr bjó í Langaholti at Þórutóftum. Hann átti Langaholts-Þóru. Þá er Ásmundr eldist, bjó hann í Öxl, en Þóra bjó þá eftir ok lét gera skála sinn um þvera þjóðbraut ok lét þar jafnan standa borð, en hon sat úti á stóli ok laðaði þar gesti, hvern er mat vildi eta.    Ásmundr var heygðr í Ásmundarleiði ok lagðr í skip ok þræll hans hjá honum. Vísu þessa heyrði maðr kveðna í haugi hans, er hann gekk hjá: Einn byggvik stöð steina, stafnrúm Atals hrafni. Esat of þegn á þiljum þröng. Býk á mar ranga. Rúm es böðvitrum betra, brimdýri knák stýra, lifa mun þat með lofðum lengr, en illt of gengi. Eftir þat var leitað til haugsins, ok var þrællinn tekinn ór skipinu.    [Atli var sonr Ásmundar, faðir Surts, föður Guðleifs, föður Guðbrands, föður Surts smiðs, föður Eyjólfs prests munks].    Hrólfr inn digri, sonr Eyvindar eikikróks [bróðir Illuga Fellsgoða ausatn af Síðu], nam land frá Lýsu til Hraunhafnarár. Hans sonr var Helgi í Hofgörðum, faðir Finnboga ok Bjarnar ok Hrólfs. Björn var faðir Gests, föður Skáld-Refs. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 7 7. kapituli Sölvi hét maðr, er nam land milli Hellis ok Hraunhafnar. Hann bjó í Brenningi, en síðar á Sölvahamri, því at hann þóttist þar vera gagnsamari.    Sigmundr, sonr Ketils þistils, þess er numit hafði Þistilsfjörð norðr, hann átti Hildigunni. Sigmundr nam land á milli Hellishrauns ok Beruvíkrhrauns. Hann bjó at Laugarbrekku ok er þar heygðr. Hann átti þrjá sonu. Einn var Einarr, er síðan bjó at Laugarbrekku. Þeir feðgar seldu Lónland Einari, er síðan bjó þar. Hann var kallaðr Lón-Einarr. [Hval rak á fjöru hans, ok skar hann af nökkut. Hann sleit veðr út ok rak á land Einars Sigmundarsonar. Lón-Einarr talði fjölkynngi Hildigunnar því valda. En þá er hvalinn hafði út rekit frá Lón-Enari, fór hann at leita, ok kom svá at, at Einarr Sigmunarson skar hvalinn með húskarla sína. Hann hjó þegar einn þeira banahögg. Laugarbrekku-Einarr bað nafna sinn frá fara, - "því at yðr mun eigi duga at at sækja." Lón-Einarr hvarf frá, því at hann var liðvana. Einarr Sigmundarson flutti heim hvalinn].    Eftir andlát Sigmundar fór Einarr til Laugarbrekku með sjaunda mann ok stefndi Hildigunni um fjölkynngi. [Hon var dóttir Beins Mássonar, Naddoðssonar ór Færeyjum].    En Einarr, sonr hennar, var eigi heima. Hann kom heim, þá er Lón-Einarr var nýfarinn á braut. Hildigunnr sagði honum þessi tíðendi ok færði honum kyrtil nýgervan. Einarr tók skjöld sinn ok sverð ok verkhest ok reið eftir þeim. Hann sprengði hestinn á Þúfubjörgum. [Þá rann Einarr sem hann mátti, en þá er hann kom hjá Dröngum, sá hann tröllkall sitja þar á uppi ok láta róa fætr, svá at þeir tóku brimit, ok skelldi þeim saman, svá at sjódrif varð af, ok kvað vísu: Vask, þars fell af fjalli flóðkorn jötuns móður hám bergrisa ór himni heiðins á náleiðar. Gerir fár jötunn fleiri fold í vingamoldu hömlu heiðar þumlu hamváta mér báta. Einarr gaf engan gaum þessu. Þeir fundust þar, sem heita Mannfallsbrekkur, ok börðust þar. En kyrtil Einars bitu eigi járn. Fjórir menn fellu af Lón-Einari, en tveir flýðu]. Þeir nafnar sóttust lengi, áðr sundr gekk bróklindi Lón-Einars, ok er hann tók þar til, hjó nafni hans hann banahögg.    Þræll Laugarbrekku-Einars hét Hreiðarr. Hann hljóp eftir þeim ok sá af Þúfubjörgum, hvar þrælar Lón-Einars fóru. Hann rann eftir þeim ok drap þá báða í Þrælavík. Fyrir þat gaf Einarr honum frelsi ok land svá vítt sem hann fengi gert um þrjá daga. Þat heitir Hreiðarsgerði, er hann bjó síðan.    Einarr at Laugarbrekku átti Unni, dóttur Þóris, bróður Ásláks í Langadal. Hallveig var dóttir þeira, er Þorbjörn Vífilsson átti.    Breiðr hét annarr sonr Sigmundar, bróðir Einars. Hann átti Gunnhildi, dóttur Ásláks ór Langadal. Þeira sonr var Þormóðr, er átti Helgu Önundardóttur, systur Skáld-Hrafns, þeira dóttir Herþrúðr, er Símon átti, þeira dóttir Gunnhildr, er Þorgils átti, þeira dóttir Valgerðr, móðir Finnboga ins ramma Geirssonar.    Þorkell hét inn þriði sonr Sigmundar. Hann átti Jóreiði, dóttur Tinds Hallkelssonar.    Laugarbrekku-Einarr var heygðr skammt frá Sigmundarhaugi, ok er haugr hans ávallt grænn vetr ok sumar. Þorkell hét sonr Lón-Einars. Hann átti Grímu Hallkelsdóttur fyrr en Þorgils Arason. Finnvarðr var sonr þeira. Önnur dóttir Laugarbrekku-Einars var Arnóra, er átti Þorgeirr Vífilsson. Þeira dóttir var Ingveldr, er átti Þorsteinn, sonr Snorra goða. Þar var Inguðr, dóttir þeira, er átti Ásbjörn Arnórsson. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 8 8. kapituli Grímkell hét maðr, sonr Úlfs kráku Hreiðarssonar, bróðir Gunnbjarnar, er Gunnbjarnarsker eru við kennd. Hann nam land frá Beruvíkrhrauni til Neshrauns ok út um Öndvertnes ok bjó at Saxahváli. Hann rak á brott þaðan Saxa Alfarinsson, Válasonar, ok bjó hann síðan í Hrauni hjá Saxahváli. Grímkell átti Þorgerði, dóttur Valþjófs ins gamla. Þeira sonr var Þórarinn korni. Hann var hamrammr mjök ok liggr í Kornahaugi. [Þat kvað maðr, er brotit hafði hauginn: Hljóp ek í hauginn forna. Hvílt hefik lengr of morna. Lét ek á braut of borna beltis hringju Korna]. Þórarinn korni átti Jórunni, dóttur Einars í Stafaholti. Þeira dóttir var Járngerðr, er átti Úlfr Uggason.    Klængr hét annarr sonr Grímkels. Hann átti Oddfríði, dóttur Helga af Hvanneyri. Sonr þeira var Kolli, er átti Þuríði, dóttur Ásbrands frá Kambi. Þeira sonr var Skeggi, faðir Þorkötlu, er átti Illugi, sonr Þorvalds Tindssonar, faðir Gils, er vá Gjafvald. Bárðr hét annarr sonr Kolla. Hann átti Valgerði Viðarsdóttur. Vigdís var dóttir þeira, er átti Þorbjörn inn digri, þeira dóttir Þórdís, er átti Þorbrandr at Ölfusvatni. Þórir var sonr þeira ok Bjarni á Breiðabólstað ok Torfi, en dóttir Valgerðr, er átti Runólfr byskupsson. Ásdís hét önnur dóttir Bárðar. Hana átti fyrr Þorbjörn Þorvaldsson, bróðir Mána-Ljóts sammæðri, börn þeira Þuríðr, er átti Þorgrímr Oddsson, börn þeira Geirmundr í Mávahlíð ok fjórtán önnur. Ásdísi átti síðar Skúli Jörundarson. Valgerðr frá Mosfelli var dóttir þeira.    Alfarinn Válason hafði fyrst numit nesit á milli Beruvíkrhrauns ok Ennis. Hans synir váru þeir Höskuldr, er bjó at Höskuldsám, ok Ingjaldr, er bjó á Ingjaldshváli, en Goti at Gotalæk, en Hólmkell at Forsi við Hólmkelsá.    Óláfr belgr hét maðr, er nam land fyrir innan Enni allt til Fróðár ok bjó í Ólafsvík. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 9 9. kapituli Ormr inn mjóvi hét maðr, er kom skipi sínu í Fróðárós ok bjó á Brimilsvöllum um hríð. Hann rak á brott Óláf belg ok nam Víkina gömlu milli Ennis ok Höfða ok bjó þá at Fróðá. Hans sonr var Þorbjörn inn digri. Hann átti fyrr Þuríði, dóttur Ásbrands frá Kambi, ok váru þeira börn Ketill kappi, Hallsteinn ok Gunnlaugr ok Þorgerðr, er átti Önundr sjóni. Þorbjörn átti síðar Þuríði, dóttur Barkar ins digra ok Þórdísar Súrsdóttur.    Þorbjörn inn digri stefndi Geirríði Bægifótsdóttur um fjölkynngi, eftir þat er Gunnlaugr, sonr hans, dó af meini því, er hann tók, þá er hann fór at nema fróðleik at Geirríði. Hon var móðir Þórarins í Mávahlíð. Um þá sök var Arnkell goði kvaddr tólftarkvöð, ok bar hann af, því at Þórarinn vann eið at stallahring ok hratt svá málinu.    En eftir þat hurfu Þorbirni stóðhross á fjalli. Þat kenndi hann Þórarni ok fór í Mávahlíð ok setti duradóm. Þeir váru tólf, en þeir Þórarinn váru sjau fyrir: Álfgeirr Suðreyingr ok Nagli ok Björn austmaðr ok húskarlar þrír. Þeir hleypðu upp dóminum ok börðust þar í túninu. Auðr, kona Þórarins, hét á konur at skilja þá. Einn maðr fell af Þórarni, en tveir af Þorbirni. Þeir Þorbjörn fóru á brott ok bundu sár sín hjá stakkgarði upp með Vágum. Hönd Auðar fannst í túni. Því fór Þórarinn eftir þeim ok fann þá hjá garðinum. Nagli hljóp grátandi um þá ok í fjall upp. Þá vá Þórarinn Þorbjörn ok særði Hallstein til ólífis. Fimm menn fellu þar af Þorbirni.    Þeir Arnkell ok Vermundr veittu Þórarni ok höfðu setu at Arnkels. Snorri goði mælti eftir Þorbjörn ok sekði þá alla, er at vígum höfðu verit, á Þórsnesþingi. Eftir þat brenndi hann skip þeira Álfgeirs í Salteyrarósi. Arnkell keypti þeim skip í Dögurðarnesi ok fylgði þeim út um eyjar. Af þessu gerðist fjandskapr þeira Arnkels ok Snorra goða. Ketill kappi var þá útan. Hann var faðir Hróðnýjar, er átti Þorsteinn, sonr Víga-Styrs.    Sigurðr svínhöfði var kappi mikill. Hann bjó á Kvernvágaströnd. Herjólfr, sonr hans, var þá átta vetra, er hann drap skógbjörn fyrir þat, er hann hafði bitit geit fyrir honum. Þar um var þetta kveðit: Bersi brunninrazi beit geit fyrir Herjólfi, en Herjólfr hokinrazi hefndi geitr á bersa. Þá var Herjólfr tólf vetra, er hann hefndi föður síns. Hann var inn mesti afreksmaðr.    Herjólfr fór til Íslands í elli sinni ok nam land milli Búlandshöfða ok Kirkjufjarðar. Hans sonr var Þorsteinn kolskeggr, faðir Þórólfs, föður Þórarins ins svarta Máhlíðings ok Guðnýjar, er átti Vermundr inn mjóvi. Þeira sonr Brandr inn örvi [ok Þorfinna, er átti Þorsteinn Kuggason].    Vestarr, sonr Þórólfs blöðruskalla, átti Svönu Herröðardóttur. Þeira sonr var Ásgeirr. Vestarr fór til Íslands með föður sinn afgamlan ok nam Eyrarlönd ok Kirkjufjörð. Hann bjó á Öndurðri-Eyri. Þeir Þórólfr feðgar eru heygðir at Skallanesi báðir.    Ásgeirr Vestarsson átti Helgu Kjallaksdóttur. Þeira sonr var Þorlákr, hans sonr Steinþórr ok þeira Þuríðar, dóttur Auðunar stota, ok Þórðr blígr, er átti Otkötlu Þorvaldsdóttur, Þormóðssonar goða. Þriði var Þormóðr, er átti Þorgerði, dóttur Þorbrands ór Álftafirði, fjórði Bergþórr, er fell á Vigrafirði. Systir þeira Helga, er átti Ásmundr Þorgestsson. Steinþórr átti Þuríði, dóttur Þorgils Arasonar. Gunnlaugr var sonr þeira, er átti Þuríði ina spöku, dóttur Snorra goða. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 10 10. kapituli Kolr hét maðr, er nam land útan frá Fjarðarhorni til Tröllaháls ok út um Berserkseyri til Hraunsfjarðar. Hans sonr var Þórarinn ok Þorgrímr. Við þá er kennt Kolssonafell. Þeir feðgar bjuggu allir at Kolgröfum. Frá þeim eru Kolgreflingar komnir.    Auðunn stoti, sonr Vála ins sterka, nam Hraunsfjörð allan fyrir ofan Hraun, á milli Svínavatns ok Tröllaháls. Hann bjó í Hraunsfirði ok var mikill fyrir sér ok sterkr. Auðunn átti Mýrúnu, dóttur Maddaðar Írakonungs.    Auðunn sá um haust, at hestr apalgrár rann ofan frá Hjarðarvatni ok til stóðhrossa hans. Sá hafði undir stóðhestinn. Þá fór Auðunn til ok tók inn grá hestinn ok setti fyrir tveggja öxna sleða ok ók saman alla töðu sína. Hesturinn var góðr meðfarar um miðdegit, en er á leið, steig hann í völlinn til hófskeggja, en eftir sólarfall sleit hann allan reiðing ok hljóp til vatnsins. Hann sást aldri síðan.    Sonr Auðunar var Steinn, faðir Helgu, er átti Án í Hrauni. Þeira sonr var Már, faðir Guðríðar, móður Kjartans ok Ánar í Kirkjufelli. Ásbjörn hét annarr sonr Auðunar, þriði Svarthöfði, en dóttir Þuríðr, er Ásgeirr átti á Eyri, þeira sonr Þorlákr. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 11 11. kapituli Björn hét sonr Ketils flatnefs ok Yngvildar, dóttur Ketils veðrs hersis af Hringaríki. Björn sat eftir at eignum föður síns, þá er Ketill fór til Suðreyja. En er Ketill helt sköttum fyrir Haraldi konungi inum hárfagra, þá rak konungr Björn, son hans, af eignum sínum ok tók undir sik. Þá fór Björn vestr um haf ok vildi þar ekki staðfestast. Því var hann kallaðr Björn inn austræni. Hann átti Gjaflaugu Kjallaksdóttur, systur Bjarnar ins sterka.    Björn inn austræni fór til Íslands ok nam land á milli Hraunsfjarðar ok Stafár. Hann bjó í Bjarnarhöfn á Borgarholti ok hafði selför upp til Selja ok átti rausnarbú. Hann dó í Bjarnarhöfn ok er heygðr við Borgarlæk, því at hann einn var óskírðr barna Ketils flatnefs.    Sonr þeira Bjarnar ok Gjaflaugar var Kjallakr inn gamli, er bjó í Bjarnarhöfn eftir föður sinn, ok Óttarr, faðir Bjarnar, föður Vigfúss í Drápuhlíð, er Snorri goði lét drepa. Annarr sonr Óttars var Helgi. Hann herjaði á Skotland ok tók þar at herfangi Niðbjörgu, dóttur Bjólans konungs ok Kaðlínar, dóttur Göngu-Hrólfs. Hann fekk hennar. Var sonr þeira Ósvífr inn spaki ok Einarr skálaglamm, er drukknaði á Einarsskeri í Selasundi, ok kom skjöldr hans í Skjaldey, en feldr á Feldarhólm. Einarr var faðir Þorgerðar, móður Herdísar, móður Steins skálds. Ósvífr átti Þórdísi, dóttur Þjóðólfs ór Höfn. Þeira börn váru þau Óspakr, faðir Úlfs stallara, [föður Jóns á Reyrvelli, föður Erlends hímalda, föður Eysteins erkibyskups], ok Þórólfr, Torráðr, Einarr, Þorbjörn ok Þorkell, - þeir urðu sekir um víg Kjartans Óláfssonar, - ok Guðrún, móðir Gellis ok Bolla ok Þorleiks ok Þórðar kattar. Vilgeirr hét sonr Bjarnar ins austræna.    Kjallakr inn gamli átti Ástríði, dóttur Hrólfs hersis ok Öndóttar, systur Ölvis barnakarls. Þeira sonr var Þorgrímr goði. Hann átti Yngvildi. Váru synir þeira Víga-Styrr ok Vermundr mjóvi ok Brandr, faðir Þorleiks. Dætr Kjallaks ins gamla Gerðr, er Þormóðr goði átti, ok Helga, er Ásgeirr á Eyri átti. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 12 12. kapituli Þórólfr, sonr Örnólfs fiskreka, bjó í Mostr. Því var hann kallaðr Mostrarskegg. Hann var blótmaðr mikill ok trúði á Þór. Hann fór fyrir ofríki Haralds konungs hárfagra til Íslands ok sigldi fyrir sunnan land. En er hann kom vestr fyrir Breiðafjörð, þá skaut hann fyrir borð öndvegissúlum sínum. Þar var skorinn á Þórr. Hann mælti svá fyrir, at Þórr skyldi þar á land koma, sem hann vildi, at Þórólfr byggði. Hét hann því at helga Þór allt landnám sitt ok kenna við hann.    Þórólfr sigldi inn á fjörðinn ok gaf nafn firðinum ok kallaði Breiðafjörð. Hann tók land fyrir sunnan fjörðinn, nær miðjum firðinum. Þar fann hann Þór rekinn í nesi einu. Þat heitir nú Þórsnes. Þeir lendu þar inn frá í váginn, er Þórólfr kallaði Hofsvág. Þar reisti hann bæ sinn ok gerði þar hof mikit ok helgaði Þór. Þar heita nú Hofstaðir. Fjörðurinn var þá byggðr lítt eða ekki.    Þórólfr nam land frá Stafá inn til Þórsár ok kallaði þat allt Þórsnes. Hann hafði svá mikinn átrúnað á fjall þat, er stóð í nesinu, er hann kallaði Helgafell, at þangat skyldi engi maðr óþveginn líta, ok þar var svá mikil friðhelgi, at engu skyldi granda í fjallinu, hvárki fé né mönnum, nema sjálft gengi á braut. Þat var trúa þeira Þórólfs frænda, at þeir dæi allir í fjallit.    Þar á nesinu, sem Þórr kom á land, hafði Þórólfr dóma alla, ok þar var sett heraðsþing með ráði allra sveitarmanna. En er menn váru þar á þinginu, þá skyldi víst eigi hafa álfreka á landi, ok var ætlat til þess sker þat, er Dritsker heitir, því at þeir vildu eigi saurga svá helgan völl sem þar var.    En þá er Þórólfr var dauðr, en Þorsteinn, sonr hans, var ungr, þá vildu þeir Þorgrímr Kjallaksson ok Ásgeirr, mágr hans, eigi ganga í skerit örna sinna. Þat þolðu eigi Þórsnesingar, er þeir vildu saurga svá helgan völl. Því börðust þeir Þorsteinn þorskabítr ok Þorgeirr kengr við þá Þorgrím ok Ásgeir þar á þinginu um skerit, ok fellu þar nökkurir menn, en margir urðu sárir, áðr þeir urðu skilðir. Þórðr gellir sætti þá, ok með því at hvárigir vildu láta af sínu máli, þá var völlrinn óheilagr af heiftarblóði. Þá var þat ráð tekit at færa brott þaðan þingit ok inn í nesit, þar sem nú er. Var þar þá helgistaðr mikill, ok þar stendr enn Þórssteinn, er þeir brutu þá menn um, er þeir blótuðu. Ok þar hjá er sá dómhringr, er menn skyldu til blóts dæma. Þar setti ok Þórðr gellir fjórðungsþing með ráði allra fjórðungsmanna.    Sonr Þórólfs Mostrarskeggja var Hallsteinn Þorskafjarðargoði, faðir Þorsteins surts ins spaka. Ósk var móðir Þorsteins surts, dóttir Þorsteins rauðs. Annarr sonr Þórólfs var Þorsteinn þorskabítr. Hann átti Þóru, dóttur Óláfs feilans, systur Þórðar gellis. Þeira sonr var Þorgrímr, faðir Snorra goða, ok Börkr inn digri, faðir Sáms, er Ásgeirr vá. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 13 13. kapituli Geirröðr hét maðr, er fór til Íslands, ok með honum Finngeirr, sonr Þorsteins öndurs ok Úlfar kappi. Þeir fóru af Hálogalandi til Íslands. Geirröðr nam land inn frá Þórsá til Langadalsár. Hann bjó á Eyri. Geirröðr gaf land Úlfari, skipverja sínum, tveim megin Úlfarsfells ok fyrir innan fjall. Geirröðr gaf Finngeiri lönd uppi um Álftafjörð. Hann bjó þar, er nú heitir á Kársstöðum. Finngeirr var faðir Þorfinns, föður Þorbrands í Álftafirði, er átti Þorbjörgu, dóttur Þorfinns Sel-Þórissonar.    Geirríðr hét systir Geirröðar, er átt hafði Björn, sonr Bölverks blindingatrjónu. Þórólfr hét sonr þeira.    Þau Geirríðr fóru til Íslands eftir andlát Bjarnar ok váru inn fyrsta vetr á Eyri. Um várit gaf Geirröðr systur sinni bústað í Borgardal, en Þórólfr fór útan ok lagðist í víking. Geirríðr sparði ekki mat við menn ok lét gera skála sinn um þjóðbraut þvera. Hon sat á stóli ok laðaði úti gesti, en borð stóð inni jafnan ok matr á.    Þórólfr kom til Íslands eftir andlát Geirríðar. Hann skoraði á Úlfar til landa ok bauð honum hólmgöngu. Úlfarr var þá gamall ok barnlauss. Hann fell á hólmi, en Þórólfr varð sárr á fæti ok gekk haltr ávallt síðan. Því var hann bægifótr kallaðr. Þórólfr tók land eftir Úlfar, en sum Þorfinnr í Álftafirði. Hann setti á leysingja sína, Úlfar ok Örlyg.    Geirröðr á Eyri var faðir Þorgeirs kengs, er bæinn færði ór eyrinni upp undir fjallit. Hann var faðir Þórðar, föður Atla. Þórólfr bægifótr var faðir Arnkels goða ok Geirríðar, er átti Þórólfr í Mávahlíð.    Synir Þorbrands í Álftafirði váru þeir Þorleifr kimbi ok Þóroddr, Snorri, Þorfinnr, Illugi, Þormóðr. Þeir deildu við Arnkel um arf leysingja sinna ok váru at vígi hans með Snorra goða á Örlygsstöðum. Eftir þat fór Þorleifr kimbi útan. Þá laust Arnbjörn, sonr Ásbrands ór Breiðavík, hann með grautarþvöru. Kimbi brá á gaman. Þórðr blígr brá honum því á Þórsnesþingi, þá er hann bað Helgu, systur hans. Þá lét Kimbi ljósta Blíg með sandtorfu. Af því gerðust deilur þeira Eyrbyggja ok Þorbrandssona ok Snorra goða. Þeir börðust í Álftafirði ok á Vigrafirði.    Þorbergr hét maðr, er fór ór Íafirði til Íslands ok nam Langadal hvárntveggja ok bjó í inum ytra. Hans sonr var Áslákr, er átti Arnleifu, dóttur Þórðar gellis. Þeira börn váru þau Illugi inn rammi ok Gunnhildr, er Breiðr átti fyrr, en síðar Halldórr á Hólmslátri.    Illugi inn rammi átti Guðleifu, dóttur Ketils smiðjudrumbs, þeira synir Eyjólfr ok Eindriði, Kollr ok Gellir, en dóttir Herþrúðr, er Þorgrímr Vermundarson átti ins mjóva, ok Friðgerðr, er Oddr Draflason átti, ok Guðríðr, er Bergþórr sonr Þormóðar Þorlákssonar, átti fyrr, en síðar Jörundr í Skorradal, ok Jódís, er átti Már, sonr Illuga Arasonar, ok Arnleif, er átti Kollr, sonr Þórðar blígs. Frá Illuga eru Langdælir komnir.    Steinn mjöksiglandi Vígbjóðsson, bróðir Þóris haustmyrkrs nam Skógarströnd til móts við Þorberg ok inn til Laxár. Hann bjó á Breiðabólstað. Hans sonr var Þórhaddr í Hítardal ok Þorgestr, er átti Arnóru dóttur Þórðar gellis, synir þeira Steinn lögsögumaðr ok Ásmundr ok Hafliði ok Þórhaddr. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 14 14. kapituli Þorvaldr, sonr Ásvalds Úlfssonar, Yxna-Þórissonar, ok Eiríkr rauði, sonr hans, fóru af Jaðri fyrir víga sakir ok námu land á Hornströndum ok bjuggu at Dröngum. Þar andaðist Þorvaldr.    Eiríkr fekk þá Þjóðhildar, dóttur Jörundar Úlfssonar ok Þorbjargar knarrarbringu, er þá átti Þorbjörn inn haukdælski. Réðst Eiríkr þá norðan ok ruddi lönd í Haukadal. Hann bjó á Eiríksstöðum hjá Vatnshorni.    Þá felldu þrælar Eiríks skriðu á bæ Valþjófs á Valþjófsstöðum, en Eyjólfr saurr, frændi hans, drap þrælana hjá Skeiðsbrekkum upp frá Vatnshorni. Fyrir þá sök vá Eiríkr Eyjólf saur. Hann vá ok Hólmgöngu-Hrafn at Leikskálum. Geirsteinn ok Oddr á Jörva, frændr Eyjólfs, mæltu eftir hann.    Þá var Eiríkr gerr ór Haukadal. Hann nam þá Brokey ok Öxney ok bjó at Töðum í Suðrey inn fyrsta vetr. Þá léði hann Þorgesti setstokka. Síðan fór Eiríkr í Öxney ok bjó á Eiríksstöðum. Þá heimti hann setstokkana ok náði eigi. Eiríkr sótti setstokkana á Breiðabólstað, en Þorgestr fór eftir honum. Þeir börðust skammt frá garði at Dröngum. Þar fellu tveir synir Þorgests ok nökkurir menn aðrir. Eftir þat höfðu hvárirtveggju setu. Styrr veitti Eiríki ok Eyjólfr ór Svíney ok synir Þorbrands ór Álftafirði ok Þorbjörn Vífilsson, en Þorgesti veittu synir Þórðar gellis ok Þorgeirr ór Hítardal, Áslákr ór Langadal ok Illugi, sonr hans.    Þeir Eiríkr urðu sekir á Þórsnesþingi. Hann bjó skip í Eiríksvági, en Eyjólfr leyndi honum í Dímunarvági, meðan þeir Þorgestr leituðu hans um eyjar. Þeir Þorgeirr ok Eyjólfr ok Styrr fylgðu Eiríki út um eyjar. Hann sagði þeim, at hann ætlaði at leita lands þess, er Gunnbjörn, sonr Úlfs kráku, sá, er hann rak vestr um Ísland, þá er hann fann Gunnbjarnarsker. Hann kveðst aftr mundu leita til vina sinna, ef hann fyndi landit.    Eiríkr sigldi undan Snæfellsnesi, en hann kom útan at Miðjökli, þar sem Bláserkr heitir. Hann fór þaðan suðr með landi at leita þess, ef þannig væri byggjanda. Hann var inn fyrsta vetr í Eiríksey, nær miðri inni vestri byggð. Um várit eftir fór hann til Eiríksfjarðar ok tók sér þar bústað. Hann fór þat sumar í ina vestri óbyggð ok gaf víða örnefni. Hann var annan vetr í Eiríkshólmum við Hvarfsgnípu, en it þriðja sumar fór hann allt norðr til Snæfells ok inn í Hrafnsfjörð. Þá lézt hann kominn fyrir botn Eiríksfjarðar. Hvarf hann þá aftr ok var inn þriðja vetr í Eiríksey fyrir mynni Eiríksfjarðar.    Eftir um sumarit fór hann til Íslands ok kom í Breiðafjörð. Hann var þann vetr á Hólmslátri með Ingólfi. Um várit börðust þeir Þorgestr, ok fekk Eiríkr þá ósigr. Eftir þat váru þeir sættir.    Þat sumar fór Eiríkr at byggja land þat, er hann hafði fundit ok hann kallaði Grænland, því at hann lét þat menn mjök mundu fýsa þangat, ef landit héti vel.    Svá segja fróðir menn, at þat sumar fóru hálfr þriði tögr skipa til Grænlands ór Breiðafirði ok Borgarfirði, en fjórtán komust út. Sum rak aftr, en sum týndust. Þat var fimmtán vetrum fyrr en kristni var í lög tekin á Íslandi.    Herjólfr hét maðr Bárðarson, Herjólfssonar, frændi Ingólfs landnámamanns. Þeim Herjólfi gaf Ingólfr land á milli Vágs ok Reykjaness.    Herjólfr inn yngri fór til Grænlands, þá er Eiríkr inn rauði byggði landit. Með honum var á skipi suðreyskr maðr kristinn, sá er orti Hafgerðingadrápu. Þar er þetta stef í: Mínar biðk at munka reyni meinalausan farar beina. Heiðis haldi hárar foldar hallar dróttinn of mér stalli. Herjólfr nam Herjólfsfjörð ok bjó á Herjólfsnesi. Hann var inn göfgasti maðr.    Eiríkr nam síðan Eiríksfjörð ok bjó í Brattahlíð, en Leifr, sonr hans, eftir hann. Þessir menn námu land á Grænlandi, er þá fóru út með Eiríki: Herjólfr Herjólfsfjörð, hann bjó á Herjólfsnesi, Ketill Ketilsfjörð, Hrafn Hrafnsfjörð, Sölvi Sölvadal, Helgi Þorbrandsson Álftafjörð, Þorbjörn glóra Siglufjörð, Einarr Einarsfjörð, Hafgrímr Hafgrímsfjörð ok Vatnahverfi, Arnlaugr Arnlaugsfjörð, en sumir fóru til Vestribyggðar.    Maðr hét Þorkell farserkr, systrungr Eiríks rauða. Hann fór til Grænlands með Eiríki ok nam Hvalseyjarfjörð ok víðast milli Eiríksfjarðar ok Einarsfjarðar ok bjó í Hvalseyjarfirði. Frá honum eru Hvalseyjarfirðingar komnir. Hann var mjök rammaukinn. Hann lagðist eftir geldingi gömlum út í Hvalsey ok flutti útan á baki sér, þá er hann vildi fagna Eiríki, frænda sínum, en ekki var sæfært skip heima. Þat er löng hálf vika.    Þorkell var dysjaðr í túni í Hvalseyjarfirði ok hefir jafnan gengit þar um hýbýli. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 15 15. kapituli Ingólfr inn sterki nam land inn frá Laxá til Skraumuhlaupsár ok bjó á Hólmslátri. Hans bróðir var Þorvaldr, faðir Þorleifs, er þar bjó síðan.    Óleifr inn hvíti hét herkonungr. Hann var sonr Ingjalds konungs Helgasonar, Óláfssonar, Guðröðarsonar, Hálfdanarsonar hvítbeins Upplendingakonungs. Óleifr inn hvíti herjaði í vestrvíking ok vann Dyflinni á Írlandi ok Dyflinnarskíri ok gerðist þar konungr yfir. Hann fekk Auðar innar djúpúðgu, dóttur Ketils flatnefs. Þorsteinn rauðr hét sonr þeira. Óleifr fell á Írlandi í orrostu, en Auðr ok Þorsteinn fóru þá í Suðreyjar. Þar fekk Þorsteinn Þuríðar, dóttur Eyvindar austmanns, systur Helga ins magra. Þau áttu mörg börn. Óláfr feilan hét sonr þeira, en dætr Gróa ok Álöf, Ósk ok Þórhildr, Þorgerðr ok Vigdís.    Þorsteinn gerðist herkonungr. Hann réðst til félags með Sigurði inum ríka, syni Eysteins glumru. Þeir unnu Katanes ok Suðrland, Ross ok Merrhæfi ok meir en hálft Skotland. Gerðist Þorsteinn þar konungr yfir, áðr Skotar sviku hann, ok fell hann þar í orrostu.    Auðr var þá á Katanesi, er hon spurði fall Þorsteins. Hon lét þá gera knörr í skógi á laun, en er hann var búinn, helt hon út í Orkneyjar. Þar gifti hon Gró, dóttur Þorsteins rauðs, Hon var móðir Grélaðar, er Þorfinnr hausakljúfr átti. Eftir þat fór Auðr at leita Íslands. Hon hafði á skipi með sér tuttugu karla frjálsa. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 16 16. kapituli Kollr hét maðr Veðrar-Grímsson, Ásasonar hersis. Hann hafði forráð með Auði ok var virðr mest af henni. Kollr átti Þorgerði, dóttur Þorsteins rauðs.    Erpr hét leysingi Auðar. Hann var sonr Melduns jarls af Skotlandi, þess er fell fyrir Sigurði jarli inum ríka. Móðir Erps var Myrgjol, dóttir Gljómals Írakonungs. Sigurðr jarl tók þau at herfangi ok þjáði. Myrgjol var ambátt konu jarls ok þjónaði henni trúliga. Hon var margkunnandi. Hon varðveitti barn dróttningar óborit, meðan hon var í laugu. Síðan keypti Auðr hana dýrt ok hét henni frelsi, ef hon þjónaði svá Þuríði, konu Þorsteins rauðs, sem dróttningu. Þau Myrgjol ok Erpr, sonr hennar fóru til Íslands með Auði.    Auðr helt fyrst til Færeyja ok gaf þar Álöfu, dóttur Þorsteins rauðs. Þaðan eru Götuskeggjar komnir. Síðan fór hon at leita Íslands. Hon kom á Vikarsskeið ok braut þar. Fór hon þá á Kjalarnes til Helga bjólu, bróður síns. Hann bauð henni þar með helming liðs síns, en henni þótti þat varboðit, ok kvað hon hann lengi mundu lítilmenni vera. Hon fór þá vestr í Breiðafjörð til Bjarnar, bróður síns. Hann gekk mót henni með húskarla sína ok lézt kunna veglyndi systur sinnar. Bauð hann henni þar með alla sína menn, ok þá hon þat.    Eftir um várit fór Auðr í landaleit inn í Breiðafjörð ok lagsmenn hennar. Þau átu dögurð fyrir sunnan Breiðafjörð, þar er nú heitir Dögurðarnes. Síðan fóru þau inn eyjasund. Þau lendu við nes þat, er Auðr tapaði kambi sínum. Þat kallaði hon Kambsnes.    Auðr nam öll Dalalönd í innanverðum firðinum frá Dögurðará til Skraumuhlaupsár. Hon bjó í Hvammi við Aurriðaárós. Þar heita Auðartóftir. Hon hafði bænahald sitt á Krosshólum. Þar lét hon reisa krossa, því at hon var skírð ok vel trúuð. Þar höfðu frændr hennar síðan átrúnað mikinn á hólana. Var þá gerr hörgr, er blót tóku til. Trúðu þeir því, at þeir dæi í hólana, ok þar var Þórðr gellir leiddr í, áðr hann tók mannvirðing, sem segir í sögu hans. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 17 17. kapituli Auðr gaf land skipverjum sínum ok leysingjum.    Ketill hét maðr, er hon gaf land frá Skraumuhlaupsá til Hörðadalsár. Hann bjó á Ketilsstöðum. Hann var faðir Vestliða ok Einars, föður Kleppjárns ok Þorbjarnar, er Styrr vá, ok Þórdísar, móður Þorgests.    Hörðr hét skipveri Auðar. Honum gaf hon Hörðadal. Hans sonr var Ásbjörn, er átti Þorbjörgu, dóttur Miðfjarðar-Skeggja, þeira börn Hnaki, - hann átti Þorgerði, dóttur Þorgeirs höggvinkinna, - ok Ingibjörg, er Illugi inn svarti átti.    Vífill hét leysingi Auðar. Hann spurði þess Auði, hví hon gaf honum engan bústað sem öðrum mönnum. Hon kvað þat eigi skipta, kvað hann þar göfgan mundu þykkja, sem hann væri. Honum gaf hon Vífilsdal. Þar bjó hann ok átti deilur við Hörð.    Sonr Vífils var Þorbjörn, faðir Guðríðar, er átti Þorsteinn, sonr Eiríks ins rauða, [en síðar Þorfinnr karlsefni. Þeira sonr var Björn, faðir Steinunnar, möður Ketils, föður Þorláks, föður Ketils prests, föður Helgu, er Snorri Markússon átti. Þorbjörn Vifilsson átti Hallveigu Einarsdóttur, Sigmundarsonar frá Laugarbrekku. Frá þeim eru] byskupar komnir: Björn Þorlákr, Brandr.    Annarr sonr Vífils var Þorgeirr, er átti Arnóru, dóttur Lón-Einars, þeira dóttir Yngvildr, er átti Þorsteinn, sonr Snorra goða.    Hundi hét leysingi Auðar skozkr. Honum gaf hon Hundadal. Þar bjó hann lengi.    Sökkólfr hét leysingi Auðar. Honum gaf hon Sökkólfsdal. Hann bjó á Breiðabólstað, ok er margt manna frá honum komit.    Erpi syni Melduns jarls, er fyrr var getit, gaf Auðr frelsi ok Sauðafellslönd. Frá honum eru Erplingar komnir.    Ormr hét sonr Erps, annarr Gunnbjörn, faðir Arnóru, er átti Kolbeinn Þórðarson, þriði Ásgeirr, faðir Þórörnu, er átti Sumarliði Hrappsson. Dóttir Erps var Halldís, er átti Álfr í Dölum. Dufnall var enn sonr Erps, faðir Þorkels, föður Hjalta, föður Beinis. Skati var enn sonr Erps, faðir Þórðar, föður Gísla, föður Þorgerðar.    Þorbjörn hét maðr, er bjó at Vatni í Haukadal. Hann átti - -, ok var þeira dóttir Hallfríðr, er átti Höskuldr í Laxárdal. Þau áttu mörg börn. Bárðr var sonr þeira ok Þorleikr, faðir Bolla, er átti Guðrúnu Ósvífrsdóttur. Þeira synir váru þeir Þorleikr ok Höskuldr, Surtr ok Bolli, Herdís ok Þorgerðr dætr þeira. Þórðr Ingunnarson átti fyrr Guðrúnu, ok váru þeira börn Þórðr köttr ok Arnkatla. Þorkell Eyjólfsson átti Guðrúnu síðast, þeira börn Gellir ok Rjúpa. Bárðr Höskuldsson var faðir Hallbjargar, er átti Hallr, sonr Víga-Styrs. Hallgerðr snúinbrók var dóttir Höskulds ok Þorgerðr ok Þuríðr. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 18 18. kapituli [Kollr nam Laxárdal allan ok] allt til Haukadalsár. Hann var kallaðr Dala-Kollr. Hann átti Þorgerði dóttur Þorsteins rauðs. Börn þeira váru þau Höskuldr ok Gróa, er átti Véleifr inn gamli, ok Þorkatla, er Þorgeirr goði átti, Höskuldr átti Hallfríði, dóttur Þorbjarnar frá Vatni. Þorleikr var sonr þeira. Hann átti Þuríði, dóttur Arnbjarnar Sléttu-Bjarnarsonar. Þeira sonr var Bolli.    Höskuldr keypti Melkorku, dóttur Mýrkjartans Írakonungs. Þeira sonr var Óláfr pá ok Helgi, dætr Höskulds Þuríðr ok Þorgerðr ok Hallgerðr snúinbrók. Óláfr átti Þorgerði, dóttur Egils Skalla-Grímssonar, þeira sonr Kjartan ok Halldórr, Steinþórr ok Þorbergr, dætr Óláfs Þuríðr, Þorbjörg digra ok Bergþóra. Kjartan átti Hrefnu, dóttur Ásgeirs æðikolls, þeira sonr Ásgeirr ok Skúmr.    Herjólfr, sonr Eyvindar elds, fekk síðar Þorgerðar, dóttur Þorsteins rauðs. Hrútr var sonr þeira. Honum galt Höskuldr í móðurarf sinn Kambsnessland milli Haukadalsár ok hryggjar þess, er gengr ór fjalli ofan í sjó.    Hrútr bjó á Hrútsstöðum. Hann átti Hallveigu, dóttur Þorgríms ór Þykkvaskógi, systur Ármóðs ins gamla. Þau áttu mörg börn. Þeira sonr var Þórhallr, faðir Halldóru, móður Guðlaugs, föður Þórdísar, móður Þórðar, föður Sturlu í Hvammi. Grímr var ok sonr Hrúts ok Már, Eindriði ok Steinn, Þorljótr ok Jörundr, Þorkell, Steingrímr, Þorbergr, Atli, Arnórr, Ívarr, Kárr, Kúgaldi, en dætr Bergþóra, Steinunn, Rjúpa, Finna, Ástríðr.    Auðr gaf dóttur Þorsteins rauðs, Þórhildi, Eysteini meinfret, syni Álfs ór Ostu. Þeira sonr var Þórðr, faðir Kolbeins, föður Þórðar skálds, ok Álfr í Dölum. Hann átti Halldísi, dóttur Erps. Þeira sonr var Snorri, faðir Þorgils Höllusonar. Dætr Álfs í Dölum váru þær Þorgerðr, er átti Ari Másson, ok Þórelfr, er átti Hávarr, sonr Einars Kleppssonar, þeira sonr Þorgeirr. Þórólfr refr var ok sonr Eysteins, er fell á Þingnessþingi ór liði Þórðar gellis, þá er þeir Tungu-Oddr börðust. Hrappr hét inn fjórði Eysteins sonr.    Auðr gaf Ósk, dóttur Þorsteins, Hallsteini goða. Þeira sonr var Þorsteinn surtr. Vigdísi Þorsteinsdóttur gaf Auðr Kampa-Grími, þeira dóttir Arnbjörg, er Ásólfr flosi átti í Höfða, þeira börn Oddr ok Vigdís, er átti Þorgeirr Kaðalsson. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 19 19. kapituli Auðr fæddi Óláf feilan, son Þorsteins rauðs. Hann fekk Álfdísar innar barreysku, dóttur Konáls Steinmóðssonar, Ölvissonar barnakarls. Sonr Konáls var Steinmóðr, faðir Halldóru, er átti Eilífr, sonr Ketils ins einhenda, þeira börn Þórðr gellir ok Þóra, móðir Þorgríms, föður Snorra goða. Hon var ok móðir Barkar ins digra ok Más Hallvarðssonar. Ingjaldr ok Grani váru synir Óláfs feilans. Vigdís hét dóttir Óláfs feilans. - - Helga hét in þriðja dóttir Óláfs. Hana átti Gunnarr Hlífarson, þeira dóttir Jófríðr, er Þóroddr Tungu-Oddsson átti, en síðar Þorsteinn Egilsson. Þórunn var önnur dóttir Gunnars, er Hersteinn Blund-Ketilsson átti. Rauðr ok Höggvandill váru synir Gunnars. Þórdís hét in fjórða dóttir Óláfs feilans. Hana átti Þórarinn Ragabróðir. Þeira dóttir var Vigdís, er Steinn Þorfinnsson átti at Rauðamel.    Auðr var vegskona mikil. Þá er hon var ellimóð, bauð hon til sín frændum sínum ok mágum ok bjó dýrliga veizlu. En er þrjár nætr hafði veizlan staðit, þá valði hon gjafar vinum sínum ok réð þeim heilræði. Sagði hon, at þá skyldi standa veizlan enn þrjár nætr. Hon kvað þat vera skyldu erfi sitt. Þá nótt eftir andaðist hon ok var grafin í flæðarmáli, sem hon hafði fyrir sagt, því at hon vildi eigi liggja í óvígðri moldu, er hon var skírð. Eftir þat spilltist trúa frænda hennar.    Kjallakr hét maðr, sonr Bjarnar ins sterka, bróður Gjaflaugar, er átti Björn inn austræni. Hann fór til Íslands ok nam land frá Dögurðará til Klofninga ok bjó á Kjallaksstöðum. Hans sonr var Helgi hrogn ok Þorgrímr þöngull undir Felli, Eilífr prúði, Ásbjörn vöðvi á Orrastöðum, Björn hvalmagi í Túngarði, Þorsteinn þynning, Gizurr glaði í Skorravík, Þorbjörn skröfuðr á Ketilsstöðum, Æsa í Svíney, móðir Eyjólfs ok Tin-Forna.    Ljótólfr hét maðr. Honum gaf Kjallakr bústað á Ljótólfsstöðum inn frá Kaldakinn. Hans synir váru Þorsteinn ok Björn ok Hrafsi. Hann var risaættar at móðerni. Ljótólfr var járnsmiðr. Þeir réðust út í Fellsskóga á Ljótólfsstaði. Vífill var vinr þeira, er bjó á Vífilstóftum. Þórunn at Þórunnartóftum var móðir Oddmars ok fóstra Kjallaks, sonar Bjarnar hvalmaga.    Álöf, dóttir Þorgríms undir Felli, tók ærsl. Þat kenndu menn Hrafsa, en hann tók Oddmar hjá hvílu hennar, ok sagði hann sik valda. Þá gaf Þorgrímr honum Deildarey. Hrafsi kvaðst mundu höggva Oddmar á Birni áðr hann bætti fyrir hann. Eigi vildi Kjallakr láta eyna. Hrafsi tók fé þeira ór torfnausti. Kjallakssynir fóru eftir ok náðu eigi. Eftir þat stukku þeir Eilífr ok Hrafsi í eyna. [Ör kom í þarminn Eilífs ígrás, ok hamaðist hann. Björn hvalmagi] vá Björn Ljótólfsson at leik. Þeir Ljótólfr keyptu at Oddmari, at hann kæmi Birni í færi. Kjallakr ungi rann eftir honum. Eigi varð hann sóttr, áðr þeir tóku sveininn. Kjallak vágu þeir á Kjallakshóli. [Hann var þá sjau vetra]. Eftir þat sóttu Kjallakssynir Ljótólf ok Þorstein í jarðhús í Fellsskógum, ok fann Eilífr annan munna. Gekk hann á bak þeim ok vá þá báða. Hrafsi gekk inn á Orrastöðum at boði. Hann var í kvenfötum. Kjallakr sat á palli með skjöld. Hrafsi hjó hann Ásbjörn banahögg ok gekk út um vegg. Þórðr Vífilsson sagði Hrafsa, at yxni hans lægi í keldu. Hann bar skjöld hans. Hrafsi fleygði honum fyrir kleif, er hann sá Kjallakssonu. Eigi gátu þeir sótt hann, áðr þeir felldu viðu at honum. Eilífr sat hjá, er þeir sóttu hann.    Hjörleifr Hörðakonungr átti Æsu ina ljósu. Þeira sonr var Ótryggr, faðir Óblauðs, föður Högna ins hvíta, föður Úlfs ins skjálga. Annarr sonr Hjörleifs var Hálfr, er réð Hálfsrekkum. Hans móðir var Hildr in mjóva, dóttir Högna í Njarðey. Hálfr konungr var faðir Hjörs konungs, þess er hefndi föður síns með Sölva Högnasyni.    Hjörr herjaði á Bjarmaland. Hann tók þar at herfangi Ljúfvinu dóttur Bjarmakonungs. Hon var eftir á Rogalandi, þá er Hjörr konungr fór í hernað. Þá ól hon sonu tvá. Hét annarr Geirmundr, en annarr Hámundr. Þeir váru svartir mjök. Þá ól ok ambátt hennar son. Sá hét Leifr, sonr Loðhattar þræls. Leifr var hvítr. Því skipti dróttning sveinum við ambáttina ok eignaði sér Leif. En er konungr kom heim, var hann illa við Leif ok kvað hann vera smámannligan.    Næst er konungr fór í víking, bauð dróttning heim Braga skáldi ok bað hann skynja um sveinana. Þá váru þeir þrévetrir. Hon byrgði sveinana í stofu hjá Braga, en fal sik í pallinum. Bragi kvað þetta: Tveir eru inni, trúi ek báðum vel, Hámundr ok Geirmundr, Hjörvi bornir, en Leifr þriði Loðhattarson. Fæðat þú þann, kona. Fáir munu verri. Hann laust sprotanum á pall þann, er dróttning var í. Þá er konungr kom heim, sagði dróttning honum þetta ok sýndi honum sveinana. Hann lézt eigi slík heljarskinn sét hafa. Því váru þeir svá síðan kallaðir báðir bræðr. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 20 20. kapituli Geirmundr heljarskinn var herkonungr. Hann herjaði í vestrvíking, en átti ríki á Rogalandi. En er hann kom aftr, þá er hann hafði lengi í brottu verit, þá hafði Haraldr konungr barizt í Hafrsfirði við Eirík Hörðakonung ok Súlka konung af Rogalandi ok Kjötva inn auðga ok fengit sigr. Hann hafði þá lagt undir sik allt Rogaland ok tekit þar marga menn af óðulum sínum. Sá þá Geirmundr engan annan sinn kost en ráðast brott, því at hann fekk þar engar sæmðir.    Hann tók þá þat ráð at leita Íslands. Til ferðar réðust með honum þeir Úlfr inn skjálgi, frændi hans, ok Steinólfr inn lági, sonr Hrólfs hersis af Ögðum ok Öndóttar, systur Ölvis barnakarls. Þeir Geirmundr höfðu samflot, ok stýrði sínu skipi hvárr þeira. Þeir tóku Breiðafjörð ok lágu við Elliðaey. Þá spurðu þeir, at fjörðrinn var byggðr it syðra, en lítt eða ekki it vestra. Geirmundr helt inn at Meðalfellsströnd ok nam land frá Fábeinsá til Klofasteina. Hann lagði í Geirmundarvág, en var inn fyrsta vetr í Búðardal. Steinólfr nam land inn frá Klofasteinum, en Úlfr fyrir vestan fjörð, sem enn mun sagt verða.    Geirmundi þótti landnám sitt of lítit, er hann hafði rausnarbú ok fjölmennt, svá at hann hafði átta tigi frelsingja. Hann bjó á Geirmundarstöðum undir Skarði.    Maðr hét Þrándr mjóbeinn. Hann fór til Íslands með Geirmundi heljarskinni. Hann var ættaðr af Ögðum. Þrándr nam eyjar fyrir vestan Bjarneyjaflóa ok bjó í Flatey. Hann átti dóttur Gils skeiðarnefs. Þeira sonr var Hergils hnappraz, er bjó í Hergilsey. Dóttir Hergils var Þorkatla, er átti Már á Reykjahólum. Hergils átti Þórörnu, dóttur Ketils ilbreiðs, Ingjaldr var sonr þeira, er bjó í Hergilsey ok veitti Gísla Súrssyni. Fyrir þat gerði Börkr inn digri af honum eyjarnar, en hann keypti Hlíð í Þorskafirði. Sonr hans var Þórarinn, er átti Þorgerði, dóttur Glúms Geirasonar. Þeira sonr var Helgu-Steinarr. Þórarinn var með Kjartani í Svínadal, þá er hann fell.    Þá bjó Þrándr mjóbeinn í Flatey, er Oddr skrauti ok Þórir, sonr hans, kómu út. Þeir námu land í Þorskafirði. Bjó Oddr í Skógum, en Þórir fór útan ok var í hernaði. Hann fekk gull mikit á Finnmörk. Með honum váru synir Halls af Hofstöðum. En er þeir kómu til Íslands, kallaði Hallr til gullsins, ok urðu þar um deilur miklar. Af því gerðist Þorskfirðinga saga. Gull-Þórir bjó á Þórisstöðum. Hann átti Ingibjörgu, dóttur Gils skeiðarnefs, ok var þeira sonr Guðmundr. Þórir var it mesta afarmenni.    Geirmundr fór vestr á Strandir ok nam þar land frá Rytagnúp vestan til Horns ok þaðan austr til Straumness. Þar gerði hann fjögur bú, eitt í Aðalvík, þat varðveitti ármaðr hans, annat í Kjaransvík, þat varðveitti Kjaran, þræll hans, þriðja á Almenningum inum vestrum, þat varðveitti Björn, þræll hans, er sekr varð um sauðatöku eftir dag Geirmundar, af hans sekðarfé urðu Almenningar, fjórða í Barðsvík, þat varðveitti Atli þræll hans, ok hafði hann fjórtán þræla undir sér.    En er Geirmundr fór meðal búa sinna, hafði hann jafnan átta tigi manna. Hann var vellauðigr at lausafé ok hafði of kvikfjár. Svá segja menn, at svín hans gengi á Svínanesi, en sauðir á Hjarðarnesi, en hann hafði selför í Bitru. Sumir segja, at hann hafi ok bú átt í Selárdal á Geirmundarstöðum í Steingrímsfirði.    Þat segja vitrir menn, at hann hafi göfgastr verit allra landnámsmanna á Íslandi. Lítt átti hann hér deilur við menn. Hann kom heldr gamall út. Þeir Kjallakr deildu um land þat, er var á meðal Klofninga ok Fábeinsár, ok börðust á ekrunum fyrir útan Klofninga. Þar vildu hvárirtveggju sá. Þar veitti Geirmundi betr. Þeir Björn inn austræni ok Vestarr af Eyri sættu þá. Þá lendi Vestarr í Vestarsnesi, er hann fór til fundarins.    Geirmundr fal fé sitt mikit í Andarkeldu undir Skarði. Hann átti Herríði Gautsdóttur, Gautrekssonar. Ýr var dóttir þeira, [er átti Ketill, þeira sonr Þórhallr ok Oddi, faðir Hallvarar, er átti Börkr, sonr Þormóðs Þjóstarssonar, ok Þorbjarnar, föður Þorgerðar, móður Odda, föður Þorgils, föður Hallberu, móður Halls, föður Þuríðar, móður Halldóru, er átti Markús Þórðarson]. Síðan átti Geirmundr Þorkötlu, dóttur Ófeigs Þórólfssonar, þeira börn Geirríðr ok - -.    Geirmundr andaðist á Geirmundarstöðum, ok er hann lagðr í skip þar út í skóginum frá garði. [Geirmundr gaf Hrólfi Kjallaksyni, vini sínum, bústað at Ballará. Hans sonr var Illugi inn rauði ok Sölvi, faðir Þórðar, föður Magnúss, föður Sölva, föður Páls prests í Reykjaholti]. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 21 21. kapituli Steinólfr inn lági, sonr Hrólfs hersis af Ögðum, nam land inn frá Klofasteinum til Grjótvallarmúla ok bjó í Fagradal á Steinólfshjalla. Hann gekk þar inn á fjallit ok sá fyrir innan dal mikinn ok vaxinn allan viði. Hann sá eitt rjóðr í dal þeim. Þar lét hann bæ gera ok kallaði Saurbæ, því at þar var mýrlent mjök, ok svá kallaði hann allan dalinn. Þat heitir nú Torfnes, er bærinn var gerr.    Steinólfr átti Eirnýju Þiðrandadóttur. Þorsteinn búandi var sonr þeira, en Arndís in auðga var dóttir þeira, móðir Þórðar, föður Þorgerðar, er Oddr átti. Þeira sonr var Hrafn Hlymreksfari, er átti Vigdísi, dóttur Þórarins fylsennis. Þeira sonr var Snörtr, faðir Jódísar, er átti Eyjólfr Hallbjarnarson, þeira dóttir Halla, er átti Atli Tannason, þeira dóttir Yngvildr, er átti Snorri Húnbogason.    Steinólfi hurfu svín þrjú. Þau fundust tveim vetrum síðar í Svínadal, ok váru þau þá þrír tigir svína.    Steinólfr nam ok Steinólfsdal í Króksfirði.    Sléttu-Björn hét maðr. Hann átti Þuríði, dóttur Steinólfs ins lága. Hann nam með ráði Steinólfs inn vestra dal í Saurbæ. Hann bjó á Sléttu-Bjarnarstöðum upp frá Þverfelli. Hans sonr var Þjóðrekr, er átti Arngerði, dóttur Þorbjarnar Skjalda-Bjarnarsonar. Þeira sonr var Víga-Sturla, er bæinn reisti á Staðarhóli, ok Knöttr, faðir Ásgeirs, ok Þorbjörn ok Þjóðrekr, er borgin er við kennd á Kollafjarðarheiði.    Þjóðreki Sléttu-Bjarnarsyni þótti of þrönglent í Saurbæ. Því réðst hann til Ísafjarðar. Þar gerðist saga þeira Þorbjarnar ok Hávarðar ins halta.    Óláfr belgr, er Ormr inn mjóvi rak á brott ór Óláfsvík, nam Belgsdal ok bjó á Belgsstöðum, áðr þeir Þjóðrekr ráku hann á brott. Síðan nam hann inn frá Grjótvallarmúla ok bjó í Óláfsdal. Hans sonr var Þorvaldr, sá er sauðatökusök seldi á hendr Þórarni gjallanda Ögmundi Völu-Steinssyni. Fyrir þat vá hann Ögmund á Þorskafjarðarþingi.    Gils skeiðarnef nam Gilsfjörð milli Óláfsdals ok Króksfjarðarmúla. Hann bjó á Kleifum. Hans sonr var Heðinn, faðir Halldórs Garpsdalsgoða, föður Þorvalds í Garpsdal, er átti Guðrúnu Ósvífrsdóttur. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 22 22. kapituli Þórarinn krókr nam Króksfjörð til Hafrafells frá Króksfjarðarnesi. Hann deildi um Steinólfsdal við Steinólf inn lága ok reri eftir honum með tíunda mann, er hann fór ór seli með sjaunda mann. Þeir börðust við Fagradalsárós á eyrinni. Þá kómu menn til frá húsi at hjálpa Steinólfi. Þar fell Þórarinn krókr ok þeir fjórir, en sjau menn af Steinólfi. Þar eru kuml þeira.    Ketill ilbreiðr nam Berufjörð, sonr Þorbjarnar tálkna. Hans dóttir var Þórarna, er átti Hergils hnappraz, sonr Þrándar mjóbeins. Ingjaldr hét sonr þeira. Hann var faðir Þórarins, er átti Þorgerði, dóttur Glúms Geirasonar. Þeira sonr var Helgu-Steinarr. Þrándr mjóbeinn átti dóttur Gils skeiðarnefs. Þeira dóttir var Þórarna, er átti Hrólfr, sonr Helga ins magra. Þorbjörg knarrarbringa var önnur dóttir Gils skeiðarnefs. Herfiðr hét sonr hans, er bjó í Króksfirði.    Úlfr inn skjálgi, sonr Högna ins hvíta, nam Reykjanes allt milli Þorskafjarðar ok Hafrafells. Hann átti Björgu, dóttur Eyvindar austmanns, systur Helga ins magra. Þeira sonr var Atli rauði, er átti Þorbjörgu, systur Steinólfs lága. Þeira sonr var Már á Hólum. Hann átti Þorkötlu dóttur Hergils hnappraz. Þeira sonr var Ari.    Hann varð sæhafi til Hvítramannalands. Þat kalla sumir Írland it mikla. Þat liggr vestr í haf nær Vínlandi inu góða. Þat er kallat sex dægra sigling vestr frá Írlandi. Þaðan náði Ari eigi brott at fara ok var þar skírðr. Þessa sögu sagði fyrst Hrafn Hlymreksfari, er lengi hafði verit í Hlymreki á Írlandi.    Svá kvað Þorkell Gellisson segja íslenzka menn, þá er heyrt höfðu frá segja Þorfinn í Orkneyjum, at Ari hefði kenndr verit á Hvítramannalandi ok náði eigi brott at fara, en var þar vel virðr.    Ari átti Þorgerði, dóttur Álfs ór Dölum. Þeira sonr var Þorgils ok Guðleifr ok Illugi. Þat er Reyknesingaætt.    Jörundr hét sonr Úlfs ins skjálga. Hann átti Þorbjörgu knarrarbringu. Þeira dóttir var Þjóðhildr, er átti Eiríkr rauði, þeira sonr Leifr inn heppni á Grænlandi. Jörundr hét sonr Atla ins rauða. Hann átti Þórdísi, dóttur Þorgeirs suðu. Þeira dóttir var Otkatla, er átti Þorgils Kollsson. Jörundr var ok faðir Snorra. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 23 23. kapituli Hallsteinn, sonr Þórólfs Mostrarskeggs, nam Þorskafjörð ok bjó á Hallsteinsnesi. Hann blótaði þar til þess, at Þórr sendi honum öndvegissúlur. Eftir þat kom tré á land hans, þat er var sextigi ok þriggja álna ok tveggja faðma digrt. Þat var haft til öndvegissúlna, ok eru þar af gervar öndvegissúlur nær á hverjum bæ um þverfjörðuna. Þar heitir nú Grenitrésnes, er tréit kom á land.    Hallsteinn hafði herjat á Skotland ok tók þar þræla þá, er hann hafði út. Þá sendi hann til saltgerðar í Svefneyjar. Þar höfðu þeir Hallsteins þræla hag fram.    Hallsteinn átti Ósku, dóttur Þorsteins rauðs. Þeira sonr var Þorsteinn surtr, er fann sumarauka. Þorsteinn surtr átti - -. Þeira sonr var Þórarinn, en dóttir Þórdís, er átti Þorkell trefill, ok Ósk, er átti Steinn mjöksiglandi. Þorsteinn hvíti hét sonr þeira. Sámr hét sonr Þorsteins surts óskilgetinn. Hann deildi um arf Þorsteins við Trefil, því at hann vildi halda í hendr börnum Þórarins.    Þorbjörn loki hét maðr, sonr Böðmóðs ór Skut. Hann fór til Íslands ok nam Djúpafjörð ok Grónes til Gufufjarðar. Hans sonr var Þorgils á Þorgilsstöðum í Djúpafirði, faðir Kolls, er átti Þuríði Þórisdóttur, Hallaðarsonar jarls, Rögnvaldssonar Mærajarls. Þorgils var sonr þeira. Hann átti Otkötlu, dóttur Jörundar Atlasonar ins rauða. Þeira sonr var Jörundr. Hann átti Hallveigu dóttur Odda Ýrarsonar ok Ketils gufu. Snorri var Jörundarson. Hann átti Ásnýju, dóttur Víga-Sturlu. Þeira sonr var Gils, er átti Þórdísi Guðlaugsdóttur ok dóttur Þorkötlu Halldórsdóttur, Snorrasonar goða, en sonr Gils var Þórðr. Hann átti Vigdísi Svertingsdóttur. Þeira sonr var Sturla í Hvammi. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 24 24. kapituli Ketill gufa hét maðr Örlygsson, Böðvarssonar, Vígsterkssonar. Örlygr átti Signýju Óblauðsdóttur, systur Högna ins hvíta.    Ketill, sonr þeira, kom út síð landnámatíðar. Hann hafði verit í vestrvíking ok haft ór vestrvíking þræla írska. Hét einn Þormóðr, annarr Flóki, þriði Kóri, fjórði Svartr ok Skorrar tveir.    Ketill tók Rosmhvalanes. Sat hann inn fyrsta vetr at Gufuskálum, en um várit fór hann inn á Nes ok sat á Gufunesi annan vetr.    Þá hljópu þeir Skorri inn eldri ok Flóki frá honum með konur tvær ok fé mikit. Þeir váru á laun í Skorradal í Skorraholti, en þeir váru drepnir í Flókadal ok Skorradal.    Ketill fekk engan bústað á Nesjum, ok fór hann inn í Borgarfjörð ok sat inn þriðja vetr at Gufuskálum við Gufá. Snemma um várit fór hann vestr í Breiðafjörð at leita sér landa. Þar var hann á Geirmundarstöðum ok bað Ýrar, dóttur Geirmundar, ok gat. Vísaði hann þá Katli til landa fyrir vestan fjörð.    En meðan Ketill var vestr, þá hljópu þrælar hans á braut ok kómu fram um nótt á Lambastöðum. Þar bjó þá Þórðr, sonr Þorgeirs lamba ok Þórdísar Yngvarsdóttur, móðursystur Egils Skalla-Grímssonar. Þrælarnir báru eld at húsum ok brenndu Þórð inni ok hjón hans öll. Þeir brutu þar upp gervibúr ok tóku vöru mikla ok lausafé. Síðan ráku þeir heim hross ok klyfjuðu. Þeir sneru á leið til Álftaness. Lambi inn sterki, sonr Þórðar, kom af þingi um morgininn, þá er þeir váru farnir á braut. Hann fór eftir þeim, ok drífa þá menn til af bæjum. En er þrælarnir sá þat, hljóp sinn veg hverr þeira. Þeir tóku Kóra í Kóranesi, en sumir gengu á sund. Svart tóku þeir í Svartsskeri, en Skorra í Skorraey fyrir Mýrum, en Þormóð út í Þormóðsskeri. Þat er vika undan landi.    En er Ketill gufa kom aftr, þá fór hann vestr fyrir Mýrar ok var inn fjórða vetr á Snæfellsnesi at Gufuskálum. Hann nam síðan Gufufjörð ok Skálanes til Kollafjarðar. Þau Ketill ok Ýri áttu tvá sonu. Var Þórhallr annarr, faðir Hallvarar, er átti Börkr, sonr Þormóðar Þjóstarssonar. Annarr var Oddi, er átti Þórlaugu Hrólfsdóttur frá Ballará ok Þuríðar, dóttur Valþjófs Örlygssonar frá Esjubergi. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 25 25. kapituli Hof-Kolli Hróaldsson nam Kollafjörð ok Kvígandanes ok Kvígandafjörð. Hann seldi ýmsum mönnum landnám sitt, [en hann fór í Laxárdal á Höskuldsstaði, er hann kvángaðist. Hann var kallaðr Dala-Kollr. Hans sonr var Höskuldr, er átti Hallfríði, dóttur Bjarnar, er nam Bjarnarfjörð fyrir norðan Steingrímsfjörð. Þeira sonr var Þorleikr, faöir Bolla, er átti Guðrúnu Ósvífrsdóttur].    Knjúkr hét sonr Þórólfs sparrar, er út kom með Örlygi. Hann var kallaðr Nesja-Knjúkr. Hann nam nes öll til Barðastrandar frá Kvígandafirði ok bjó - -. Annarr sonr Knjúks var Einarr, faðir Steinólfs, föður Salgerðar, móður Bárðar svarta. Þóra hét dóttir Knjúks, er átti Þorvaldr sonr Þórðar Víkingssonar. Þeira sonr var Mýra-Knjúkr, faðir Þorgauts, föður Steinólfs, föður Höllu, móður Steinunnar, móður Hrafns á Eyri [ok Herdísar, er átti Hallr Gizurarson lögmaðr. Dóttir Hrafns var Steinunn, móðir herra Hrafns ok Höllu, ok Herdís, er Svarthöfði Dugfússon átti, þeira sonr Óli, er átti Salgerði Jónsdóttur, þeira dóttir Steinunn, er Haukr Erlendsson átti].    Knjúkr átti Eyju, dóttur Ingjalds Helgasonar magra. Þeira sonr var Eyjólfr, faðir Þorgríms Kötlusonar. Glúmr átti fyrr Kötlu, ok var þeira dóttir Þorbjörg kolbrún, er Þormóðr orti um. Steingrímr hét sonr Þorgríms, faðir Yngvildar, er átti Úlfheðinn á Víðimýri.    Geirsteinn kjálki nam Kjálkafjörð ok Hjarðarnes með ráði Knjúks. Hans sonr var Þorgils, er átti Þóru, dóttur Vestars af Eyri. Þeira sonr var Steinn inn danski. Hann átti Hallgerði Örnólfsdóttur, Ármóðssonar ins rauða. Örnólfr átti Vigdísi, dóttur Þorgils. Vigdís hét dóttir Steins ins danska ok Hallgerðar, er átti Illugi Steinbjarnarson. Þeira dóttir var Þórunn, móðir Þorgeirs langhöfða, [föður Þorfinns ábóta]..    Geirleifr, sonr Eiríks Högnasonar ins hvíta, nam Barðaströnd milli Vatnsfjarðar ok Berghlíða. Hann var faðir þeira Oddleifs ok Helga skarfs.    Oddleifr var faðir Gests ins spaka ok Þorsteins ok Æsu, er átti Þorgils sonr Gríms ór Grímsnesi. Þeira synir váru þeir Jörundr í Miðengi ok Þórarinn at Búrfelli. Gestr átti - -. Váru þeira börn Þórðr ok Halla, er Snorri Dala-Álfsson átti. Þorgils var sonr þeira. Önnur dóttir Gests var Þórey, er Þorgils átti. Þórarinn var sonr þeira, faðir Jódísar, móður Illuga, föður Birnu, móður Illuga ok Arnórs ok Eyvindar, [föður Steingríms, föður Helgu, móður Jórunnar, móður Hauks Erlendssonar].    Helgi skarfr var faðir Þorbjargar kötlu, er átti Þorsteinn Sölmundarson, þeira synir Refr í Brynjudal ok Þórðr, faðir Illuga, föður Hróðnýjar, er Þorgrímr sviði átti. Þórdís hét önnur dóttir Helga skarfs, er átti Þorsteinn Ásbjarnarson ór Kirkjubæ austan. Þeira sonr var Surtr, faðir Sighvats lögmanns.    Geirleifr átti Jóru Helgadóttur. Þorfinnr hét inn þriði sonr Geirleifs. Hann átti Guðrúnu Ásólfsdóttur. Ásmundr hét sonr þeira. Hann átti Hallkötlu, dóttur Bjarnar Mássonar, Ásmundarsonar. Hlenni hét sonr þeira. Hann átti Ægileifu dóttur Þorsteins Kröflusonar. Þorfiðr var sonr þeira, faðir Þorgeirs langhöfða. Þorsteinn Oddleifsson var faðir Ísgerðar, er átti Bölverkr, sonr Eyjólfs ins grá, þeira sonr Gellir lögsögumaðr. Véný var enn dóttir Þorsteins, móðir Þórðar krákunefs. Þaðan eru Krákneflingar komnir. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 26 26. kapituli Ármóðr inn rauði Þorbjarnarson, fóstbróðir Geirleifs, nam Rauðasand. Hans synir váru þeir Örnólfr ok Þorbjörn, faðir Hrólfs ins rauðsenzka.    Þórólfr spörr kom út með Örlygi ok nam Patreksfjörð fyrir vestan ok Víkr fyrir vestan Barð nema Kollsvík. Þar bjó Kollr, fóstbróðir Örlygs. Þórólfr nam ok Keflavík fyrir sunnan Barð ok bjó at Hvallátrum. Þeir Nesja-Knjúkr ok Ingólfr inn sterki ok Geirþjófr váru synir Þórólfs sparrar. Þórarna var dóttir Ingólfs, er Þorsteinn Öddleifsson átti.    Þorbjörn tálkni ok Þorbjörn skúma, synir Böðvars blöðruskalla, kómu út með Örlygi. Þeir námu Patreksfjörð hálfan ok Tálknafjörð allan til Kópaness.    Ketill ilbreiðr, sonr Þorbjarnar tálkna, nam dali alla frá Kópanesi til Dufansdals. Hann gaf Þórörnu, dóttur sína, Hergilsi hnappraz. Réðst hann þá suðr í Breiðafjörð ok nam Berufjörð hjá Reykjanesi.    Örn hét maðr ágætr. Hann var frændi Geirmundar heljarskinns. Hann fór af Rogalandi fyrir ofríki Haralds konungs. Hann nam land í Arnarfirði svá vítt sem hann vildi. Hann sat um vetrinn á Tjaldanesi, því at þar gekk eigi sól af um skammdegi.    Án rauðfeldr, sonr Gríms loðinkinna ór Hrafnistu ok sonr Helgu, dóttur Ánar bogsveigis, varð missáttr við Harald konung inn hárfagra ok fór því ór landi í vestrvíking. Hann herjaði á Írland ok fekk þar Grélaðar, dóttur Bjartmars jarls. Þau fóru til Íslands ok kómu í Arnarfjörð vetri síðar en Örn. Án var inn fyrsta vetr í Dufansdal. Þar þótti Grélöðu illa ilmat ór jörðu.    Örn spurði til Hámundar heljarskinns, frænda síns, norðr í Eyjafirði, ok fýstist hann þangat. Því seldi hann Áni rauðfeld lönd öll milli Langaness ok Stapa. Án gerði bú á Eyri. Þar þótti Grélöðu hunangsilmr ór grasi.    Dufann var leysingi Ánar. Hann bjó eftir í Dufansdal.    Bjartmarr var sonr Ánar, faðir Végesta tveggja ok Helga, föður Þuríðar arnkötlu, er átti Hergils. Þeira dóttir var Þuríðr arnkatla, er átti Helgi Eyþjófsson. Þórhildr var dóttir Bjartmars, er átti Vésteinn Végeirsson. Vésteinn ok Auðr váru börn þeira. Hjallkárr var leysingi Ánar. Hans sonr var Björn, þræll Bjartmars. Hann gaf Birni frelsi. Þá græddi hann fé, en Végestr vandaði um ok lagði hann spjóti í gegnum, en Björn laust hann með grefi til bana.    Geirþjófr Valþjófsson nam land í Arnarfirði, Forsfjörð, Reykjarfjörð, Trostansfjörð, Geirþjófsfjörð, ok bjó í Geirþjófsfirði. Hann átti Valgerði, dóttur Úlfs ins skjálga. Þeira sonr var Högni. Hann átti Auði, dóttur Óláfs jafnakolls ok Þóru Gunnsteinsdóttur. Atli var sonr þeira. Hann átti Þuríði Þorleifsdóttur, Eyvindarsonar knés ok Þuríðar rymgyltu. Þorleifr átti Gró, dóttur Þórólfs brækis. Höskuldr var sonr Atla, faðir [Atla, föður] Bárðar ins svarta, [föður Sveinbjarnar, föður Hrafns, föður Steinunnar, móður herra Hrafns]. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 27 27. kapituli Eiríkr hét maðr, er nam [Keldudal fyrir sunnan], Dýrafjörð ok Sléttanes til Stapa ok til Háls ins ytra í Dýrafirði. Hann var faðir Þorkels, föður Þórðar, föður Þorkels, föður Steinólfs, föður Þórðar, föður Þorleifar, móður Þorgerðar, móður Þóru, móður Guðmundar gríss, [er átti Solveigu, dóttur Jóns Loftssonar. Þeira börn váru Magnús góði ok Þorlákr, faðir Árna byskups, ok Þóra, móðir Gizurar jarls]. Þorleif var móðir Línu, móður Cecilíu, móður Bárðar ok Þorgerðar, er átti Björn inn enski. Þeira börn váru þau Arnis ábóti ok Þóra, er átti Ámundi Þorgeirsson.    Vésteinn, sonr Végeirs, bróðir Vébjarnar Sygnakappa, nam land milli Hálsa í Dýrafirði ok bjó í Haukadal. Hann átti Þórhildi Bjartmarsdóttur, þeira börn Vésteinn ok Auðr.    Þorbjörn súrr kom út at albyggðu landi. Honum gaf Vésteinn hálfan Haukadal. Hans synir váru þeir Gísli ok Þorkell ok Ari, en dóttir Þórdís, er Þorgrímr átti, þeira sonr Snorri goði. Síðan átti Þórdísi Börkr inn digri, þeira dóttir Þuríðr, er átti Þorbjörn digri, en síðar Þóroddr skattkaupandi. Þeira sonr var Kjartan at Fróðá.    Dýri hét maðr ágætr. Hann fór af Sunnmæri til Íslands at ráði Rögnvalds jarls, en fyrir ofríki Haralds konungs hárfagra. Dýri nam Dýrafjörð ok bjó at Hálsum. Hans sonr var Hrafn á Ketilseyri, faðir Þuríðar, er átti Vésteinn Vésteinsson, þeira synir Bergr ok Helgi.    Þórðr hét maðr Víkingsson eða sonr Haralds konungs hárfagra. Hann fór til Íslands ok nam land milli Þúfu á Hjallanesi ok Jarðfallsgils. Hann bjó í Alviðru. Þórðr átti Þjóðhildi, dóttur Eyvindar austmanns, systur Helga ins magra.    Þorkell Alviðrukappi ok inn auðgi var sonr þeira. Hann átti - -. Þórðr hét sonr þeira, annarr Eyjólfr, faðir Gísla, er átti Hallgerði Vermundardóttur ins mjóva. Þeira sonr var Brandr, faðir Guðmundar prests í Hjarðarholti, en dóttir Þóra, er átti Brandr Þórhaddsson, þeira dóttir Steinvör, móðir Rannveigar, móður Sæhildar, er Gizurr átti. Helgi hét annarr sonr Eyjólfs. Hans börn váru þau Óláfr ok Guðleif, er Fjarska-Fiðr átti.    Þorvaldr hvíti hét annarr sonr Þórðar Víkingssonar. Hann átti Þóru dóttur Nesja-Knjúks. Þeira sonr var Mýra-Knjúkr, faðir Þorgauts, föður Steinólfs, er átti Herdísi Tindsdóttur. Þeira börn váru þau Þorkell á Mýrum ok Halla, er átti Þórðr Oddleifsson. Annarr sonr Þorvalds hvíta var Þórðr örvöndr, er átti Ásdísi Þorgrímsdóttur, Harðrefssonar. Móðir Ásdísar var Rannveig, dóttir Grjótgarðs Hlaðajarls. Ásdís var móðir Úlfs stallara, en systir Ljóts ins spaka ok Halldísar, er Þorbjörn Þjóðreksson átti. Dóttir þeira Þórðar örvandar var Oddkatla, er átti Sturla Þjóðreksson, þeira sonr Þórðr, er átti Hallberu dóttur Snorra goða, þeira dóttir Þuríðr, er átti Hafliði Másson. Snorri var sonr Þórðar Sturlusonar, er átti Oddbjörgu, dóttur Gríms Loðmundarsonar. Þeira börn váru þau Flugu-Grímr ok Hallbera, er Mág-Snorri átti. Dætr Sturlu váru sex. Ein var Ásný, er Snorri Jörundarson átti, þeira dóttir Þórdís, móðir Höskulds læknis, [föður Margrétar, móður Þorfinns ábóta]. Sonr þeira Snorra ok Ásnýjar var Gils, faðir Þórðar, föður Sturlu í Hvammi. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 28 28. kapituli Ingjaldr Brúnason nam Ingjaldssand milli Hjallaness ok Ófæru. Hann var faðir Harðrefs, föður Þorgríms, föður þeira Ljóts ins spaka, sem áðr var ritat.    Ljótr inn spaki bjó at Ingjaldssandi, sonr Þorgríms Harðrefssonar, en móðir hans var Rannveig, dóttir Grjótgarðs jarls. Þorgrímr gagarr var sonr Ljóts. Halldísi, systur Ljóts, átti Þorbjörn Þjóðreksson, en Ásdísi, aðra systur Ljóts, nam Óspakr Ósvífrsson. Um þá sök sótti Ljótr Óspak til sekðar. Úlfr hét sonr þeira. Þann fæddi Ljótr.    Grímr kögurr bjó á Brekku. Hans synir váru þeir Sigurðr ok Þorkell, litlir menn ok smáir. Þórarinn hét fóstrsonr Ljóts. Ljótr kaupir slátr at Grími til tuttugu hundraða ok galt læk, er fell meðal landa þeira. Sá hét Ósómi. Grímr veitti hann á eng sína ok gróf land Ljóts, en hann gaf sök á því, ok var fátt með þeim.    Ljótr tók við Austmanni í Vaðli. Sá lagði hug á Ásdísi.    Gestr Oddleifsson sótti haustboð til Ljóts. Þá kom þar Egill Völu-Steinsson ok bað Gest, at hann legði ráð til, at föður hans bættist helstríð, er hann bar um Ögmund, son sinn. Gestr orti upphaf af Ögmundardrápu. Ljótr spurði Gest, hvat manna Þorgrímr gagarr mundi verða. Gestr kvað Þórarin, fóstra hans, frægra mundu verða ok bað Þórarin við sjá, at eigi vefðist hár þat um höfuð honum, er lá á tungu hans. Óvirðing þótti Ljóti þetta ok spurði um morguninn, hvat fyrir Þorgrími lægi. Gestr kvað Úlf, systurson hans, mundu frægra verða.    Þá varð Ljótr reiðr ok reið þó á leið með Gesti ok spurði: "Hvað mun mér at bana verða?"    Gestr kvaðst eigi sjá örlög hans, en bað hann vera vel við nábúa sína.    Ljótr spurði: "Munu jarðlýsnar, synir Gríms kögurs, verða mér at bana?"    "Sárt bítr soltin lús," kvað Gestr.    "Hvar mun þat verða?" kvað Ljótr.    "Heðra nær," kvað Gestr.    Austmaðr reiddi Gest á heiði upp ok studdi Gest á baki, er hestr rasaði undir honum.    Þá mælti Gestr: "Happ sótti þik nú, en brátt mun annat. Gættu, at þér verði þat eigi at óhappi."    Austmaðrinn fann grafsilfr, er hann fór heim, ok tók af tuttugu penninga ok ætlaði, at hann mundi feta til síðar, en er hann leitaði, fann hann eigi. En Ljótr fekk tekit hann, er hann var at grefti, ok gerði af honum þrjú hundruð fyrir hvern penning.    Þat haust var veginn Þorbjörn Þjóðreksson.    Um várit sat Ljótr at þrælum sínum á hæð einni. Hann var í kápu, ok var höttrinn lerkaðr um hálsinn ok ein ermr á. Þeir Kögurssynir hljópu á hæðina ok hjuggu til hans báðir senn. Eftir þat snaraði Þorkell höttinn at höfði honum. Ljótr bað þá láta gott í búsifjum sínum, ok hröpuðu þeir af hæðinni á götu þá, er Gestr hafði riðit. Þar dó Ljótr. Þeir Grímssynir fóru til Hávarðs halta. Eyjólfr grái veitti þeim öllum ok Steingrímr, sonr hans. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 29 29. kapituli Önundr Víkingsson, bróðir Þórðar í Alviðru, nam Önundarfjörð ok bjó á Eyri.    Hallvarðr súgandi var í orrostu móti Haraldi konungi í Hafrsfirði. Hann fór af þeim ófriði til Íslands ok nam Súgandafjörð ok Skálavík til Stiga ok bjó þar.    Þuríðr sundafyllir ok Völu-Steinn, sonr hennar, fór af Hálogalandi til Íslands ok nam Bolungarvík ok bjuggu í Vatnsnesi. Hon var því kölluð sundafyllir, at hon seiddi til þess í hallæri á Hálogalandi, at hvert sund var fullt af fiskum. Hon setti ok Kvíarmið á Ísafjarðardjúpi ok tók til á kollótta af hverjum bónda í Ísafirði. Synir Völu-Steins váru þeir Ögmundr ok Egill.    Helgi hét sonr Hrólfs ór Gnúpufelli. Hann var getinn austr ok upplenzkr at móðurætt. Helgi fór til Íslands at vitja frænda sinna. Hann kom í Eyjafjörð, ok var þar þá albyggt. Eftir þat vildi hann útan ok varð aftrreka í Súgandafjörð. Hann var um vetrinn með Hallvarði, en um várit fór hann at leita sér bústaðar. Hann fann fjörð einn ok hitti þar skutil í flæðarmáli. Þat kallaði hann Skutilsfjörð. Þar byggði hann síðan.    Hans sonr var Þorsteinn ógæfa. Hann fór útan ok vá hirðmann Hákonar jarls Grjótgarðssonar, en Eyvindr, ráðgjafi jarlsins, sendi Þorstein til handa Vébirni Sygnatrausta. Hann tók við honum, en Védís, systir hans, latti þess. Fyrir þat seldi Vébjörn eigur sínar ok fór til Íslands, er hann treystist eigi at halda manninn.    Þórólfr brækir nam sunnan Skutilsfjörð ok Skálavík ok bjó þar.    Eyvindr kné fór af Ögðum til Íslands ok Þuríðr rymgylta, kona hans. Þau námu Álftafjörð ok Seyðisfjörð ok bjuggu þar. Þeira sonr var Þorleifr, er fyrr var getit, ok Valbrandr, faðir Hallgríms ok Gunnars ok Bjargeyjar, er átti Hávarðr halti. Þeira sonr var Óláfr.    Geirr hét maðr ágætr í Sogni. Hann var kallaðr Végeirr, því at hann var blótmaðr mikill. Hann átti mörg börn. Vébjörn Sygnakappi var elztr sona hans ok Vésteinn, Véþormr, Vémundr, Végestr ok Véþorn, en Védís dóttir. Eftir andlát Végeirs varð Vébjörn ósáttr við Hákon jarl, sem fyrr var getit. Því fóru þau systkin til Íslands. Þau höfðu útivist harða ok langa.    Þau tóku um haustit Hlöðuvík fyrir vestan Horn. Þá gekk Vébjörn at blóti miklu. Hann kvað Hákon þann dag blóta þeim til óþurftar. En er hann var at blótinu, eggjuðu bræðr hans hann til brautfarar, ok gáði hann eigi blótsins, ok létu þeir út. Þeir brutu þann dag skip sitt undir hömrum miklum í illviðri. Þar kómust þau nauðugliga upp, ok gekk Vébjörn fyrir. Þat er nú kölluð Sygnakleif.    En um vetrinn tók við þeim öllum Atli í Fljóti, þræll Geirmundar heljarskinns, [ok bað þau engu launa vistina, sagði Geirmund eigi vanta mat. En er Atli fann Geirmund, spurði Geirmundr, hví hann var svá djarfr at taka slíka menn upp á kost hans.    Atli svaraði: "Því, at þat mun uppi, meðan Ísland er byggt, hversu mikils háttar sá maðr mundi vera, at einn þræll þorði at gera slíkt útan hans orlofs."    Geirmundr svarar: "Fyrir þetta þitt tiltæki skaltu þiggja frelsi ok bú þetta, er þú hefir varðveitt." Ok varð Atli] síðan mikilmenni.    Vébjörn nam um várit eftir land milli Skötufjarðar ok Hestfjarðar, svá vítt sem hann gengi um á dag ok því meir, sem hann kallaði Folafót.    Vébjörn var vígamaðr mikill, ok er saga mikil frá honum. Hann gaf Védísi Grímólfi í Unaðsdal. Þeir urðu missáttir, ok vá Vébjörn hann hjá Grímólfsvötnum. Fyrir þat var Vébjörn veginn á fjórðungsþingi á Þórsnesi ok þrír menn aðrir.    Gunnsteinn ok Halldórr hétu synir Gunnbjarnar Úlfssonar kráku, er Gunnbjarnarsker eru við kennd. Þeir námu Skötufjörð ok Laugardal ok Ögrvík til Mjóvafjarðar. Bersi var sonr Halldórs, faðir Þormóðar Kolbrúnarskálds. Þar í Laugardal bjó síðan Þorbjörn Þjóðreksson, er vá Óláf, sonr Hávarðar halta ok Bjargeyjar Valbrandsdóttur. Þar af gerðist saga Ísfirðinga ok víg Þorbjarnar. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 30 30. kapituli Snæbjörn, sonr Eyvindar austmanns, bróðir Helga magra, nam land milli Mjóvafjarðar ok Langadalsár ok bjó í Vatnsfirði. Hans sonr var Hólmsteinn, faðir Snæbjarnar galta. Móðir Snæbjarnar var Kjalvör, ok váru þeir Tungu-Oddr systrasynir. Snæbjörn var fóstraðr í Þingnesi með Þóroddi, [en stundum var hann með Tungu-Oddi eða móður sinni].    Hallbjörn, sonr Odds frá Kiðjabergi Hallkelssonar, bróður Ketilbjarnar ins gamla, fekk Hallgerðar, dóttur Tungu-Odds. Þau váru með Oddi inn fyrsta vetr. Þar var Snæbjörn galti. Óástúðligt var með þeim hjónum.    Hallbjörn bjó för sína um várit at fardögum. En er hann var at búnaði, fór Oddr frá húsi til laugar í Reykjaholt. Þar váru sauðahús hans. Vildi hann eigi vera við, er Hallbjörn færi, því at hann grunaði, hvárt Hallgerðr mundi fara vilja með honum. Oddr hafði jafnan bætt um með þeim.    Þá er Hallbjörn hafði lagt á hesta þeira, gekk hann til dyngju, ok sat Hallgerðr á palli ok kembði sér. Hárit fell um alla hana ok niðr á gólfit. Hon hefir kvenna bezt verit hærð á Íslandi með Hallgerði snúinbrók. Hallbjörn bað hana upp standa ok fara. Hon sat ok þagði. Þá tók hann til hennar, ok lyftist hon ekki. Þrisvar fór svá. Hallbjörn nam staðar fyrir henni ok kvað: Ölkarma lætr, arma eik firrumk þat, leika Lofn fyr lesnis stafni línbundin mik sínum. Bíða munk of brúði, böl gervir mik fölvan, snertumk harmr í hjarta hrót, aldrigi bótir. Eftir þat snaraði hann hárit um hönd sér ok vildi kippa henni af pallinum, en hon sat ok veikst ekki. Eftir þat brá hann sverði ok hjó af henni höfuðit, gekk þá út ok reið í brott. Þeir váru þrír saman ok höfðu tvau klyfjahross.    Fátt var manna heima, ok var þegar sent at segja Oddi. Snæbjörn var á Kjalvararstöðum, ok sendi Oddr honum mann, bað hann sjá fyrir reiðinni, en hvergi kveðst hann fara mundu.    Snæbjörn reið eftir þeim með tólfta mann, ok er þeir Hallbjörn sá eftirreiðina, báðu förunautar hans hann undan ríða, en hann vildi þat eigi. Þeir Snæbjörn kómu eftir þeim við hæðir þær, er nú heita Hallbjarnarvörður. Þeir Hallbjörn fóru á hæðina ok vörðust þaðan. Þar fellu þrír menn af Snæbirni ok báðir förunautar Hallbjarnar. Snæbjörn hjó þá fót af Hallbirni í ristarlið. Þá hnekkði hann á ina syðri hæðina ok vá þar tvá menn af Snæbirni, ok þar fell Hallbjörn. Því eru þrjár vörðr á þeiri hæðinni, en fimm á hinni. Síðan fór Snæbjörn aftr.    Snæbjörn átti skip í Grímsárósi. Þat keypir hálft Hrólfr inn rauðsenzki. Þeir váru tólf hvárir. Með Snæbirni váru þeir Þorkell ok Sumarliði, synir Þorgeirs rauðs, Einarssonar Stafhyltings. Snæbjörn tók við Þóroddi ór Þingnesi, fóstra sínum, ok konu hans, en Hrólfr tók við Styrbirni, er þetta kvað eftir draum sinn: Bana sé ek okkarn bekkja tveggja, allt ömurligt útnorðr í haf, frost ok kulða, feikn hvers konar. Veit ek af slíku Snæbjörn veginn. Þeir fóru at leita Gunnbjarnarskerja ok fundu land. Eigi vildi Snæbjörn kanna láta um nótt. Styrbjörn fór af skipi ok fann fésjóð í kumli ok leyndi. Snæbjörn laust hann með öxi. Þá fell sjóðrinn niðr. Þeir gerðu skála, ok lagði hann í fönn. Þorkell, sonr Rauðs, fann, at vatn var á forki, er stóð úti í skálaglugg. Þat var um gói. Þá grófu þeir sik út. Snæbjörn gerði at skipi, en þau Þóroddr váru at skála af hans hendi, en þeir Styrbjörn af Hrólfs hendi, aðrir fóru at veiðum. Styrbjörn vá Þórodd, en Hrólfr ok þeir báðir Snæbjörn, Rauðssynir sóru eiða ok allir aðrir til lífs sér.    Þeir tóku Hálogaland ok fóru þaðan til Íslands í Vaðil. Þorkell trefill gat sem farit hafði fyrir Rauðssonum. Hrólfr gerði virki á Strandarheiði. Trefill sendi Sveinung til höfuðs honum. Fór hann fyrst á Mýri til Hermundar, þá til Óláfs at Dröngum, þá til Gests í Haga. Hann sendi hann til Hrólfs, vinar síns. Sveinungr vá Hrólf ok Styrbjörn. Þá fór hann í Haga. Gestr skipti við hann sverði ok öxi ok fekk honum hesta tvá hnökkótta ok lét mann ríða um Vaðil allt í Kollafjörð ok lét Þorbjörn inn sterka heimta hestana. Þorbjörn vá hann á Sveinungseyri, því at sverðit brotnaði undir hjöltunum.    Því hældist Trefill við Gest, þá er saman var jafnat viti þeira, at hann hefði því komit á Gest, at hann sendi sjálfr mann til höfuðs vinum sínum. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 31 31. kapituli Óláfr jafnakollr nam land frá Langadalsá til Sandeyrarár ok bjó í Unaðsdal. Hann átti Þóru Gunnsteinsdóttur. Þeira sonr var Grímólfr, er átti Védísi systur Vébjarnar.    Þórólfr fasthaldi hét maðr ágætr í Sogni. Hann varð ósáttr við Hákon jarl Grjótgarðsson ok fór til Íslands með ráði Haralds konungs. Hann nam land frá Sandeyrará til Gýgjarsporsár í Hrafnsfirði. Hann bjó at Snæfjöllum. Hans sonr var Ófeigr, er átti Otkötlu.    Örlygr, sonr Böðvars Vígsterkssonar, fór til Íslands fyrir ofríki Haralds konungs hárfagra. Hann var inn fyrsta vetr með Geirmundi heljarskinn, en um várit gaf Geirmundr honum bú í Aðalvík ok lönd þau, sem þar lágu til. Örlygr átti Signýju, dóttur Óblauðs, systur Högna ins hvíta. Þeira sonr var Ketill gufa, er átti Ýri Geirmundardóttur.    Nú taka til landnám Geirmundar, sem fyrr er ritat, allt til Straumness fyrir austan Horn.    Örlygr eignaðist Sléttu ok Jökulsfjörðu.    Hella-Björn, sonr Herfinns ok Höllu, var víkingr mikill. Hann var jafnan óvinr Haralds konungs. Hann fór til Íslands ok kom í Bjarnarfjörð með alskjölduðu skipi. Síðan var hann Skjalda-Björn kallaðr. Hann nam land frá Straumnesi til Dranga, ok í Skjalda-Bjarnarvík bjó hann, en átti annat bú á Bjarnarnesi. Þar sér miklar skálatóftir hans. Sonr hans var Þorbjörn, faðir Arngerðar, er átti Þjóðrekr Sléttu-Bjarnarson, þeira synir Þorbjörn ok Sturla ok Þjóðrekr.    Geirólfr hét maðr, er braut skip sitt við Geirólfsgnúp. Hann bjó þar síðan undir gnúpinum at ráði Bjarnar.    Þorvaldr Ásvaldsson, Úlfssonar, Yxna-Þórissonar, nam Drangaland ok Drangavík til Enginess ok bjó at Dröngum alla ævi. Hans sonr var Eiríkr rauði, er byggði Grænland, sem fyrr segir.    Herröðr hvítaský var göfugr maðr. Hann var drepinn af ráðum Haralds konungs, en synir hans þrír fóru til Íslands ok námu land á Ströndum: Eyvindr Eyvindarfjörð, Ófeigr Ófeigsfjörð, Ingólfr Ingólfsfjörð. Þeir bjuggu þar síðan.    Eiríkr snara hét maðr, er land nam frá Ingólfsfirði til Veiðilausu ok bjó í Trékyllisvík. Hann átti Álöfu, dóttur Ingólfs ór Ingólfsfirði. Þeira sonr var Flosi, er bjó í Vík, þá er Austmenn brutu þar skip sitt ok gerðu ór hrænum skip þat, er þeir kölluðu Trékylli. Á því fór Flosi útan ok varð aftrreka í Öxarfjörð. Þaðan af gerðist saga Böðmóðs gerpis ok Grímólfs. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 32 32. kapituli Önundr tréfótr, sonr Ófeigs burlufótar, Ívarssonar beytils, Önundr var á móti Haraldi konungi í Hafrsfirði ok lét þar fót sinn. Eftir þat fór hann til Íslands ok nam land frá Kleifum til Ófæru, Kaldbaksvík, Kolbeinsvík, Byrgisvík, ok bjó í Kaldbak til elli. Hann var bróðir Guðbjargar, móður Guðbrands kúlu, föður Ástu, móður Óláfs konungs. Önundr átti fjóra sonu. Einn hét Grettir, annarr Þorgeirr flöskubak, þriði Ásgeirr æðikollr, faðir Kálfs ok Hrefnu, er Kjartan átti, ok Þuríðar, er Þorkell kuggi átti, en síðar Steinmóðr Óláfsson. Inn fjórði var Þorgrímr hærukollr, faðir Ásmundar, föður Grettis ins sterka.    Björn hét maðr, er nam Bjarnarfjörð. Hann átti Ljúfu. Þeira sonr var Svanr, er bjó á Svanshóli.    Steingrímr nam Steingrímsfjörð allan ok bjó í Tröllatungu. Hans sonr var Þórir, faðir Halldórs, föður Þorvalds aurgoða, föður Bitru-Odda, föður Steindórs, föður Odds, föður Há-Snorra, föður Odds munks ok Þórólfs ok Þórarins tosta.    Kolli hét maðr, er nam Kollafjörð ok Skriðinsenni ok bjó undir Felli, meðan hann lifði.    Þorbjörn bitra hét maðr. Hann var víkingr ok illmenni. Hann fór til Íslands með skuldalið sitt. Hann nam fjörð þann, er nú heitir Bitra, ok bjó þar.    Nökkuru síðar braut Guðlaugr, bróðir Gils skeiðarnefs, skip sitt þar út við höfða þann, er nú heitir Guðlaugshöfði. Guðlaugr komst á land ok kona hans ok dóttir, en aðrir menn týndust. Þá kom til Þorbjörn bitra ok myrði þau bæði, en tók meyna ok fæddi upp. En er þessa varð varr Gils skeiðarnef, fór hann til ok hefndi bróður síns. Hann drap Þorbjörn bitru ok enn fleiri menn.    Við Guðlaug er kennd Guðlaugsvík.    Bálki hét maðr Blæingsson, Sótasonar af Sótanesi. Hann var á mót Haraldi konungi í Hafrsfirði. Eftir þat fór hann til Íslands ok nam Hrútafjörð allan. Hann bjó á Bálkastöðum hvárumtveggjum, en síðast í Bæ ok dó þar.    Hans sonr var Bersi goðlauss, er fyrst bjó á Bersastöðum í Hrútafirði, en síðan nam hann Langavatnsdal ok átti þar annat bú, áðr hann fekk Þórdísar, dóttur Þórhadds ór Hítardal, ok tók með Hólmsland. Þeira sonr var Arngeirr, faðir Bjarnar Hítdælakappa. Geirbjörg var dóttir Bálka, móðir Véleifs ins gamla.    Arndís in auðga, dóttir Steinólfs ins lága, nam síðan land í Hrútafirði út frá Borðeyri. Hon bjó í Bæ. Hennar sonr var Þórðr, er bjó fyrr í Múla í Saurbæ. ## Landnámabók - Annar hluti, kap. 33 33. kapituli Þröstr ok Grenjuðr, synir Hermundar hokins, námu land í Hrútafirði inn frá Borðeyri ok bjuggu at Melum. Frá Grenjaði var kominn Hesta-Gellir prestr, en Ormr frá Þresti. Sonr Þrastar var ok Þorkell á Kerseyri, faðir Guðrúnar, er átti Þorbjörn þyna, sonr Hrómundar halta. Þeir bjuggu at Fagrabrekku. Þorleifr Hrómundarfóstri var sonr þeira. Hásteinn hét enn sonr Hrómundar. Þeir váru allir um eitt ráð. Þórir hét sonr Þorkels Þrastarsonar. Hann bjó at Melum. Helga hét dóttir hans.    Í þann tíma kom Sleitu-Helgi út á Borðeyri ok Jörundr, bróðir hans. Þeir váru víkingar tólf frjálsir ok sveinar umfram. Þeir fóru allir til Mela. Þá fekk Helgi Helgu Þórisdóttur.    Þeim Hrómundi hurfu stóðhross. Þat kenndu þeir Helga, ok stefndi Miðfjarðar-Skeggi þeim um stulð til alþingis. En þeir Hrómundr skyldu gæta heraðs ok höfðu virki gott á Brekku. Austmenn bjuggu skip sitt.    Einn morgin kom hrafn á ljóra á Brekku ok gall hátt. Þá kvað Hrómundr: Út heyrik svan sveita sára þorns, es mornar, bráð vekr borginmóða, bláfjallaðan gjalla. Svá gól fyrr, þás feigir folknárungar váru, Gunnar haukr, es gaukar Gauts bragða spá sögðu. Þorbjörn kvað: Hlakkar hagli stokkinn, hræs es kemr at sævi, móðr krefr morginbráðar, már valkastar báru. Svá gól endr þás unda eiðs af fornum meiði hræva gaukr, es haukar hildinga mjöð vildu. Í þenna tíma kómu Austmenn í virkit, því at verkmenn höfðu eigi aftr látit. Þeir bræðr gengu út, en konur sögðu Hrómund of gamlan, en Þorleif of ungan at ganga út. Hann var fimmtán vetra. Þá kvað Hrómundr: Vasat mér í dag dauði, draugr flatvallar bauga, búumsk við Ilmar jalmi áðr, né gær of ráðinn. Rækik lítt, þótt leiki litvöndr Heðins fitjar, oss vas áðr of markaðr aldr, við rauða skjöldu. Austmenn fellu sex í virkinu, en aðrir sex stukku brott.    Þá er Þorbjörn vildi lúka aftr virkinu, var hann skotinn í gegnum með atgeiri. Þorbjörn tók atgeirinn ór sárinu ok setti milli herða Jörundi, svá at út kom í brjóstit. Helgi kastaði honum á bak sér ok rann svá. Fallinn var Hrómundr, en Þorleifr sárr til ólífis. Hásteinn rann eftir þeim, þar til er Helgi kastaði af sér Jörundi dauðum. Þá hvarf hann aftr. Konur spurðu tíðenda. Hásteinn kvað: Hér hafa sex, þeirs sævask sútlaust, bana úti svipnjörðungar, sverðum, sárteins á brústeinum. Hygg, at halfir liggi heftendr laga eftir. Eggskeindar létk undir óbíðingum svíða. Konur spurðu, hvé margir þeir væri. Hásteinn kvað: Barka fúr með fleiri fetla stígs at vígi. Fyrir várum þar fjórir frændr ofstopa vændir. En tolf af glað Gylfa gunnþings hvatir runnu, köld ruðum vápn, þeirs vildu várs fundar til skunda. Konur spurðu, hvé margir væri fallnir af víkingum. Hásteinn kvað: Sjau hafa sækitívar Svölnis garðs til jarðar, blóð fell varmt á virða valdögg, nösum höggvit. Munat fúrviðir fleiri Fjölnis þings en hingat út um Ekkils brautir Jalks mærar skæ færa. Hér megu hælibörvar hljóms daltangar skjóma dýrs, hvat drýgðu fjórir dagverks séa merki. En ek, hyrbrigðir, hugða, hrafn sleit af ná beitu, Gunnar ræfrs, at gæfim griðbítum frið lítinn. Unnum auðimönnum, ák þunnan hjör, Gunnar, drógumsk vér at vígi, verkdreyruga serki. Höfðu herðilofðar hildar borðs und skildi, þvarr hangrvölum hanga hungr, vésæritungur. Harðr vas gnýr, þás gerðum grjótvarps lotu snarpa. Gengu sverðs at söngvi sundr gráklæði Þundar, áðr á hæl til hvílðar, hlutu þeir bana fleiri, hjaldrs kom hríð á skjöldu, hækings viðir æki. Heyri svan, þars sára sigrstalls viðir falla, benskári drekkr báru blóðfalls, of ná gjalla. Þar fekk örn, en erni eru greipr hræum sveipðar, sylg, es Sleitu-Helgi sekðauðigr felt rauðu. Báru upp af ára allþakkliga blakki ýtar oss at móti almþingssamir hjalma, en á braut þeir báru beiðendr goðum leiðir hlíða herðimeiðar hauðrmens skarar rauðar. Þeir Helgi létu út inn sama dag, ok týndust allir á Helgaskeri fyrir Skriðinsenni. Þorleifr varð græddr ok bjó at Brekku. Hásteinn fór útan ok fell á Orminum langa.    Nú eru rituð landnám flest í Vestfirðingafjórðungi eftir því, sem fróðir menn hafa sagt. Má þat nú heyra, at þann fjórðung hefir margt stórmenni byggt, ok frá þeim eru margar göfugar ættir komnar, sem nú mátti heyra.    Þessir landnámsmenn eru göfgastir í Vestfirðingafjórðungi: Hrosskell, Skalla-Grímr, Sel-Þórir, Björn inn austræni, Þórólfr Mostrarskegg, Auðr djúpúðga, Geirmundr heljarskinn, Úlfr skjálgi, Þórðr Víkingsson, þótt langfeðr haldist stærra í sumum ættum. En þá er bændr váru talðir á Íslandi, þá váru níu hundruð bónda í þessum fjórðungi. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 1 1. kapituli Eysteinn meinfretr, sonr Álfs ór Ostu, nam Hrútafjarðarströnd ina eystri næst eftir Bálka ok bjó þar nökkura vetr, áðr hann fekk Þórhildar, dóttur Þorsteins rauðs. Þá réðst hann norðan í Dali ok bjó þar. Þeira synir váru þeir Álfr í Dölum, Þórðr ok Þórólfr refr ok Hrappr.    Þóroddr hét maðr, er land nam í Hrútafirði ok bjó á Þóroddsstöðum. Hans sonr var Arnórr hýnefr, er átti Gerði, dóttur Böðvars ór Böðvarshólum. Þeira synir váru þeir Þorbjörn, er Grettir vá, ok Þóroddr drápustúfr, faðir Valgerðar, er átti Skeggi skammhöndungr Gamlason, Þórðarsonar, Eyjólfssonar, Eyjarssonar, Þórólfssonar fasthalda frá Snæfjöllum. Sonr Skeggja skammhöndungs var Gamli, faðir Álfdísar móður Odds munks.    Skútaðar-Skeggi hét maðr ágætr í Nóregi. Hans sonr var Björn, er kallaðr var Skinna-Björn, því at hann var Hólmgarðsfari. Ok er honum leiddust kaupferðir, fór hann til Íslands ok nam Miðfjörð ok Línakradal. Hans sonr var Miðfjarðar-Skeggi. Hann var garpr mikill ok farmaðr.    Hann herjaði í Austrveg ok lá í Danmörk við Sjóland, er hann fór austan. Þar gekk hann upp ok brauzt í haug Hrólfs kraka ok tók þar ór Sköfnung, sverð Hrólfs konungs, ok öxi Hjalta ok mikit fé annat, en hann náði eigi Laufa.    Skeggi bjó á Reykjum í Miðfirði ok átti - -. Þeira börn váru þau Eiðr, er átti Hafþóru, dóttur Þorbergs kornamúla ok Álofar elliðaskjaldar, systur Þorgeirs gollnis. Þau áttu mörg börn. Annarr sonr Skeggja var Kollr, faðir Halldórs, föður þeira Þórdísar, er Skáld-Helgi átti, ok Þorkötlu. Dætr Skeggja váru þær Hróðný, er átti Þórðr gellir, ok Þorbjörg, er átti Ásbjörn inn auðgi Harðarson. Þeira dóttir var Ingibjörg, er átti Illugi inn svarti, þeira synir Gunnlaugr ormstunga, Hermundr ok Ketill. [sonr Eiðs einn hét Þórhallr, faðir Eiðs, föður Þórhalls, föður Oddnýar, móður Geirlaugar, móður Snælaugar, móður Markúss á Melum].    Haraldr hringr hét maðr ættstórr. Hann kom skipi sínu í Vestrhóp ok sat inn fyrsta vetr þar nær, sem hann hafði lent ok nú heita Hringstaðir. Hann nam Vatnsnes allt útan til Ambáttarár fyrir vestan, en fyrir austan inn til Þverár ok þar yfir um þvert til Bjargaóss ok allt þeim megin bjarga út til sjóvar, ok bjó at Hólum. Sonr hans var Þorbrandr, faðir Ásbrands, föður Sölva ins prúða á Ægissíðu ok Þorgeirs, er bjó at Hólum. Hans dóttir var Ástríðr, er átti Arnmóðr Heðinsson. Heðinn var sonr þeira. Önnur dóttir Þorgeirs var Þorgerðr, er átti Þorgrímr, sonr Péturs frá Ósi.    Sóti hét maðr, er nam Vestrhóp ok bjó undir Sótafelli.    Hunda-Steinarr hét jarl á Englandi. Hann átti Álöfu, dóttur Ragnars loðbrókar. Þeira börn váru þau Björn, faðir Auðunar skökuls, ok Eiríkr, faðir Sigurðar bjóðaskalla, ok Ísgerðr, er átti Þórir jarl á Vermalandi.    Auðunn skökull fór til Íslands ok nam Víðidal ok bjó á Auðunarstöðum. Með honum kom út Þorgils gjallandi, félagi hans, faðir Þórarins goða. Auðunn skökull var faðir Þóru mosháls, móður Úlfhildar, móður Ástu, móður Óláfs konungs ins helga. Sonr Auðunar skökuls var Ásgeirr at Ásgeirsá. Hann átti Jórunni, dóttur Ingimundar ins gamla. Þeira börn váru þau Þorvaldr, faðir Döllu, móður Gizurar byskups, ok Auðunn, faðir Ásgeirs, föður Auðunar, föður Egils, er átti Úlfheiði, dóttur Eyjólfs Guðmundarsonar, ok var þeira sonr Eyjólfr, er veginn var á alþingi, faðir Orms, kapalíns Þorláks byskups. Annarr sonr Auðunar skökuls var Eysteinn, faðir Þorsteins, föður Helga, föður Þórorms, föður Odds, föður Hallbjarnar, föður Sighvats prests. Dóttir Ásgeirs at Ásgeirsá var Þorbjörg bekkjarbót.    Ormr hét maðr, er nam Ormsdal ok bjó þar. Hann var faðir Odds, föður Þórodds, föður Helga, föður Harra, föður Jóru, móður Þórdísar, móður Tanna, föður Skafta. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 2 2. kapituli Ketill raumr hét hersir ágætr í Raumsdal í Nóregi. Hann var sonr Orms skeljamola, Hross-Bjarnarsonar, Raumssonar, Jötun-Bjarnarsonar norðan ór Nóregi. Ketill átti Mjöll, dóttur Ánar bogsveigis. Þorsteinn hét sonr þeira. Hann vá á skóginum til Upplanda af áeggjun föður síns Jökul, son Ingimundar jarls af Gautlandi. Jökull gaf honum líf. Síðan fekk Þorsteinn Þórdísar, systur hans. Þeira sonr var Ingimundr inn gamli. Hann var fæddr í Hefni með Þóri, föður Gríms ok Hrómundar.    Heiðr völva spáði þeim öllum at byggja á því landi, er þá var ófundit vestr í haf, en Ingimundr kveðst við því skyldu gera. Völvan sagði hann þat eigi mundu mega ok sagði þat til jartegna, at þá mundi horfinn hlutr ór pússi hans ok mundi þá finnast, er hann græfi fyrir öndvegissúlum sínum á landinu.    Ingimundr var víkingr mikill ok herjaði í vestrvíking jafnan. Sæmundr hét félagi hans suðreyskr. Þeir kómu ór hernaði þann tíma, er Haraldr konungr gekk til lands ok lagði til orrostu í Hafrsfirði við þá Þóri haklang. Ingimundr vildi veita konungi, en Sæmundr eigi, ok skilði þar félag þeira. Eftir orrostuna gifti konungr Ingimundi Vigdísi, dóttur Þóris jarls þegjanda. Þau Jörundr háls váru frillubörn hans.    Ingimundr unði hvergi. Því fýsti Haraldr konungr hann at leita forlaga sinna til Íslands. Ingimundr lézt þat eigi ætlat hafa, en þó sendi hann þá Finna tvá í hamförum til Íslands eftir hlut sínum. Þat var Freyr ok gerr af silfri. Finnar kómu aftr ok höfðu fundit hlutinn ok nát eigi. Vísuðu þeir Ingimundi til í dal einum milli holta tveggja ok sögðu Ingimundi allt landsleg, hve háttat var þar, er hann skyldi byggja.    Eftir þat byrjar Ingimundr för sína til Íslands ok með honum Jörundr háls, mágr hans, ok Eyvindr sörkvir ok Ásmundr ok Hvati, vinir hans, ok þrælar hans, Friðmundr, Böðvarr, Þórir refskegg, Úlfkell. Þeir tóku fyrir sunnan land ok váru allir um vetrinn á Hvanneyri með Grími, fóstbróður Ingimundar. En um várit fóru þeir norðr um heiðar. Þeir kómu í fjörð þann, er þeir fundu hrúta tvá. Þat kölluðu þeir Hrútafjörð. Síðan fóru þeir norðr um heruð ok gáfu víða örnefni. Hann var um vetr í Víðidal í Ingimundarholti. Þeir sá þaðan fjöll snælaus í landsuðr ok fóru þann veg um várit. Þar kenndi Ingimundr lönd þau, er honum var til vísat. Þórdís, dóttir hans, var alin í Þórdísarholti.    Ingimundr nam Vatnsdal allan upp frá Helgavatni ok Urðarvatni fyrir austan. Hann bjó at Hofi ok fann hlut sinn, þá er hann gróf fyrir öndvegissúlum sínum. Þorsteinn var sonr þeira Vigdísar ok Þórir hafrsþjó ok Högni. Smiðr hét ambáttar son ok Ingimundar, en dætr Jórunn ok Þórdís. [Jórunni átti Ásgeirr æðikollr. Þeira dóttir var Þorbjörg bekkjarbót]. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 3 3. kapituli Jörundr nam út frá Urðarvatni til Mógilslækjar ok bjó á Grund undir Jörundarfelli. Hans sonr var Már á Másstöðum, [faðir Höllu, móður Vigdísar, móður Sveinbjarnar, föður Þorsteins, föður Bótólfs, föður Þórdísar, móður Helgu, móður Þórðar, föður Markúss á Melum].    Hvati nam út frá Mógilslæk til Giljár ok bjó á Hvatastöðum.    Ásmundr nam út frá Helgavatni um Þingeyrasveit ok bjó undir Gnúpi.    Friðmundr nam Forsæludal.    Eyvindr sörkvir nam Blöndudal. Hans sonr var Hermundr ok Hrómundr inn halti.    Ingimundr fann beru ok húna tvá hvíta á Húnavatni. Eftir þat fór hann útan ok gaf Haraldi konungi dýrin. Ekki höfðu menn í Nóregi áðr sét hvíta björnu. Þá gaf Haraldr konungr Ingimundi skip með viðarfarmi, ok sigldi hann tveim skipum fyrir norðan land fyrstr manna fyrir Skaga ok helt upp í Húnavatn. Þar er Stígandahróf hjá Þingeyrum.    Eftir þat var Hrafn Austmaðr með Ingimundi. Hann hafði sverð gott. Þat bar hann í hof. Því tók Ingimundr af honum sverðit.    Hallormr ok Þórormr bræðr kómu út ok váru með Ingimundi. Þá fekk Hallormr Þórdísar, dóttur hans, ok fylgðu henni Kárnsárlönd. Þeira sonr var Þorgrímr Kárnsárgoði, [faðir Þorkels kröflu. Þorkell krafla var faðir Arnórs, föður Ragnheiðar, móður Orms, föður Þorleiks, föður Þorleifs beiskalda, föður Helgu, er Snorri átti Markússon]. Þórormr bjó í Þórormstungu.    Ingimundi hurfu svín tíu ok fundust annat haust í Svínadal, ok var þá hundrað svína. Göltr hét Beigaðr. Hann hljóp á Svínavatn ok svam, þar til er af gengu klaufirnar. Hann sprakk á Beigaðarhóli. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 4 4. kapituli Hrolleifr inn mikli ok Ljót, móðir hans, kómu út í Borgarfjörð. Þau fóru norðr um sveitir ok fengu hvergi ráðstafa, áðr þau kómu í Skagafjörð til Sæmundar. Hrolleifr var sonr Arnalds, bróður Sæmundar. Því vísaði hann þeim norðr á Höfðaströnd til Þórðar, en hann fekk honum land í Hrolleifsdal. Bjó hann þar.    Hrolleifr fíflði Hróðnýju, dóttur Una ór Unadal. Oddr Unason sat fyrir honum ok vá Ljót, systrung hans, en særði hann á fæti, því at kyrtil hans bitu eigi járn. Hrolleifr vá Odd ok tvá menn aðra, en tveir komust undan. Fyrir þat gerði Höfða-Þórðr hann heraðssekan svá vítt sem vatnföll deildu til sjóvar í Skagafirði.    Þá sendi Sæmundr Hrolleif til Ingimundar ins gamla. Ingimundr setti hann niðr í Oddsás gegnt Hofi. Hann átti veiði í Vatnsdalsá við Ingimund, ok skyldi hann ganga ór á fyrir Hofsmönnum, en hann vildi eigi ór ganga fyrir sonum Ingimundar, ok börðust þeir um ána. Þá var sagt Ingimundi. Hann var þá blindr ok lét smalasvein leiða hestinn undir sér á ána milli þeira. Hrolleifr skaut spjóti í gegnum hann. Þeir fóru þá heim. Ingimundr sendi sveininn at segja Hrolleifi, en hann var dauðr í öndvegi, þá er synir hans kómu heim. Hrolleifr sagði móður sinni. Hon kvað þá reyna mundu, hvárt meira mætti gifta Ingimundarsona eða kunnusta hennar, ok bað hann fyrst á braut fara.    Þorsteinn skyldi reyna eftir Hrolleifi ok hafa kostgrip af arfi. Eigi settust Ingimundarsynir í hásæti föður síns.    Þeir fóru norðr til Geirmundar, ok gaf Þorsteinn honum sex tigu silfrs til, at hann skyti Hrolleifi á braut. Þeir rökðu spor hans norðan um hálsa til Vatnsdals. Þorsteinn sendi húskarl sinn í Ás á njósn. Hann kvað tólf vísur, áðr til dura var gengit, ok sá fatahrúgu á bröndum, ok kom undan rauð klæði. Þorsteinn kvað þar verit hafa Hrolleif, - "ok mun Ljót hafa blótat til langlífis honum." Þeir fóru í Ás, ok vildi Þorsteinn sitja yfir durum ok náði eigi fyrir Jökli, því at hann vildi þar vera. Maðr gekk út ok sást um. Þá leiddi annarr Hrolleif eftir sér. Jökull brást við ok felldi ofan skíðahlaða, en gat kastat kefli til bræðra sinna. Eftir þat rann hann á Hrolleif, ok ultu þeir ofan fyrir brekkuna, ok varð Jökull efri. Þá kom Þorsteinn at, ok neyttu þeir þá vápna. Þá var Ljót út komin ok gekk öfug. Hon hafði höfuðit millum fóta sér, en klæðin á baki sér. Jökull hjó höfuð af Hrolleifi ok rak í andlit Ljótu. Þá kvaðst hon of sein orðit hafa, - "nú mundi um snúast jörðin fyrir sjónum mínum, en þér munduð allir ærzt hafa."    Eftir þat kaus Þorsteinn Hofsland, en Jökull hafði sverðit ok bjó í Tungu. Þórir hafði goðorð ok bjó at Undunfelli ok gekk berserksgang. Högni hafði Stíganda ok var farmaðr. Smiðr bjó á Smiðsstöðum. Þorsteinn átti Þuríði gyðju, dóttur Sölmundar í Ásbjarnarnesi. Þeira sonr var Ingólfr inn fagri ok Guðbrandr.    Jökull var sonr Bárðar Jökulssonar, er Óláfr konungr inn helgi lét drepa. Þat sagði Jökull stigamaðr, at lengi mundu glapvíg haldast í ætt þeiri.    [Þorgrímr bjó á Hjallalndi. Þeir synir Ingimundar ok Jörundarsynir börðust um Deildarhjalla, ok fell þar Högni ok leysingi Þorsteins, en ór Más liði dóttursonr Jörundar ok fimm menn aðrir. Jökull hjó Þorgrím á þjó, ok flýðu á braut. Már galt átta tigi silfrs ok hafði Hjalla. Þeir Þorsteinn ok Jökull drápu Þórólf heljarskinn ok tvá menn aðra.    Þórólfr sleggja bjó á Sleggjustöðum upp frá Helgavatni. Hann elti á kaf Hallvarð, Austmann Þorsteins, í fen fyrir þeim bræðrum ok banaði þeim báðum.    Bergr inn rakki, systursonr Finnboga ins ramma frá Borg, kom út. Þorgrímr fekk dóttur Skíða af Skíðastöðum í Vatnsdal. Þar sló Jökull Berg með sverðshjöltum at Brúðlaupi. Fyrir því skyldi Þorsteinn ganga undir jarðarmen þrjú á Húnavatnsþingi ok vildi eigi. Þá skoraði Finnbogi á Þorstein til hólmgöngu, en Bergr á Jökul. Faxa-Brandr bjó fyrir ofan Hóla. Hann fór til hólms með þeim Þorsteini í Víðidalsey. Þar reisti Jökull níð Finnboga.    Gróa ok Þórey kómu út. Gróa bjó á Gróustöðum hjá Hofi. Þórey bjó í Vestrhópi at Þóreyjargnúpi. Þá gerði Gróa haustboð Þorsteini ok þeim bræðrum. Þorstein dreymði þrisvar, at hann skyldi eigi fara. Þá hleypði Gróa skriðu á þá menn alla, er þar váru, af fjölkynngi.    Þá hét Þorsteinn á þann, er sólina skapaði, at berserksgangr hyrfi af Þóri, at hann fæddi upp Þorkel kröflu Þorgrímsson frá Kárnsá, ok komst svá at goðorði.    Ingólfr orti um Valgerði Óttarsdóttur mansöngsdrápu. Þá sótti Óttarr Ingólf, ok ónýttist þat. Þá andaðist Þórir, en Óttarr réðst á braut.    Guðbrandr bjó á Guðbrandsstöðum. Þórir varð sekr um konu. Hann var flugumaðr til Ingólfs at ráði Óttars. Hann hljóp til Guðbrands, en Guðbrandr vá hann. Þá vildu þeir gera til Óttars ok náðu eigi. Óttarr galt fimm hundruð silfrs. En Svartr kom út á Minþakseyri ór Suðreyjum brotnu skipi. Hann var flugumaðr til Ingólfs ok Guðbrands. Hestar váru í dyngju. Ingólfr varaðist, en Svartr vá Guðbrand meðal sels ok vetrarhúsa. Þar lá ok Svartr eftir á Svartsmýri. Þá galt Óttarr þrjú hundruð silfrs. Þá fekk Ingólfr Hildar Óláfsdóttur frá Haukagili.    Ingólfr vá tvá menn í einu höggi af Hellismönnum í seli í Miklagili ok vá þrjá menn aðra. Þar fell förunautr hans, en hann varð sárr mjök ok dó litlu síðar].    Þorgils gjallandi bjó at Svínavatni, er út kom kom með Auðuni skökli. Hans synir váru þeir Digr-Ormr, er vágu Skarpheðin Véfröðarson [á Vatnsskarði, ok Þorkell. Glæðir var bróðursonr hans, en systursonr Guðmundar ins ríka. Þorkell krafla vá Þorkel frá Helgavatni á mannafundi at Kárnsá ellifu vetra gamall. Síðan fór Þorkell útan ok var með Sigurði Hlöðvissyni. Þorkell Þorgilsson fekk Hildar, dóttur Þórorms frá Þórormstungu. At því brúðlaupi vá Þorkell krafla Glæði. Hildr Hermundardóttir, Eyvindarsonar, fylgði honum. Hann falst í Kröfluhelli undir forsi í Vatnsdalsá.    Þórdís spákona réð ráð til, at Þorkell skyldi ljósta sprota hennar í höfuð Guðmundi ríka at dómi, er Hegnöðr hét, ok munði hann þá eigi at mæla, en þeir tóku tvau hundruð silfrs. Þá tók Þorkell við Hofslandi ok goðorði ok hafði, meðan hann lifði. Hann fekk Vigdísar, dóttur Óláfs frá Haukagili.    Í þann tíma kom út Friðrekr byskup með Þorvaldi Konráðssyni ok var at Giljá með þeim Ormi Koðránssyni feðgum. Byskup var at haustboði at Óláfs, ok vígði byskup þar elda. Þar váru ok berserkir tveir, ok hét Haukr hvárrtveggi. Þeir váðu eldinn ok brunnu báðir, ok heitir þar síðan Haukagil. Þá tók Þorkell skírn ok allir Vatnsdælar. Hann lét kirkju gera at Hofi ok veitti þar gröft öllum þingmönnum sínum]. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 5 5. kapituli Eyvindr auðkúla hét maðr. Hann nam allan Svínadal ok bjó á Auðkúlustöðum.    Þorbjörn kolka hét maðr. Hann nam Kolkumýrar ok bjó þar, meðan hann lifði.    Eyvindr sörkvir nam Blöndudal, sem fyrr er ritat. Hans sonr var Hrómundr inn halti, er vá Högna Ingimundarson, þá er þeir Már ok Ingimundarsynir börðust um Deildarhjalla. Því var hann gerr ór Norðlendingafjórðungi. Hans synir váru þeir Hásteinn ok Þorbjörn, er börðust við Sleitu-Helga í Hrútafirði. Annarr sonr Eyvindar var Hermundr, faðir Hildar, er átti Ávaldi Ingjaldsson. Þeira börn váru þau Kolfinna, er átti Gríss Sæmingsson, ok Brandr, er vá Galta Óttarsson á Húnavatnsþingi fyrir níð Hallfreðar.    Ævarr hét maðr, sonr Ketils helluflaga ok Þuríðar, dóttur Haralds konungs gullskeggs ór Sogni. Ævarr átti - -. Þeira sonr var Véfröðr. Synir Ævars laungetnir váru þeir Karli ok Þorbjörn strúgr ok Þórðr mikill. Ævarr fór til Íslands ór víkingu ok synir hans aðrir en Véfröðr. Með honum fór út Gunnsteinn, frændi hans, ok Auðólfr ok Gautr, en Véfröðr var eftir í víkingu.    Ævarr kom skipi sínu í Blönduós. Þá váru numin lönd fyrir vestan Blöndu. Ævarr fór upp með Blöndu at leita sér landnáms, en er hann kom þar, sem heita Móbergsbrekkur, setti hann þar stöng háva ok kveðst þar taka Véfröði, syni sínum, bústað. Síðan nam hann Langadal allan upp þaðan ok svá þar fyrir norðan háls. Þar skipti hann löndum með skipverjum sínum. Ævarr bjó í Ævarsskarði.    Véfröðr kom út síðar í Gönguskarðsárósi ok gekk norðan til föður síns, ok kenndi faðir hans hann eigi. Þeir glímðu, svá at upp gengu stokkar allir í húsinu, áðr Véfröðr sagði til sín. Hann gerði bú at Móbergi, sem ætlat var, en Þorbjörn strúgr á Strúgsstöðum, en Gunnsteinn á Gunnsteinsstöðum, Karli á Karlastöðum, Þórðr á Mikilsstöðum, Auðólfr á Auðólfsstöðum.    Gautr byggði Gautsdal. Hann var einhendr. Þeir Eyvindr sörkvir fóru sér sjálfir ok vildu eigi lifa Ingimund inn gamla. Haukr bjó þar, sem nú heita Hauksgrafir.    Véfröðr átti Gunnhildi, dóttur Eiríks ór Guðdölum, systur Hólmgöngu-Starra. Þeira synir váru þeir Úlfheðinn, er þeir Þjóstólfr vágu við Grindalæk, ok Skarpheðinn, er þeir Digr-Ormr vágu í Vatnsskarði, ok Húnröðr, faðir Más, föður Hafliða. [Halldóra hét dóttir Húnröðar, móður Vigdísar, móður Úlfheðins, föður Hrafns, föður Hallberu, móður Valdísar, móður Snorra, föður Hallberu, er átti Markús Þórðarson á Melum].    Holti hét maðr, er nam Langadal ofan frá Móbergi ok bjó á Holtastöðum. Hann var faðir Ísröðar, föður Ísleifs, föður Þorvalds, föður Þórarins ins spaka. Dóttir Þorvalds var Þórdís, er átti Halldórr, sonr Snorra goða. Þeira dætr váru þær Þorkatla, er átti Guðlaugr Þorfinnsson í Straumsfirði. Þaðan eru Sturlungar komnir ok Oddaverjar. Önnur var Guðrún, er átti Kjartan Ásgeirsson ór Vatnsfirði, þeira börn Þorvaldr ok Ingiríðr, er Guðlaugr prestr átti.    [Fóstólfr ok Þjóstólfr bjuggu í Engihlið í Langadal. Þeir tóku við sekum manni, þeim er Þorgrímr hét. Þann vágu þeir Húnröðr ok Þórólfr leikgoði á Kili. Eftir þat vágu þeir Fóstólfr og Þjóstólfr Úlfheðinn, bróður Húnröðar, hjá Grindalæk. Þeir bjuggu þá í Holti, en Finnr Jörundarson á Breiðabólstað í Vestrhópi, frændi Fóstólfs, barg þeim, en Þorkell krafla kom þeim útan. Úlfheðinn leyndi sári sínu ok bað eigi til hefnda at leita, kvað engum auðit mundu verða.    Síðan vágu þeir Fóstólfr austr í Nóregi Skúm, leysingja Húnröðar, vellauðgan at fé, en sendu allt féit út Húnröði, ok þá sættust þeir heilum sáttum].    Hólmgöngu-Máni hét maðr, er nam Skagaströnd fyrir vestan inn til Forsár, en fyrir austan til Mánaþúfu ok bjó í Mánavík. Hans dóttur átti Þorbrandr í Dölum, faðir Mána, föður Kálfs skálds. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 6 6. kapituli Eilífr örn hét maðr, sonr Atla Skíðasonar ins gamla, Bárðarsonar í Ál. Sonr Eilífs arnar var Koðrán at Giljá ok Þjóðólfr goði at Hofi á Skagaströnd ok Eysteinn, faðir Þorvalds tinteins ok Þorsteins heiðmennings ok Arnar í Fljótum. Eilífr nam land inn frá Mánaþúfu til Gönguskarðsár ok Laxárdal ok bjó þar.    Eilífr átti Þorlaugu, dóttur Sæmundar ór Hlíð. Þeira synir váru þeir Sölmundr, faðir Guðmundar, föður þeira Víga-Barða ok bræðra hans. Annarr var Atli inn rammi, er átti Herdísi, dóttur Þórðar frá Höfða. Þeira börn váru þau Þorlaug, er átti Guðmundr inn ríki, ok Þórarinn, er átti Höllu, dóttur Jörundar háls. Sonr þeira var Styrbjörn, er átti Yngvildi, dóttur Steinröðar Heðinssonar frá Heðinshöfða, þeira dóttir Arndís, er átti Hamall Þormóðarson, Þorkelssonar mána.    Sæmundr inn suðreyski, félagi Ingimundar ins gamla, sem ritat er, hann kom skipi sínu í Gönguskarðsárós. Sæmundr nam Sæmundarhlíð alla til Vatnsskarðs, fyrir ofan Sæmundarlæk, ok bjó á Sæmundarstöðum. Hans sonr var Geirmundr, er þar bjó síðan. Dóttir Sæmundar var Reginleif, er átti Þóroddr hjálmr, þeira dóttir Hallbera, móðir Guðmundar ins ríka, föður Eyjólfs, föður Þóreyjar, móður Sæmundar ins fróða. Arnhaldr hét annarr sonr Sæmundar, faðir Rjúpu, er átti Þorgeirr, sonr Þórðar frá Höfða. Þeira sonr var Halldórr frá Hofi.    Skefill hét maðr, er skipi sínu kom í Gönguskarðsárós á inni sömu viku ok Sæmundr. En meðan Sæmundr fór eldi um landnám sitt, þá nam Skefill land allt fyrir útan Sauðá. Þat tók hann af landnámi Sæmundar at ólofi hans, ok lét Sæmundr þat svá búit vera.    Úlfljótr hét maðr. Hann nam Langaholt allt fyrir neðan Sæmundarlæk.    Þorkell vingnir, sonr Skíða ins gamla, hann nam land um Vatnsskarð allt ok Svartárdal. Hans sonr var Arnmóðr skjálgi, faðir Galta, föður Þorgeirs, föður Styrmis, föður Halls, föður Kolfinnu.    Álfgeirr hét maðr, er nam um Álfgeirsvöllu ok upp til Mælifellsár ok bjó á Álfgeirsvöllum.    Þorviðr hét maðr, sá er land nam upp frá Mælifellsá til Giljár.    Hrosskell hét maðr, er nam Svartárdal allan ok Ýrarfellslönd öll með ráði Eiríks. Hann nam ofan til Gilhaga ok bjó at Ýrarfelli. Hann átti þræl þann, er Roðrekr hét. Hann sendi hann upp eftir Mælifellsdal í landaleitan suðr á fjöll. Hann kom til gils þess, er verðr suðr frá Mælifelli ok nú heitir Roðreksgil. Þar setti hann niðr staf nýbirkðan, er þeir kölluðu Landkönnuð, ok eftir þat snýr hann aftr. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 7 7. kapituli Eiríkr hét maðr ágætr. Hann fór af Nóregi til Íslands. Hann var sonr Hróalds Geirmundarsonar, Eiríkssonar örðigskeggja. Eiríkr nam land frá Gilá um Goðdali alla ok ofan til Norðrár. Hann bjó at Hofi í Goðdölum. Eiríkr átti Þuríði, dóttur Þórðar skeggja, systur Helgu, er Ketilbjörn átti inn gamli at Mosfelli. Börn þeira Eiríks váru þau Þorkell ok Hróaldr, Þorgeirr ok Hólmgöngu-Starri ok Gunnhildr. Þorgeirr Eiríksson átti Yngvildi Þorgeirsdóttur, þeira dóttir Rannveig, er átti Bjarni Brodd-Helgason. Gunnhildi Eiríksdóttur átti Véfröðr Ævarsson.    Vékell inn hamrammi hét maðr, er land nam ofan frá Gilá til Mælifellsár ok bjó at Mælifelli.    Hann spurði til ferða Roðreks. Þá fór hann litlu síðar suðr á fjöll í landaleitan. Hann kom til hauga þeira, er nú heita Vékelshaugar. Hann skaut milli hauganna ok hvarf þaðan aftr.    En er þetta spurði Eiríkr í Goðdölum, sendi hann þræl sinn suðr á fjöll, er hét Rönguðr. Fór hann enn í landaleitan. Hann kom suðr til Blöndukvísla ok fór þá upp með á þeiri, er fellr fyrir vestan Hvinverjadal ok vestr á hraunit milli Reykjavalla ok Kjalar ok kom þar á manns spor ok skilði, at þau lágu sunnan at. Hann hlóð þar vörðu þá, er nú heitir Rangaðarvarða.    Þaðan fór hann aftr, ok gaf Eiríkr honum frelsi fyrir ferð sína, ok þaðan af tókust ferðir um fjallit milli Sunnlendingafjórðungs ok Norðlendinga.    Kráku-Hreiðarr hét maðr, en Ófeigr lafskegg faðir hans, sonr Yxna-Þóris. Þeir feðgar bjuggu skip sitt til Íslands. En er þeir kómu í landsýn, gekk Hreiðar til siglu ok sagðist eigi mundu kasta öndvegissúlum fyrir borð, kveðst þat þykkja ómerkiligt at gera ráð sitt eftir því, kveðst heldr mundu heita á Þór, at hann vísaði honum til landa, ok kveðst þar mundu berjast til landa, ef áðr væri numit. En hann kom í Skagafjörð ok sigldi upp á Borgarsand til brots. Hávarðr hegri kom til hans ok bauð honum til sín, ok þar var hann um vetrinn í Hegranesi.    Um várit spurði Hávarðr, hvat hann vildi ráða sinna, en hann kveðst ætla at berjast við Sæmund til landa. En Hávarðr latti þess ok kvað þar illa gefizt hafa, bað hann fara á fund Eiríks í Goðdölum ok taka ráð af honum, - "því at hann er vitrastr maðr í heraði þessu". Hreiðarr gerði svá.    En er hann fann Eirík, latti hann þessa ófriðar ok kvað þat óheyrt, at menn deildi, meðan svá væri mannfátt á landi, kveðst heldr vilja gefa honum tunguna alla niðr frá Skálamýri, kvað þangat Þór hafa vísat honum ok þar stafn á horft, þá er hann sigldi upp á Borgarsand, kvað honum ærit þat landnám ok hans sonum.    Þenna kost þekkist Hreiðarr ok bjó á Steinsstöðum. Hann kaus at deyja í Mælifell. Sonr hans var Ófeigr þunnskeggr, faðir Bjarnar, föður Tungu-Steins. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 8 8. kapituli Önundr víss hét maðr, er land nam upp frá Merkigili, inn eystra dal allt fyrir austan.    En þá er Eiríkr vildi til fara at nema dalinn allan allt fyrir vestan, þá felldi Önundr blótspán til, at hann skyldi verða víss, hvern tíma Eiríkr mundi til fara at nema dalinn, ok varð þá Önundr skjótari ok skaut yfir ána með tundröru ok helgaði sér svá landit fyrir vestan ok bjó milli á.    Kári hét maðr, er nam land á milli Norðrár ok Merkigils ok bjó í Flatatungu. Hann var kallaðr Tungu-Kári. Frá honum eru Silfrstæðingar komnir.    Þorbrandr örrek nam upp frá Bólstaðará Silfrastaðahlíð alla ok Norðrárdal allan fyrir norðan ok bjó á Þorbrandsstöðum ok lét þar gera eldhús svá mikit, at allir þeir menn, er þeim megin fóru, skyldu þar bera klyfjar í gegnum ok vera öllum matr heimill. Við hann er kennd Örreksheiðr upp frá Hökustöðum. Hann var inn göfgasti maðr ok inn kynstærsti.    Maðr hét Hjálmólfr, er land nam um Blönduhlíð. Hans sonr var Þorgrímr kuggi, faðir Odds í Axlarhaga, föður Sela-Kálfs. Þaðan eru Axlhegingar komnir.    Þórir dúfunef var leysingi Yxna-Þóris. Hann kom skipi sínu í Gönguskarðsárós. Þá var byggt herað allt fyrir vestan. Hann fór norðr yfir Jökulsá at Landbroti ok nam land á milli Glóðafeykisár ok Djúpár ok bjó á Flugumýri.    Í þann tíma kom út skip í Kolbeinsárósi, hlaðit kvikfé, en þeim hvarf í Brimnesskógum unghryssi eitt, en Þórir dúfunef keypti vánina ok fann síðan. Þat var allra hrossa skjótast ok var kölluð Fluga.    Örn hét maðr. Hann fór landshorna í millum ok var fjölkunnigr. Hann sat fyrir Þóri í Hvinverjadal, er hann skyldi fara suðr um Kjöl, ok veðjaði við Þóri, hvárs þeira hross mundi skjótara, því at hann hafði allgóðan hest, ok lagði hvárr þeira við hundrað silfrs. Þeir riðu báðir suðr um Kjöl, þar til er þeir kómu á skeið þat, er síðan er kallat Dúfunefsskeið. En eigi varð minni skjótleiksmunr hrossa en Þórir kom í móti Erni á miðju skeiði. Örn unði svá illa við félát sitt, at hann vildi eigi lifa ok fór upp undir fjallit, er nú heitir Arnarfell, ok týndi sér þar sjálfr, en Fluga stóð þar eftir, því at hon var mjök móð.    En er Þórir fór af þingi, fann hann hest föxóttan ok grán hjá Flugu. Við þeim hafði hon fengit. Undir þeim var alinn Eiðfaxi, er útan var færðr ok varð sjau manna bani við Mjörs á einum degi, ok lézt hann þar sjálfr. Fluga týndist í feni á Flugumýri.    Kollsveinn inn rammi hét maðr, er nam land á milli Þverár ok Gljúfrár ok bjó á Kollsveinsstöðum yfir frá Þverá. Hann hafði blót á Hofstöðum. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 9 9. kapituli Gunnólfr hét maðr, er nam land milli Þverár ok Glóðafeykisár ok bjó í Hvammi.    Gormr hét hersir ágætr í Svíþjóð. Hann átti Þóru, dóttur Eiríks konungs at Uppsölum. Þorgils hét sonr þeira. Hann átti Elínu, dóttur Burisláfs konungs ór Görðum austan ok Ingigerðar, systur Dagstyggs Risakonungs. Synir þeira váru þeir Hergrímr ok Herfinnr, er átti Höllu, dóttur Heðins ok Arndísar Heðinsdóttur. Gróa hét dóttir Herfinns ok Höllu. Hana átti Hróar, þeira sonr Sléttu-Björn, er land nam fyrst á milli Grjótár ok Deildarár, áðr þeir Hjalti ok Kolbeinn kómu út. Hann bjó á Sléttu-Bjarnarstöðum. Hann átti - -. Þeira börn váru Örnólfr, er átti Þorljótu, dóttur Hjalta Skálpssonar, ok Arnbjörn, er átti Þórlaugu Þórðardóttur frá Höfða, ok Arnoddr. Hann átti Þórnýju, dóttur Sigmundar Þorkelssonar, er Glúmr vá, Arnfríðr hét dóttir Sléttu-Bjarnar, er Spak-Böðvarr átti, sonr Öndótts.    Öndóttr kom út í Kolbeinsárósi ok kaupir land at Sléttu-Birni ofan frá Hálsgröf inum eystra megin ok út til Kolbeinsáróss, en inum vestra megin ofan frá læk þeim, er verðr út frá Nautabúi, ok inn til Gljúfrár, ok bjó í Viðvík.    Sigmundr á Vestfold átti Ingibjörgu, dóttur Rauðs ruggu í Naumudal, systur Þorsteins svarfaðar. Þeira sonr var Kolbeinn. Hann fór til Íslands ok nam land á milli Grjótár ok Deildarár, Kolbeinsdal ok Hjaltadal. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 10 10. kapituli Hjalti sonr Þórðar skálps, kom til Íslands ok nam Hjaltadal at ráði Kolbeins ok bjó at Hofi. Hans synir váru þeir Þorvaldr ok Þórðr, ágætir menn.    Þat hefir erfi verit ágætast á Íslandi, er þeir erfðu föður sinn, ok váru þar tólf hundruð boðsmanna, ok váru allir virðingamenn með gjöfum brott leiddir.    At erfi færði Oddr Breiðfirðingr drápu þá, er hann hafði ort um Hjalta. Áðr hafði Glúmr Geirason stefnt Oddi til Þorskafjarðarþings. Þá fóru Hjaltasynir norðan skipi til Steingrímsfjarðar ok gengu norðan um heiðina, þar sem nú er kölluð Hjaltdælalaut. En er þeir gengu á þingit, váru þeir svá vel búnir, at menn hugðu, at Æsir væri komnir. Þar um er þetta kveðit: Manngi hugði manna morðkannaðra annat, ísarns meiðr, en Æsir almærir þar færi, þás á Þorskafjarðar þing með ennitinglum holtvartaris Hjalta harðfengs synir gengu. Frá Hjaltasonum er mikil ætt komin ok göfug.    Þórðr hét maðr ágætr. Hann var sonr Bjarnar byrðusmjörs, Hróaldssonar hryggs, Bjarnarsonar járnsíðu, Ragnarssonar loðbrókar. Þórðr fór til Íslands ok nam Höfðaströnd í Skagafirði á milli Unadalsár ok Hrolleifsdalsár ok bjó at Höfða.    Þórðr átti Þorgerði, dóttur Þóris hímu ok Friðgerðar, dóttur Kjarvals Írakonungs. Þau áttu nítján börn.    Björn var sonr þeira. Hann átti Þuríði, dóttur Refs frá Barði, ok váru þeira börn Arnórr kerlingarnef ok Þórdís, móðir Orms, föður Þórdísar, móður Bótólfs, föður Þórdísar, móður Helgu, móður Guðnýjar, móður Sturlusona.    Þorgeirr hét annarr sonr Þórðar. Hann átti Rjúpu, dóttur Arnhalls Sæmundarsonar, þeira sonr Halldórr at Hofi.    Snorri var inn þriði. Hann átti Þórhildi rjúpu, dóttur Þórðar gellis. Þeira sonr var Þórðr hesthöfði, [faðir Karlsefnis, er fann Vínland it góða, föður Snorra, föður Steinunnar, móður Þorsteins rangláts, föður Guðrúnar, móður Höllu, móður Flosa, föður Valgerðar, móður herra Erlends sterka].    Þorvaldr holbarki var inn fjórði. Hann kom um haust eitt á Þorvarðsstaði til Smiðkels ok dvalðist þar um hríð. Þá fór hann upp til hellisins Surts ok færði þar drápu þá, er hann hafði ort um jötuninn í hellinum. Síðan fekk hann dóttur Smiðkels, ok þeira dóttir var Jórunn, móðir Þorbrands í Skarfsnesi.    Bárðr var inn fimmti sonr Þórðar. Hann átti Þórörnu dóttur Þórodds hjálms. Þeira sonr var Daði skáld. Söxólfr var inn sétti sonr Þórðar, sjaundi Þorgrímr, átti Hróarr, níundi Knörr, tíundi Þormóðr skalli, ellefti Steinn.    Dóttir Þórðar var Þorlaug, er átti Arnbjörn Sléttu-Bjarnarson, þeira dóttir Guðlaug, er átti Þorleikr Höskuldsson, þeira sonr Bolli.    Herdís var önnur dóttir Þórðar. Hana átti Atli inn rammi. Þorgríma skeiðarkinn var in þriðja, fjórða Arnbjörg, fimmta Arnleif, sétta Ásgerðr, sjaunda Þuríðr, átta Friðgerðr í Hvammi.    [Sonr Arnórs Björnssonar, Þórðarsonar, var Eldjárn, faðir Halls, föður Ragnhildar, móður Hrafns, föður Hallberu, móður Valdísar, móður Snorra, föður Hallberu, er átti Markús Þórðarson á Melum].    Hrolleifr inn mikli byggði Hrolleifsdal, sem ritat er, áðr Þórðr gerði hann norðan fyrir víg Odds Unasonar. Þá fór hann í Vatnsdal. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 11 11. kapituli Friðleifr hét maðr, gauzkr at föðurkyni, en Bryngerðr hét móðir hans, ok var hon flamsk. Friðleifr nam Sléttahlíð alla ok Friðleifsdal milli Friðleifsdalsár ok Stafár ok bjó í Holti. Hans sonr var Þjóðarr, faðir Ara ok Bryngerðar, móður Tungu-Steins.    Flóki, sonr Vilgerðar Hörða-Káradóttur, fór til Íslands ok nam Flókadal milli Flókadalsár ok Reykjarhóls. Hann bjó á Mói. Flóki átti Gró, systur Þórðar frá Höfða. Þeira sonr var Oddleifr stafr, er bjó á Stafshóli ok deildi við Hjaltasonu. Dóttir Flóka var Þjóðgerðr, móðir Koðráns, föður Þjóðgerðar, móður Koðráns, föður Kárs í Vatnsdal.    Þórðr knappr hét maðr sænskr, sonr Bjarnar at Haugi, annarr hét Nafar-Helgi. Þeir fóru samskipa til Íslands ok kómu við Haganes. Þórðr nam land upp frá Stíflu til Tunguár ok bjó á Knappsstöðum. Hann átti Æsu, dóttur Ljótólfs goða. Þeira sonr var Hafr, er átti Þuríði, dóttur Þorkels ór Goðdölum. Þeira sonr var Þórarinn, faðir Ófeigs.    Nafar-Helgi nam land fyrir austan upp frá Haganesi til Flókadalsár fyrir neðan Barð ok upp til Tunguár ok bjó á Grindli. Hann átti Gró ina snarskyggnu. Þeira börn váru þau Þórólfr ok Arnórr, er barðist við Friðleif á Stafshóli, ok Þorgerðr, er átti Geirmundr Sæmundarson, ok Úlfhildr, er átti Arnórr Skefilsson í Gönguskarði. Þeira sonr var Þorgeirr ofláti, er vá Blót-Má at Móbergi. Þórunn blákinn var ein.    Bárðr suðreyingr nam land upp frá Stíflu til Mjóvadalsár. Hans sonr var Hallr Mjódælingr, faðir Þuríðar, er átti Arnórr kerlingarnef.    Brúni inn hvíti hét maðr ágætr, sonr Háreks Upplendingajarls. Hann fór til Íslands af fýsi sinni ok nam land á milli Mjóvadalsár ok Úlfsdala. Hann bjó á Brúnastöðum. Hann átti Arnóru, dóttur Þorgeirs ins óða, Ljótólfssonar goða. Þeira synir váru þeir Ketill ok Úlfheðinn ok Þórðr, er Barðverjar eru frá komnir.    Úlfr víkingr ok Óláfr bekkr fóru samskipa til Íslands. Úlfr nam Úlfsdali ok bjó þar. Óláfr bekkr var sonr Karls ór Bjarkey af Hálogalandi. Hann vá Þóri inn svarta ok varð fyrir þat útlægr.    Óláfr nam alla dali fyrir vestan ok Óláfsfjörð suman til móts við Þormóð ok bjó at Kvíabekk. Hans synir váru þeir Steinmóðr, faðir Bjarnar, ok Grímólfr ok Arnoddr, faðir Vilborgar, móður Karls ins rauða.    Þormóðr inn rammi hét maðr. Hann vá Gyrð, móðurföður Skjálgs á Jaðri, ok varð fyrir þat landflótti ok fór til Íslands. Hann kom skipi sínu í Siglufjörð ok sigldi inn at Þormóðseyri ok kallaði af því Siglufjörð. Hann nam Siglufjörð allan á milli Úlfsdala ok Hvanndala ok bjó á Siglunesi. Hann deildi um Hvanndali við Óláf bekk ok varð sextán manna bani, áðr þeir sættust, en þá skyldi sitt sumar hvárr hafa.    Þormóðr var sonr Haralds víkings, en hann átti Arngerði, systur Skíða ór Skíðadal. Þeira synir váru þeir Arngeirr inn hvassi ok Narfi, faðir Þrándar, föður Hríseyjar-Narfa, ok Alrekr, er barðist í Sléttahlíð við Knörr Þórðarson.    Gunnólfr inn gamli, sonr Þorbjarnar þjóta ór Sogni, hann vá Végeir, föður Vébjarnar Sygnakappa, ok fór síðan til Íslands. Hann nam Óláfsfjörð fyrir austan upp til Reykjaár ok út til Vámúla ok bjó á Gunnólfsá. Hann átti Gró, dóttur Þorvarðs frá Urðum. Þeira synir váru þeir Steinólfr, Þórir ok Þorgrímr. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 12 12. kapituli Björn hét maðr ágætr á Gautlandi. Hann var sonr Hrólfs frá Ám. Hann átti Hlíf, dóttur Hrólfs Ingjaldssonar, Fróðasonar konungs. Eyvindr hét sonr þeira.    Björn varð ósáttr um jörð við Sigfast, mág Sölvars Gautakonungs, ok brenndi Björn hann inni með þremr tigum manna. Síðan fór Björn til Nóregs með tólfta mann, ok tók við honum Grímr hersir, sonr Kolbjarnar sneypis, ok var hann með honum einn vetr. Þá vildi Grímr drepa Björn til fjár. Því fór Björn til Öndótts kráku, er bjó í Hvinisfirði á Ögðum, ok tók hann við honum. Björn var á sumrum í vestrvíking, en á vetrum með Öndótti, þar til er Hlíf, kona hans, andaðist á Gautlandi.    Þá kom Eyvindr, sonr hans, austan ok tók við herskipum föður síns, en Björn fekk Helgu, systur Öndótts kráku, ok var þeira sonr Þrándr. Eyvindr fór þá í vestrvíking ok hafði útgerðir fyrir Írlandi. Hann fekk Raförtu, dóttur Kjarvals Írakonungs, ok staðfestist þar. Því var hann kallaðr Eyvindr Austmaðr.    Þau Rafarta áttu sonr þann, er Helgi hét. Hann seldu þau til fóstrs í Suðreyjar. En er þau kómu þar út tveim vetrum síðar, þá var hann sveltr, svá at þau kenndu hann eigi. Þau höfðu hann brottu með sér ok kölluðu hann Helga inn magra. Hann var fæddr á Írlandi. En er hann var roskinn, gerðist hann virðingamaðr mikill. Hann fekk þá Þórunnar hyrnu, dóttur Ketils flatnefs, ok áttu þau mörg börn. Hrólfr ok Ingjaldr hétu synir þeira.    Helgi inn magri fór til Íslands með konu sína ok börn. Þar var ok með honum Hámundr heljarskinn, mágr hans, er átti Ingunni, dóttur Helga. Helgi var blandinn mjök í trú. Hann trúði á Krist, en hét á Þór til sjófara ok harðræða.    Þá er Helgi sá Ísland, gekk hann til frétta við Þór, hvar land skyldi taka, en fréttin vísaði honum norðr um landit. Þá spurði Hrólfr, sonr hans, hvárt Helgi mundi halda í Dumbshaf, ef Þórr vísaði honum þangat, því at skipverjum þótti mál ór hafi, er á liðit var mjök sumarit.    Helgi tók land fyrir útan Hrísey, en fyrir innan Svarfaðardal. Hann var inn fyrsta vetr á Hámundarstöðum. Þeir fengu vetr mikinn.    Um várit gekk Helgi upp á Sólarfjöll. Þá sá hann, at svartara var miklu at sjá inn til fjarðarins, er þeir kölluðu Eyjafjörð af eyjum þeim, er þar lágu úti fyrir. Eftir þat bar Helgi á skip sitt allt þat, er hann átti, en Hámundr bjó eftir. Helgi lendi þá við Galtarhamar. Þar skaut hann á land svínum tveimr, ok hét göltrinn Sölvi. Þau fundust þremr vetrum síðar í Sölvadal. Váru þá saman sjau tigir svína.    Helgi kannaði um sumarit herað allt ok nam allan Eyjafjörð milli Sigluness ok Reynisness ok gerði eld mikinn við hvern vatnsós ok helgaði sér svá allt herað. Hann sat þann vetr at Bíldsá, en um várit færði Helgi bú sitt í Kristsnes ok bjó þar, meðan hann lifði.    Í búfærslunni varð Þórunn léttari í Þórunnareyju í Eyjafjarðará. Þar fæddi hon Þorbjörgu hólmasól. Helgi trúði á Krist ok kenndi því við hann bústað sinn.    Eftir þetta tóku menn at byggja í landnámi Helga at hans ráði. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 13 13. kapituli Maðr hét Þorsteinn svarfaðr, sonr Rauðs ruggu í Naumudal. Hann átti Hildi, dóttur Þráins svartaþurs. Þorsteinn fór til Íslands ok nam Svarfaðardal at ráði Helga. Börn hans váru þau Karl inn rauði, er bjó at Karlsá, ok Guðrún, er átti Hafþórr víkingr. Þeira börn váru þau Klaufi ok Gróa, er átti Gríss gleðill.    Atli illingr hét maðr. Hann drap Hafþórr, en setti Karl í járn. Þá kom Klaufi á óvart ok drap Atla, en tók Karl ór járni. Klaufi átti Yngvildi rauðkinn, dóttur Ásgeirs rauðfeldar, systur þeira Óláfs völubrjóts ok Þorleifs. Fyrir þeim hjó hann jafnabelg, er þeir tóku í landi hans. Þá kvað Þorleifr þetta: Belg hjó fyr mér Böggvir snöggvan, en fyrir Áleifi ál ok verju. Svá skal verða, ef vér lifum, við böl búinn Böggvir höggvinn. Þar af gerðist Svarfdæla saga.    Karl hét maðr Steinröðarson, er nam Strönd alla út frá Upsum til Mígandi.    Hámundr heljarskinn, sonr Hjörs konungs, miðlaði lönd við Örn, frænda sinn, þá er hann kom vestan, þann er numit hafði Arnarfjörð, ok bjó hann í Arnarnesi. Hans dóttir var Iðunn, er átti Ásgeirr rauðfeldr. Sonr Arnar var Narfi, er Narfasker eru við kennd. Hann átti Úlfheiði, dóttur Ingjalds ór Gnúpufelli. Þeira synir váru þeir Ásbrandr, faðir Hellu-Narfa, ok Eyjólfr, faðir Þorvalds í Haga, ok Helgi, faðir Gríms á Kálfskinni.    Galmr hét maðr, er nam Galmansströnd á milli Þorvaldsdalsár ok Reistarár. Hans sonr var Þorvaldr, faðir Orms, föður Barna-Þórodds, föður Þórunnar, móður Dýrfinnu, móður Þorsteins smiðs Skeggjasonar. Þorvaldi gaf Hámundr land milli Reistarár ok Hörgár, en hann hafði áðr búit í Þorvaldsdal.    Geirleifr hét maðr. Hann nam Hörgárdal upp til Myrkár. Hann var Hrappsson ok bjó í Haganum forna. Hans sonr var Björn inn auðgi, er Auðbrekkumenn eru frá komnir. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 14 14. kapituli Maðr hét Þórðr slítandi. Hann nam Hörgárdal upp frá Myrká ok ofan til Dranga öðrum megin. Hans sonr var Örnólfr, er átti Yngvildi allrasystur. Þeira synir váru þeir Þórðr ok Þorvarðr í Kristnesi ok Steingrímr at Kroppi. Þórðr slítandi gaf Skólm, frænda sínum, af landnámi sínu. Hans sonr var Þórálfr inn sterki, er bjó at Myrká.    Þórir þursasprengir hét maðr. Hann var fæddr í Ömð á Hálogalandi ok varð missáttr við Hákon jarl Grjótgarðsson ok fór af því til Íslands. Hann nam Öxnadal allan ok bjó at Vatnsá. Hans sonr var Steinröðr inn rammi, er mörgum manni vann bót, þeim er aðrar meinvættir gerðu mein. Geirhildr hét fjölkunnig kona ok meinsöm. Þat sá ófreskir menn, at Steinröðr kom at henni óvarri, en hon brá sér í nautsbelgs líki vatnsfulls. Steinröðr var járnsmiðr. Hann hafði járngadd mikinn í hendi. Um fund þeira er þetta kveðit: Fork lætr æ sem orkar atglamrandi hamra á glotkylli gjalla Geirhildar hví meira. Járnstafr skapar ærna, eru sollin rif trolli, hár á Hjaltaeyri hríð kerlingar síðu. Dóttir Steinröðar var Þorljót, er átti Þorvarðr í Kristnesi.    Auðólfr hét maðr. Hann fór af Jaðri til Íslands ok nam Hörgárdal niðr frá Þverá til Bægisár ok bjó at inni syðri Bægisá. Hann átti Þórhildi, dóttur Helga ins magra. Þeira dóttir var Ingvildr, er átti Þóroddr hjálmr, faðir Arnljóts, föður Halldórs, [föður Einars, föður Jórunnar, móður Halls, föður Gizurar, föður Þorvalds, föður Gizurar jarls].    Eysteinn sonr Rauðúlfs Öxna-Þórissonar, nam land niðr frá Bægisá til Kræklingahlíðar ok bjó at Lóni. Hans sonr var Gunnsteinn, er átti Hlíf, dóttur Heðins ór Mjölu. Þeira börn váru þau Halldóra, er Víga-Glúmr átti, ok Þorgrímr ok Grímr eyrarleggr.    Eyvindr hani hét maðr göfugr. Hann kom út síð landnámatíðar. Hann átti skip við Þorgrím Hlífarson. Hann var frændi Öndóttssona. Þeir gáfu honum land, ok bjó hann í Hanatúni ok var kallaðr Túnhani. Þar er nú kallat Marbæli. Hann átti Þórnýju, dóttur Stórólfs Öxna-Þórissonar. Hans sonr var Snorri Hlíðmannagoði. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 15 15. kapituli Öndóttr kráka, er fyrr var getit, gerðist ríkr maðr. En er Björn mágr hans andaðist, þá kallaði Grímr hersir konungi allan arf hans, er hann var útlendr, en synir hans váru fyrir vestan haf. Öndóttr helt fénu til handa Þrándi, systursyni sínum.    En er Þrándr frá andlát föður síns, þá sigldi hann ór Suðreyjum svá mikla sigling, at fyrir þat var hann kallaðr Þrándr mjöksiglandi. En er hann hafði við erfð tekit, þá fór hann til Íslands ok nam fyrir sunnan land, sem enn mun sagt verða.    En fyrir þá sök vá Grímr Öndótt, er hann náði eigi fénu í konungs trausti, en á inni sömu nótt bar Signý, kona Öndótts, á skip allt lausafé sitt ok fór með sonu þeira, Ásgrím ok Ásmund, til Sighvats, föður síns, en sendi sonu sína til Heðins, fóstra síns, í Sóknadal. En þeir unðu þar eigi ok vildu fara til móður sinnar ok kómu at jólum til Ingjalds tryggva í Hvini. Hann tók við þeim af áeggjun Gyðu, konu sinnar.    Um sumarit eftir gerði Grímr hersir veizlu Auðuni, jarli Haralds konungs, en þá nótt, er ölhita var at Gríms, brenndu Öndóttssynir hann inni ok tóku síðan bát Ingjalds, fóstra síns, ok reru á braut. Auðunn kom til veizlu, sem ætlat var, ok missti þar vinar í stað. Þá kómu Öndóttssynir þar snemma um morguninn at svefnbúri því, er Auðunn lá í, ok skutu stokki á hurð. Ásmundr varðveitti húskarla jarls tvá, en Ásgrímr setti spjótsodd fyrir brjóst jarli ok bað hann reiða föðurgjöld. Hann seldi fram þrjá gullhringa ok guðvefjarskikkju. Ásgrímr gaf jarli nafn ok kallaði Auðunn geit.    Síðan fóru þeir í Súrnadal til Eiríks ölfúss, lends manns, ok tók hann við þeim. Þar bjó Hallsteinn hestr, annarr lendr maðr, ok höfðu þeir jóladrykkju saman, ok veitti Eiríkr fyrr vel ok trúliga, en Hallsteinn veitti síðar óvingjarnliga. Hann laust Eirík með dýrshorni. Fór Eiríkr þá heim, en Hallsteinn sat eftir með húskarla sína. Þá gekk Ásgrímr inn einn ok veitti Hallsteini mikit sár, en þeir þóttust veita Ásgrími bana. En hann komst út ok til skógar, ok græddi kona hann í jarðhúsi, svá at hann varð heill.    Þat sumar fór Ásmundr til Íslands ok hugði Ásgrím, bróður sinn dauðan. Helgi inn magri gaf Ásmundi Kræklingahlíð, ok bjó hann at Glerá inni syðri.    En þá er Ásgrímr varð heill, gaf Eiríkr honum langskip, ok herjaði hann vestr um haf, en Hallsteinn dó ór sárum. En er Ásgrímr kom ór hernaði, gifti Eiríkr honum Geirhildi, dóttur sína. Þá fór Ásgrímr til Íslands. Hann bjó at Glerá inni nyrðri.    Haraldr konungr sendi Þorgeir inn hvinverska til Íslands at drepa Ásgrím. Hann var of vetr á Kili í Hvinverjadal ok kom engu fram um hefndina.    Sonr Ásgríms var Elliða-Grímr, faðir Ásgríms ok Sigfúss, föður Þorgerðar, móður Gríms, föður Svertings, föður Vigdísar, móður Sturlu í Hvammi. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 16 16. kapituli Helgi inn magri gaf Hámundi, mági sínum, land milli Merkigils ok Skjálgdalsár, ok bjó hann á Espihóli inum syðra. Hans sonr var Þórir, er þar bjó síðan. Hann átti Þórdísi Kaðalsdóttur. Þeira sonr var Þórarinn á Espihóli inum nyrðra ok Þorvaldr krókr á Grund, en Þorgrímr í Möðrufelli var eigi hennar sonr. Vigdís var dóttir þeira.    Helgi gaf Þóru, dóttur sína, Gunnari syni Úlfljóts, er lög hafði út, ok land upp frá Skjálgdalsá til Háls. Hann bjó í Djúpadal. Þeira börn váru þau Þorsteinn, Ketill ok Steinmóðr, en dætr Ingvildr ok Þorlaug.    Helgi gaf Auðuni rotin, syni Þórólfs smjörs, Þorsteinssonar skrofa, Gríms sonar kambans, Helgu dóttur sína, ok land upp frá Hálsi til Villingadals. Hann bjó í Saurbæ. Þeira börn váru þau Einarr, faðir Eyjólfs Valgerðarsonar, ok Vigdís, móðir Halla ins hvíta, föður Orms, föður Gellis, föður Orms, föður Halla, föður Þorgeirs, föður Þorvarðs ok Ara, föður Guðmundar byskups. [Einarr Auðunarson átti Valgerði Runólfsdóttur, þeira sonr Eyjólfr, er átti Hallberu Þóroddsdóttur hjálms, ok bjuggu þau á Jórunnarstöðum langa ævi, en síðan á Möðruvöllum. Hallfríðr var dóttir Einars Eyjólfssonar, móðir Halldórs , föður Snorra, föður Guðrúnar, móður Hreins ábóta, föður Valdísar, móður Snorra, föður Hallberu, er átti Markús Þórðarson. Vigfúss Víga-Glúmsson vá Bárð, son Halla ins hvíta, ok er um hann ort Bárðardrápa, er þetta stef er í: Báröðr of rístr báru braut, land varar andra. En Brúsi, bróðir Bárðar ok Orms, orti vísu þessa, þá er Glúmr stökk af þinginu: Höfum vér af vígum, veitk orð á því, borða stóðs við stýrimeiða, stafn-Göndul, hlut jafnan. Þó hykk fúrviðu fóru fleygarðs en mik varði, beiði-Hlökk, fyr brekku, bliks, harðara miklu]. Hámundr heljarskinn fekk Helgu Helgadóttur eftir andlát Ingunnar, systur hennar, ok var þeira dóttir Ingvildr, er kölluð var allrasystir, er Örnólfr átti.    Helgi gaf Hrólfi, syni sínum, öll lönd fyrir austan Eyjafjarðará frá Arnarhváli upp, ok hann bjó í Gnúpufelli ok reisti þar hof mikit. Hann átti Þórörnu, dóttur Þrándar mjóbeins. Þeira börn váru þau Hafliði inn örvi ok Valþjófr, Viðarr, Grani ok Böðvarr, Ingjaldr ok Eyvindr, en dóttir Guðlaug, er Þorkell inn svarti átti. Valþjófr var faðir Helga, föður Þóris, föður Arnórs, föður Þuríðar, móður Þórdísar, móður Vigdísar, móður Sturlu í Hvammi.    Helgi inn magri gaf Ingjaldi, syni sínum, land út frá Arnarhváli til Þverár innar ytri. Hann bjó á Þverá inni efri ok reisti þar hof mikit. Hann átti Salgerði Steinólfsdóttur, þeira sonr Eyjólfr, faðir Víga-Glúms, ok Steinólfr, faðir Þórarins illa ok Arnórs ins góða Rauðæings. Víga-Glúmr var faðir Más, föður Þorkötlu, móður Þórðar, föður Sturlu.    Helgi gaf Hlíf, dóttur sína, Þorgeiri syni Þórðar bjálka ok land út frá Þverá til Varðgjár. Þau bjuggu at Fiskilæk, börn þeira Þórðr ok Helga.    Skagi Skoftason hét maðr ágætr á Mæri. Hann varð ósáttr við Eystein glumru ok fór af því til Íslands. Hann nam at ráði Helga Eyjafjarðarströnd ina eystri út frá Varðgjá til Fnjóskadalsár ok bjó í Sigluvík. Hans sonr var Þorbjörn, faðir Heðins ins milda, er Svalbarð lét gera sextán vetrum fyrir kristni. Hann átti Ragnheiði, dóttur Eyjólfs Valgerðarsonar. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 17 17. kapituli Þórir snepill hét maðr, sonr Ketils brimils. Hann bjóst til Íslandsfarar. Gautr hét skipveri hans.    En er þeir lágu til hafs, kómu at þeim víkingar ok vildu ræna þá, en Gautr laust stafnbúann þeira með hjálmunveli, ok lögðu víkingar við þat frá. Síðan var hann kallaðr Hjálmun-Gautr.    Þeir Þórir fóru til Íslands ok kómu skipi sínu í Skjálfandafljótsós. Þórir nam Kaldakinn á milli Skuggabjarga ok Ljósavatnsskarðs. Hann nam þar eigi ynði ok fór á braut. Þá kvað hann þetta: Hér liggr, kjóla keyrir, Kaldakinn of aldr, en vit förum heilir, Hjölmun-Gautr, á braut. Þórir nam síðan Fnjóskadal allan til Ódeilu ok bjó at Lundi. Hann blótaði lundinn. Hans sonr var Ormr töskubak, faðir Hlenna ins gamla, ok Þorkell svarti í Hleiðrargarði. Hann átti Guðlaugu Hrólfsdóttur, þeira synir Öngull inn svarti ok Hrafn, faðir Þórðar at Stokkahlöðum, ok Guðríðr, er átti Þorgeirr goði at Ljósavatni.    Þengill mjöksiglandi fór af Hálogalandi til Íslands. Hann nam land at ráði Helga út frá Hnjóská til Grenivíkr. Hann bjó í Höfða. Hans synir váru þeir Vémundr, faðir Ásólfs í Höfða, ok Hallsteinn, er þetta kvað, þá er hann sigldi af hafi ok frá andlát föður síns: Drúpir Höfði, dauðr es Þengill, hlæja hlíðir við Hallsteini. Þormóðr hét maðr, er nam Grenivík ok Hvallátr ok Strönd alla út til Þorgeirsfjarðar. Hans sonr var Snörtr, er Snertlingar eru frá komnir.    Þorgeirr hét maðr, er nam Þorgeirsfjörð ok Hvalvatnsfjörð.    Loðinn öngull hét maðr. Hann var fæddr í Öngley á Hálogalandi. Hann fór fyrir ofríki Hákonar jarls Grjótgarðssonar til Íslands ok dó í hafi, en Eyvindr, sonr hans, nam Flateyjardal upp til Gunnsteina ok blótaði þá. Þar liggr Ódeila á milli ok landnáms Þóris snepils.    Ásbjörn dettiás var sonr Eyvindar, faðir Finnboga ins ramma, [föður Narfa, föður Yngvildar, móður Jódísar, móður Höllu, móður Yngvildar, móður Þorgils, föður Geirnýjar, móður Valgerðar, móður Helgu, er átti Snorri Markússon á Melum]. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 18 18. kapituli Bárðr, sonr Heyangrs-Bjarnar, kom skipi sínu í Skjálfandafljótsós ok nam Bárðardal allan upp frá Kálfborgará ok Eyjardalsá ok bjó at Lundarbrekku um hríð.    Þá markaði hann at veðrum, at landviðri váru betri en hafviðri, ok ætlaði af því betri lönd fyrir sunnan heiði. Hann sendi sonu sína suðr um gói. Þá fundu þeir góibeytla ok annan gróðr. En annat vár eftir þá gerði Bárðr kjálka hverju kykvendi, því er gengt var, ok lét hvat draga sitt fóðr ok fjárhlut. Hann fór Vonarskarð, þar er síðan heitir Bárðargata. Hann nam síðan Fljótshverfi ok bjó at Gnúpum. Þá var hann kallaðr Gnúpa-Bárðr.    Hann átti mörg börn. Hans sonr var Sigmundr, faðir Þorsteins, er átti Æsu, dóttur Hrólfs rauðskeggs. Þeira dóttir var Þórunn, er átti Þorkell leifr, ok var þeira sonr Þorgeirr goði at Ljósavatni.    Annarr sonr Bárðar var Þorsteinn, faðir Þóris, er var á Fitjum með Hákoni konungi ok skar rauf á oxahúð ok hafði þá hlíf. Því var hann leðrháls kallaðr. Hann átti Fjörleifu Eyvindardóttur. Þeira synir váru þeir Hávarðr í Fellsmúla, Herjólfr at Mývatni, Ketill í Húsavík, Vémundr kögurr, er átti Halldóru, dóttur Þorkels svarta, ok Áskell ok Háls. Hann bjó á Helgastöðum.    [Kampa-Grímr fór ór Suðreyjum til Íslands, ok velkði þá úti allt sumar, ok braut skip sitt við Skjálfandafljótsós. Hann nam Kaldakinn í annat sinn ok seldi ýmsum mönnum síðan. Hans dóttir var Arnbjörg, er Ásólfr í Höfða átti].    Þorfiðr máni hét maðr, sonr Áskels torfa. Hann nam land fyrir neðan Eyjardalsá til Landamóts ok sumt um Ljósavatnsskarð ok bjó at Öxará.    Þórir, sonr Gríms gráfeldarmúla af Rogalandi, nam um Ljósavatnsskarð. Hans sonr var Þorkell leifr inn hávi, faðir Þorgeirs goða.    Þorgeirr átti fyrst Guðríði, dóttur Þorkels svarta, þeira synir Þorkell hákr ok Höskuldr, Tjörvi, Kolgrímr, Þorsteinn ok Þorvarðr, en dóttir Sigríðr. Síðan átti hann Álfgerði, dóttur Arngeirs ins austræna. Þorgeirr átti ok Þorkötlu, dóttur Dala-Kolls. Synir hans ok þeira kvenna váru þeir Þorgrímr, Þorgils, Óttarr. Þessir váru laungetnir: Þorgrímr ok Finni inn draumspaki. Hans móðir hét Lekný, útlend.    Heðinn ok Höskuldr, synir Þorsteins þurs, fóru til Íslands ok námu fyrir innan Tunguheiði. Heðinn bjó at Heðinshöfða ok átti Guðrúnu. Þeira dóttir var Arnríðr, er Ketill Fjörleifarson átti. Guðrún var dóttir þeira, er Hrólfr átti í Gnúpufelli. Höskuldr nam lönd öll fyrir austan Laxá ok bjó í Skörðuvík. Við hann er kennt Höskuldsvatn, því at hann drukknaði þar. Í þeira landnámi er Húsavík, er Garðarr hafði vetrsetu. Sonr Höskulds var Hróaldr, er átti Ægileifu, dóttur Hrólfs Helgasonar. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 19 19. kapituli Vestmaðr ok Úlfr fóstbræðr fóru einu skipi til Íslands. Þeir námu Reykjadal allan fyrir vestan Laxá upp til Vestmannsvatns. Vestmaðr átti Guðlaugu. Úlfr bjó undir Skrattafelli. Hann átti - -, þeira sonr Geirólfr, er átti Vigdísi Konálsdóttur síðar en Þorgrímr, þeira sonr Hallr.    Þorsteinn höfði hét maðr. Hann var hersir á Hörðalandi. Hans synir váru þeir Eyvindr ok Ketill hörzki. Eyvindr fýstist til Íslands eftir andlát föður síns, en Ketill bað hann nema báðum þeim land, ef honum sýndist síðar at fara. Eyvindr kom í Húsavík skipi sínu ok nam Reykjadal upp frá Vestmannsvatni. Hann bjó at Helgastöðum ok er þar heygðr.    Náttfari, er með Garðari hafði út farit, eignaði sér áðr Reykjadal ok hafði merkt á viðum, en Eyvindr rak hann á braut ok lét hann hafa Náttfaravík.    Ketill fór út at orðsendingu Eyvindar. Hann bjó á Einarsstöðum. Hans sonr var Konáll Þorsteinn, faðir Einars, er þar bjó síðan.    Sonr Eyvindar Áskell goði, er átti dóttur Grenjaðar. Þeira synir Þorsteinn ok Víga-Skúta. Dóttir Eyvindar var Fjörleif.    Konáll átti Oddnýju Einarsdóttur, systur Eyjólfs Valgerðarsonar. Þeira börn váru þau Einarr, er átti sex sonu ok dóttur Þóreyju, er átti Steinólfr Másson, ok önnur Eydís, er Þorsteinn goði átti ór Ásbjarnarvík. Þórðr Konálsson var faðir Sokka á Breiðamýri, föður Konáls. Dóttir Konáls var Vigdís, er átti Þorgrímr, sonr Þorbjarnar skaga, ok var þeira sonr Þorleifr Geirólfsstjúpr.    Grenjaðr hét maðr Hrappsson, bróðir Geirleifs. Hann nam Þegjandadal ok Kraunaheiði, Þorgerðarfell ok Laxárdal neðan. [Hann bjó á Grenjaðarstöðum]. Hann átti Þorgerði, dóttur Helga hests. Þeira sonr var Þorgils vámúli, faðir Önundar, föður Hallberu, móður Halldóru, móður Þorgerðar, móður Halls ábóta ok Hallberu, er átti Hreinn Styrmisson.    Böðólfr hét maðr, sonr Gríms Grímólfssonar af Ögðum, bróðir Böðmóðs. Hann átti Þórunni, dóttur Þórólfs ins fróða. Þeira sonr var Skeggi.    Þau fóru öll til Íslands ok brutu skip sitt við Tjörnes, ok váru at Auðólfsstöðum inn fyrsta vetr. Hann nam Tjörnes allt á milli Tunguár ok Óss. Böðólfr átti síðar Þorbjörgu hólmasól, dóttur Magr-Helga. Þeira dóttir var Þorgerðr, er átti Ásmundr Öndóttsson, [þeira sonr Þorleifr, faðir Þuríðar, er átti Valla-Ljótr].    Skeggi Böðólfsson nam Kelduhverfi upp til Kelduness ok bjó í Miklagarði. Hann átti Helgu, dóttur Þorgeirs at Fiskilæk.    Þeira sonr var Þórir farmaðr. Hann lét gera knörr í Sogni. Þann vígði Sigurðr byskup [inn ríki, er var með Óláfi konungi Tryggvasyni, en skírði Þóri]. Af þeim knerri eru brandar veðrspáir fyrir durum í Miklagarði [allt fram um daga Brands byskups. Ormr var sonr Þóris. Hann myrði Grettir Ásmundarson]. Um Þóri orti Grettir þetta: Ríðkat rækimeiðum randar hóts á móti. Sköpuð es þessum þegni þraut. Ferk einn á brautu. Vilkat Viðris balkar vinnendr snara finna. Ek mun þér eigi þykkja ærr. Leitak mér færis. Hnekkik frá, þars flokkar fara Þóris mjök stórir. [Esa mér í þys þeira þerfiligt at hverfa. Forðumk frægra virða fund. Ák veg til lundar. Verðk Heimdallar hirða hjör. Björgum svá fjörvi. Án hét sonr Þóris, faðir Arnar, föður Ingibjargar, móður Skúms, föður Þorkels ábóta]. ## Landnámabók - Þriðji hluti, kap. 20 20. kapituli Máni hét maðr. Hann var fæddr í Ömð á Hálogalandi. Hann fór til Íslands ok braut við Tjörnes ok bjó at Máná nökkura vetr.    Síðan rak Böðólfr hann á braut þaðan, ok nam hann þá fyrir neðan Kálfborgará, milli Fljóts ok Rauðaskriðu, ok bjó at Mánafelli.    Hans sonr var Ketill, er átti Valdísi Þorbrandsdóttur, er keypti Rauðaskriðulönd at Mána. Hans dóttir var Dalla, systir Þorgeirs Galtasonar. Hana átti Þorvaldr Hjaltason.    Ljótr óþveginn hét maðr, er nam Kelduhverfi upp frá Keldunesi. Hans sonr var Gríss, faðir Galta í Ási. Hann var vitr maðr ok vígamaðr mikill.    Önundr nam Kelduhverfi frá Keldunesi ok bjó í Ási. Hann var sonr Blæings Sótasonar, bróðir Bálka í Hrútafirði. Dóttir Önundar var Þorbjörg, er átti Hallgils Þorbrandsson ór Rauðaskriðu.    Þorsteinn sonr Sigmundar Gnúpa-Bárðarsonar, bjó fyrst at Mývatni. Hans sonr var Þorgrímr, faðir Arnórs í Reykjahlíð, er átti Þorkötlu, dóttur Böðvars Hrólfssonar ór Gnúpufelli. Böðvarr var sonr þeira.    Þorkell inn hávi kom ungr til Íslands ok bjó fyrst at Grænavatni, er gengr af Mývatni. Sigmundr hét sonr hans. Hann átti Vigdísi, dóttur Þóris af Espihóli. Hann vá Glúmr á akrinum. Dóttir Þorkels var Arndís, er átti Vigfúss, bróðir Víga-Glúms. Þorkell gat sonr í elli sinni. Sá hét Dagr. Hann var faðir Þórarins, er átti Yngvildi, dóttur Halls á Síðu, síðar en Eyjólfr inn halti.    Geiri hét maðr norrænn, er fyrstr bjó fyrir sunnan Mývatn á Geirastöðum. Hans sonr var Glúmr ok Þorkell.    Þeir feðgar börðust við Þorberg höggvinkinna ok felldu Þorstein, son hans. Fyrir þau víg váru þeir gervir norðan ór sveitum.    Geiri sat um vetr á Geirastöðum við Húnavatn. Síðan fóru þeir í Breiðafjörð ok bjuggu í Geiradal í Króksfirði. Glúmr fekk Ingunnar, dóttur Þórólfs Véleifssonar. Þeira börn váru þau Þórðr, er átti Guðrúnu Ósvífrsdóttur, ok Þorgerðr, er átti Þórarinn Ingjaldsson, þeira sonr Helgu-Steinarr.    Torf-Einarr jarl gat dóttur í æsku. Sú hét Þórdís. Hana fæddi Rögnvaldr jarl ok gifti hana Þorgeiri klaufa. Þeira sonr var Einarr. Hann fór til Orkneyja at finna frændr sína. Þeir vildu eigi taka við frændsemi hans.    Þá kaupir Einarr í skipi með bræðrum tveimr, Vestmanni ok Vémundi. Þeir fóru til Íslands ok sigldu fyrir norðan landit ok vestr um Sléttu í fjörðinn. Þeir settu öxi í Reistargnúp ok kölluðu því Öxarfjörð. Þeir settu örn upp fyrir vestan ok kölluðu þar Arnarþúfu, en í þriðja stað settu þeir kross. Þar nefndu þeir Krossás. Svá helguðu þeir sér allan Öxarfjörð.    Börn Einars váru þau Eyjólfr, er Galti Grísson vá, ok Ljót, móðir Hróa ins skarpa, er hefndi Eyjólfs ok vá Galta. Synir Glíru-Halla, Brandr ok Bergr, váru dóttursynir Ljótar. Þeir fellu í Böðvarsdal.    Reistr, sonr Bjarneyja-Ketils ok Hildar, systur Ketils þistils, faðir Arnsteins goða, hann nam land á milli Reistargnúps ok Rauðagnúps ok bjó í Leirhöfn.    Arngeirr hét maðr, er nam Sléttu alla milli Hávararlóns ok Sveinungsvíkr. Hans börn váru þau Þorgils ok Oddr ok Þuríðr, er Steinólfr í Þjórsárdal átti.    Þeir Arngeirr ok Þorgils gengu heiman í fjúki at leita fjár ok kómu eigi heim. Oddr fór at leita þeira ok fann þá báða örenda, ok hafði hvítabjörn drepit þá ok lá þá á pasti, er hann kom at. Oddr drap björninn ok færði heim, ok segja menn, at hann æti allan, ok kallaðist þá hefna föður síns, er hann drap björninn, en þá bróður síns, er hann át hann.    Oddr var síðan illr ok ódæll við at eiga. Hann var hamrammr svá mjök, at hann gekk heiman ór Hraunhöfn um kveldit, en kom um morguninn eftir í Þjórsárdal til liðs við systur sína, er Þjórsdælir vildu berja grjóti í hel [fyrir fjölkynngi ok tröllskap].    Sveinungr nam Sveinungsvík, en Kolli Kollavík, ok bjó þar hvárr, sem við er kennt síðan.    Ketill þistill nam Þistilsfjörð milli Hundsness ok Sauðaness. Hans sonr var Sigmundr, faðir Laugarbrekku-Einars.    Nú eru rituð landnám í Norðlendingafjórðungi, ok eru þessir þar ágætastir landnámsmenn: Auðunn skökull, Ingimundr, Ævarr, Sæmundr, Eiríkr í Goðdölum, Höfða-Þórðr, Helgi inn magri, Eyvindr Þorsteinsson höfða. En þar váru tólf hundruð bónda, þá er talit var. ## Landnámabók - Fjórði hluti, kap. 1 1. kapituli Gunnólfr kroppa hét maðr, sonr Þóris hauknefs hersis. Hann nam Gunnólfsvík ok Gunnólfsfell ok Langanes allt fyrir útan Helkunduheiði ok bjó í Fagravík. Hans sonr var Skúli herkja, faðir Geirlaugar.    Finni hét maðr, er nam Finnafjörð ok Viðfjörð. Hans sonr var Þórarinn, faðir Sigurðar, föður Glíru-Halla.    Hróðgeirr inn hvíti Hrappsson nam Sandvík fyrir norðan Digranes allt til Viðfjarðar ok bjó á Skeggjastöðum. Hans dóttir var Ingibjörg, er átti Þorsteinn inn hvíti. [Hon var móðir Þorgils, föður Helga, föður Bjarna, föður Ynvildar, móður Ámunda, föður Guðrúnar, móður Þórdísar, móður Helgu, móður Þórðar prests, föður Markúss á Melum].    Alrekr var bróðir Hróðgeirs, er út kom með honum. Hann var faðir Ljótólfs goða í Svarfaðardal.    Eyvindr vápni ok Refr inn rauði, synir Þorsteins þjokkubeins, bjuggust til Íslands af Strind ór Þrándheimi, því at þeir urðu missáttir við Harald konung, ok hafði sitt skip hvárr þeira. Refr varð aftrreka, ok lét konungr drepa hann, en Eyvindr kom í Vápnafjörð ok nam fjörðinn allan frá Vestradalsá ok bjó í Krossavík inni iðri. Hans sonr var Þorbjörn.    Steinbjörn körtr hét sonr Refs ins rauða. Hann fór til Íslands ok kom í Vápnafjörð. Eyvindr, föðurbróðir hans, gaf honum land allt milli Vápnafjarðarár ok Vestradalsár. Hann bjó at Hofi. Hans synir váru þeir Þormóðr stikublígr, er bjó í Sunnudal, annarr Refr á Refsstöðum, þriði Egill á Egilsstöðum, faðir Þórarins ok Þrastar ok Hallbjarnar ok Hallfríðar, er átti Þorkell Geitisson.    Hróaldr bjóla var fóstbróðir Eyvindar vápna. Hann nam land fyrir vestan Vestradalsá, dalinn hálfan ok Selárdal allan út til Digraness. Hann bjó á Torfastöðum. Hans sonr var Ísröðr, faðir Gunnhildar, er átti Oddi, sonr Ásólfs í Höfða. [Gunnhildr var móðir Gríms, föður Halldóru, móður Markúss, föður Valgerðar, móður Böðvars, föður Þórðar prests, föður Markúss á Melum].    Ölvir inn hvíti hét maðr, sonr Ósvalds Öxna-Þórissonar. Hann var lendr maðr ok bjó í Álmdölum. Hann varð ósáttr við Hákon jarl Grjótgarðsson ok fór á Yrjar ok dó þar, en Þorsteinn inn hvíti, sonr hans, fór til Íslands ok kom skipi sínu í Vápnafjörð eftir landnám. Hann keypti land at Eyvindi vápna ok bjó á Tóftavelli fyrir útan Síreksstaði nökkura vetr, áðr hann komst at Hofslöndum með því móti, at hann heimti leigufé sitt at Steinbirni kört, en hann hafði ekki til at gjalda nema landit. Þar bjó Þorsteinn sex tigi vetra síðan ok var vitr maðr ok góðr. Hann átti Ingibjörgu, dóttur Hróðgeirs ins hvíta. Þeira börn váru þau Þorgils ok Þórðr, Önundr, Þorbjörg ok Þóra.    Þorgils átti Ásvöru, dóttur Þóris Graut-Atlasonar. Þeira sonr var Brodd-Helgi. Hann átti fyrr Höllu Lýtingsdóttur, Arnbjarnarsonar. Þeira sonr var Víga-Bjarni. Hann átti Rannveigu, dóttur Eiríks ór Goðdölum. Þeira sonr var Skegg-Broddi, en dóttir Ingvildr, er átti Þorsteinn Hallsson. Skegg-Broddi átti Guðrúnu, dóttur Þórarins sælings ok Halldóru Einarsdóttur, þeira börn Þórir ok Bjarni húslangr. Þórir átti Steinunni, dóttur Þorgríms ins háva. Þeira dóttir var Guðrún, er átti Flosi Kolbeinsson. Þeira sonr var Bjarni, faðir Bjarna, er átti Höllu Jörundardóttur. Þeira börn váru þau Flosi prestr ok Torfi prestr, Einarr brúðr ok Guðrún, er Þórðr Sturluson átti, ok Goðrún, er Einarr Bergþórsson átti, ok Helga, móðir Sigríðar Sighvatsdóttur. [Flosi prestr átti Ragnhildi, dóttur Barkar á Baugsstöðum, þeira börn Bjarni ok Einarr, Halla, móðir herra Kristófórus, ok Þórdís, móðir frú Ingigerðar, móður frú Guðrúnar ok Hallberu. Valgerðr var dóttir Flosa, móðir herra Erlends sterka, föður Hauks ok Valgerðar]. ## Landnámabók - Fjórði hluti, kap. 2 2. kapituli Þorsteinn torfi ok Lýtingr bræðr fóru til Íslands. Lýtingr nam Vápnafjarðarströnd alla ina eystri, Böðvarsdal ok Fagradal, ok bjó í Krossavík. Frá honum eru Vápnfirðingar komnir. [Hans sonr var Geitir, faðir Þorkels, föður Ragnheiðar, móður Höllu, móður Bótólfs, föður Þórdísar, móður Helgu, móður Þórðar prests, föður Markúss á Melum].    Þorfiðr hét maðr, er fyrst bjó á Skeggjastöðum at ráði Þórðar hálma. Hans sonr var Þorsteinn fagri, er vá Einar, son Þóris Graut-Atlasonar, ok bræðr hans tveir, Þorkell ok Heðinn, er vágu Þorgils, föður Brodd-Helga.    Þorsteinn torfi nam Hlíð alla útan frá Ósfjöllum ok upp til Hvannár ok bjó á Forsvelli. Hans sonr var Þorvaldr, faðir Þorgeirs, föður Hallgeirs, föður Hrapps á Forsvelli.    Hákon hét maðr, er nam Jökulsdal allan fyrir vestan Jökulsá ok fyrir ofan Teigará ok bjó á Hákonarstöðum. Hans dóttir var Þorbjörg, er áttu synir Brynjólfs ins gamla, Gunnbjörn ok Hallgrímr.    Teigr lá ónuminn millum Þorsteins torfa ok Hákonar. Þann lögðu þeir til hofs, ok heitir sá nú Hofsteigr.    Skjöldólfr Vémundarson, bróðir Berðlu-Kára, nam Jökulsdal fyrir austan Jökulsá upp frá Knefilsdalsá ok bjó á Skjöldólfsstöðum. Hans börn váru þau Þorsteinn, er átti Fastnýju Brynjólfsdóttur, ok Sigríðr, móðir Bersa Özurarsonar.    Þórðr hét maðr, sonr Þórólfs hálma, bróðir Helga bunhauss. Hann nam Tungulönd öll á milli Lagarfljóts ok Jökulsár fyrir útan Rangá. Hans sonr var Þórólfr hálmi, er átti Guðríði Brynjólfsdóttur. Þeira sonr var Þórðr þvari, faðir Þórodds, föður Brands, föður Steinunnar, móður Rannveigar, móður Sæhildar, er Gizurr átti.    Özurr slagakollr nam land milli Ormsár ok Rangár. Hann átti Guðnýju Brynjólfsdóttur. Þeira sonr var Ásmundr, faðir Marðar.    Ketill ok Graut-Atli, synir Þóris þiðranda, fóru ór Veradal til Íslands ok námu land í Fljótsdal, fyrr en Brynjólfr kom út. Ketill nam Lagarfljótsstrandir báðar fyrir vestan Fljót á milli Hengiforsár ok Ormsár.    Ketill fór útan ok var með Véþormi, syni Vémundar ins gamla. Þá keypti hann at Véþormi Arneiði, dóttur Ásbjarnar jarls skerjablesa, er Hólmfastr, sonr Véþorms, hafði hertekit, þá er þeir Grímr, systursonr Véþorms, drápu Ásbjörn jarl. Ketill keypti Arneiði, dóttur Ásbjarnar, tveim hlutum dýrra en Véþormr mat hana í fyrstu.    En er kaupit var orðit, þá gerði Ketill brúðkaup til Arneiðar. Eftir þat fann hon grafsilfr mikit undir viðarrótum. Þá bauð Ketill at flytja hana til frænda sinna, en hon kaus þá honum at fylgja.    Þau fóru út ok bjuggu á Arneiðarstöðum. Þeira sonr var Þiðrandi faðir Ketils í Njarðvík. [Jóreiðr var dóttir Þiðranda, móðir Þorsteins, föður Guðríðar, móður Rannveigar, móður Salgerðar, móður Guðrúnar, móður Hreins ábóta, föður Valdísar, móður Snorra, föður Hallberu]. ## Landnámabók - Fjórði hluti, kap. 3 3. kapituli Graut-Atli nam ina eystri strönd Lagarfljóts allt á milli Giljár ok Vallaness fyrir vestan Öxnalæk. Hans synir váru þeir Þorbjörn ok Þórir, er átti Ásvöru Brynjólfsdóttur.    Þorgeirr Vestarsson hét maðr göfugr. Hann átti þrjá sonu. Var einn Brynjólfr inn gamli, annarr Ævarr inn gamli, þriði Herjólfr. Þeir fóru allir til Íslands á sínu skipi hverr þeira.    Brynjólfr kom skipi sínu í Eskifjörð ok nam land fyrir ofan fjall, Fljótsdal allan fyrir ofan Hengiforsá fyrir vestan, en fyrir ofan Gilsá fyrir austan, Skriðudal allan, ok svá Völluna út til Eyvindarár ok tók mikit af landnámi Una Garðarssonar ok byggði þar frændum sínum ok mágum. Hann átti þá tíu börn, en síðan fekk hann Helgu, er átt hafði Herjólfr, bróðir hans, ok áttu þau þrjú börn. Þeira sonr var Özurr, faðir Bersa, föður Hólmsteins, föður Órækju, föður Hólmsteins, föður Helgu, móður Hólmsteins, föður Hallgerðar, móður Þorbjargar, er átti Loftr byskupssonr.    Ævarr inn gamli, bróðir Brynjólfs, kom út í Reyðarfirði ok fór upp um fjall. Honum gaf Brynjólfr Skriðudal allan fyrir ofan Gilsá. Hann bjó á Arnaldsstöðum. Hann átti tvá sonu ok dætr þrjár. [Yngvildr var ein. Hon var móðir Þorsteins, föður Ámunda, föður Guðrúnar, móður Þórdísar, móður Helgu, móður Þórðar prests, föður Markúss].    Ásröðr hét maðr, er fekk Ásvarar Herjólfsdóttur, bróðurdóttur Brynjólfs ok stjúpdóttur. Henni fylgðu heiman öll lönd milli Gilsár ok Eyvindarár. Þau bjuggu á Ketilsstöðum. Þeira sonr var Þorvaldr holbarki, faðir Þorbergs, föður Hafljóts, föður Þórhadds skálar. Dóttir Holbarka var Þórunn, er átti Þorbjörn Graut-Atlason, önnur Ástríðr, móðir Ásbjarnar loðinhöfða, föður Þórarins í Seyðarfirði, föður Ásbjarnar, föður Kolskeggs ins fróða ok Ingileifar, móður Halls, föður Finns lögsögumanns.    Hrafnkell hét maðr Hrafnsson. Hann kom út síð landnámatíðar. Hann var inn fyrsta vetr í Breiðdal, en um várit fór hann upp um fjall.    Hann áði í Skriðudal ok sofnaði. Þá dreymði hann, at maðr kom at honum ok bað hann upp standa ok fara braut sem skjótast. Hann vaknaði ok fór braut. En er hann var skammt kominn, þá hljóp ofan fjallit allt, ok varð undir göltr ok griðungr, er hann átti.    Síðan nam Hrafnkell Hrafnkelsdal ok bjó á Steinröðarstöðum. Hans sonr var Ásbjörn, faðir Helga, ok Þórir, faðir Hrafnkels goða, föður Sveinbjarnar, [föður Þorsteins, föður Bótólfs, föður Þórdísar, móður Helgu, móður Þórðar prests, föður Markúss á Melum]. ## Landnámabók - Fjórði hluti, kap. 4 4. kapituli Uni, sonr Garðars, er fyrst fann Ísland, fór til Íslands með ráði Haralds konungs hárfagra ok ætlaði at leggja undir sik landit, en síðan hafði konungr heitit honum at gera hann jarl sinn.    Uni tók land, þar sem nú heitir Unaóss, ok húsaði þar. Hann nam sér land til eignar fyrir sunnan Lagarfljót, allt herað til Unalækjar.    En er landsmenn vissu ætlan hans, tóku þeir at ýfast við hann ok vildu eigi selja honum kvikfé eða vistir, ok mátti hann eigi þar haldast. Uni fór í Álftafjörð inn syðri. Hann náði þar eigi at staðfestast.    Þá fór hann austan með tólfta mann ok kom at vetri til Leiðólfs kappa í Skógahverfi. Hann tók við þeim. Uni þýddist Þórunni, dóttur Leiðólfs, ok var hon með barni um várit. Þá vildi Uni hlaupast á braut með sína menn, en Leiðólfr reið eftir honum, ok fundust þeir hjá Flangastöðum ok börðust þar, því at Uni vildi eigi aftr fara með Leiðólfi. Þar fellu nökkurir menn af Una, en hann fór aftr nauðigr, því at Leiðólfr vildi, at hann fengi konunnar ok staðfestist ok tæki arf eftir hann.    Nökkuru síðar hljóp Uni á braut, þá er Leiðólfr var eigi heima, en Leiðólfr reið eftir honum, þá er hann vissi, ok fundust þeir hjá Kálfagröfum. Var hann þá svá reiðr, at hann drap Una ok förunauta hans alla.    Sonr Una ok Þórunnar var Hróarr Tungugoði. Hann tók arf Leiðólfs allan ok var it mesta afarmenni. Hann átti dóttur Hámundar, systur Gunnars frá Hlíðarenda. Þeira sonr var Hámundr inn halti, er var inn mesti vígamaðr.    Tjörvi inn háðsami ok Gunnarr váru systursynir Hróars. Tjörvi bað Ástríðar mannvitsbrekku Móðólfsdóttur, en bræðr hennar, Ketill ok Hrólfr, synjuðu honum konunnar, en þeir gáfu hana Þóri Ketilssyni. Þá dró Tjörvi líkneski þeira á kamarsvegg, ok hvert kveld, er þeir Hróarr gengu til kamars, þá hrækði hann í andlit líkneski Þóris, en kyssti hennar líkneski, áðr Hróarr skóf af. Eftir þat skar Tjörvi þau á knífsskefti sínu ok kvað þetta: Vér höfum þar sem Þóri, þat vas sett við glettu, auðar unga brúði áðr á vegg of fáða. Nú hefk, rastkarns, ristna réðk mart við Syn bjarta, hauka, skofts, á hefti Hlín ölbækis mínu. Hér af gerðust víg þeira Hróars ok systursona hans.    Þorkell fullspakr hét maðr, er nam Njarðvík alla ok bjó þar. Hans dóttir var Þjóðhildr, er átti Ævarr inn gamli, ok var þeira dóttir Yngvildr, móðir Ketils í Njarðvík Þiðrandasonar.    Vetrliði hét maðr, sonr Arnbjarnar Óláfssonar langháls, bróðir þeira Lýtings, Þorsteins torfa ok Þorbjarnar í Arnarholti. Óláfr langháls var sonr Bjarnar reyðarsíðu. Vetrliði nam Borgarfjörð ok bjó þar.    Þórir lína hét maðr, er nam Breiðavík ok bjó þar. Hans synir váru þeir Sveinungr ok Gunnsteinn.    Nú hefir Kolskeggr fyrir sagt heðan frá um landnám. ## Landnámabók - Fjórði hluti, kap. 5 5. kapituli Þorsteinn kleggi nam fyrstr Húsavík ok bjó þar. Hans sonr var Án, er Húsvíkingar eru frá komnir.    Loðmundr inn gamli hét maðr, en annarr Bjólfr, fóstbróðir hans. Þeir fóru til Íslands af Vors af Þulunesi. Loðmundr var rammaukinn mjök ok fjölkunnigr. Hann skaut fyrir borð öndvegissúlum sínum í hafi ok kvaðst þar byggja skyldu, sem þær ræki á land. En þeir fóstbræðr tóku Austfjörðu, ok nam Loðmundr Loðmundarfjörð ok bjó þar þenna vetr.    Þá frá hann til öndvegissúlna sinna fyrir sunnan land. Eftir þat bar hann á skip öll föng sín, en er segl var dregit, lagðist hann niðr ok bað engan mann vera svá djarfan, at hann nefndi sik. En er hann hafði skamma hríð legit, varð gnýr mikill. Þá sá menn, at skriða mikil hljóp á bæ þann, er Loðmundr hafði búit á.    Eftir þat settist hann upp ok tók til orða: "Þat er álag mitt, at þat skip skal aldri heilt af hafi koma, er hér siglir út."    Hann helt síðan suðr fyrir Horn ok vestr með landi allt fyrir Hjörleifshöfða ok lendi nökkuru vestar. Hann nam þar land, sem súlurnar höfðu komit, ok á milli Hafrsár ok Fúlalækjar. Þat heitir nú Jökulsá á Sólheimasandi. Hann bjó í Loðmundarhvammi ok kallaði þar Sólheima.    Þá er Loðmundr var gamall, bjó Þrasi í Skógum. Hann var ok fjölkunnigr.    Þat var eitt sinn, at Þrasi sá um morgun vatnahlaup mikit. Hann veitti vatnit með fjölkynngi austr fyrir Sólheima, en þræll Loðmundar sá, ok kvað falla sjó norðan um landit at þeim. Loðmundr var þá blindr. Hann bað þrælinn færa sér í dælikeri þat, er hann kallaði sjó.    Ok er hann kom aftr, sagði Loðmundr: "Ekki þykkir mér þetta sjór." Síðan bað hann þrælinn fylgja sér til vatnsins, - "ok stikk stafsbroddi mínum í vatnit."    Hringr var í stafnum, ok helt Loðmundr tveim höndum um stafinn, en beit í hringinn. Þá tóku vötnin at falla vestr aftr fyrir Skóga.    Síðan veitti hvárr þeira vötnin frá sér, þar til er þeir fundust við gljúfr nökkur. Þá sættust þeir á þat, at áin skyldi þar falla, sem skemmst væri til sjóvar. Sú er nú kölluð Jökulsá ok skilr landsfjórðunga. [Í þeim vatnagangi varð Sólheimasandr. Þar er fjórðungamót ok Jökulsá á miðjum sandi.    Sonr Loðmundar var Sumarliði, faðir Þorsteins holmunns, föður Þóru, móður Steins Brandaxsonar, föður Þóru, er átti Skafti lögmaðr]. ## Landnámabók - Fjórði hluti, kap. 6 6. kapituli Bjólfr, fóstbróðir Loðmundar, nam Seyðisfjörð allan ok bjó þar alla ævi. Hann gaf Helgu, dóttur sína, Áni inum ramma, ok fylgði henni heiman öll in nyrðri strönd Seyðisfjarðar til Vestdalsár. Ísólfr hét sonr Bjólfs, er þar bjó síðan ok Seyðfirðingar eru frá komnir.    Eyvindr hét maðr, er út kom með Brynjólfi ok færði síðan byggð sína í Mjóvafjörð ok bjó þar. Hans sonr var Hrafn, er seldi Mjóvafjarðarland Þorkatli klöku, er þar bjó síðan. Frá honum er Klökuætt komin.    Egill inn rauði hét maðr, er nam Norðrfjörð ok bjó á Nesi út. Hans sonr var Óláfr, er Nesmenn eru frá komnir.    Freysteinn inn fagri hét maðr. Hann nam Sandvík ok bjó á Barðsnesi, Viðfjörð ok Hellisfjörð. Frá honum eru Sandvíkingar ok Viðfirðingar ok Hellisfirðingar komnir.    Þórir inn hávi ok Krumr, þeir fóru af Vors til Íslands, ok þá er þeir tóku land, nam Þórir Krossavík á milli Gerpis ok Reyðarfjarðar. Þaðan eru Krossvíkingar komnir.    En Krumr nam land í Hafranesi ok til Þernuness ok allt it ytra, bæði Skrúðey ok aðrar úteyjar ok þrjú lönd öðrum megin gegnt Þernunesi. Þaðan eru Krymlingar komnir.    Ævarr var fyrst í Reyðarfirði, áðr hann fór upp um fjall, en Brynjólfr í Eskifirði, áðr hann fór upp at byggja Fljótsdal, sem áðr var ritat.    Vémundr hét maðr, er nam Fáskrúðsfjörð allan ok bjó þar alla ævi. Hans sonr var Ölmóðr, er Ölmæðlingar eru frá komnir.    Þórhaddr inn gamli var hofgoði í Þrándheimi á Mæri. Hann fýstist til Íslands ok tók áðr ofan hofit ok hafði með sér hofsmoldina ok súlurnar. En hann kom í Stöðvarfjörð ok lagði Mærinahelgi á allan fjörðinn ok lét engu tortíma þar nema kvikfé heimilu. Hann bjó þar alla ævi, ok eru frá honum Stöðfirðingar komnir. ## Landnámabók - Fjórði hluti, kap. 7 7. kapituli Hjalti hét maðr, er nam Kleifarlönd ok allan Breiðdal þar upp frá. Hans sonr var Kolgrímr, er margt er manna frá komit.    Herjólfr hét maðr, er nam land allt út til Hvalsnesskriðna. Hans sonr var Vápni, er Væpnlingar eru frá komnir.    Herjólfr, bróðir Brynjólfs, nam Heydalalönd fyrir neðan Tinnudalsá ok út til Ormsár. Hans sonr var Özurr, er Breiðdælir eru frá komnir.    Skjöldólfr hét maðr, er nam Stræti allt fyrir útan Gnúp ok inn öðrum megin til Óss ok til Skjöldólfsness hjá Fagradalsá í Breiðdali. Hans sonr var Háleygr, er þar bjó síðan. Frá honum er Háleygjaætt komin.    Þjóðrekr hét maðr. Hann nam fyrst Breiðdal allan, en hann stökk braut þaðan fyrir Brynjólfi ok ofan í Berufjörð ok nam alla ina nyrðri strönd Berufjarðar ok fyrir sunnan um Búlandsnes ok inn til Rauðaskriðna öðrum megin ok bjó þrjá vetr þar, er nú heitir Skáli. Síðan keypti Björn inn hávi jarðir at honum, ok eru frá honum Berufirðingar komnir.    Björn sviðinhorni hét maðr, er nam Álftafjörð inn nyrðra inn frá Rauðaskriðum ok Sviðinhornadal.    Þorsteinn trumbubein hét frændi Böðvars ins hvíta ok fór með honum til Íslands. Hann nam land fyrir útan Leiruvág til Hvalsnesskriðna. Hans sonr var Kollr inn grái, faðir Þorsteins, föður Þorgríms í Borgarhöfn, föður Steinunnar, er átti Gizurr byskup.    Böðvarr inn hvíti var sonr Þorleifs miðlungs Böðvarssonar snæþrimu, Þorleifssonar hvalaskúfs, Ánssonar, Arnarsonar hyrnu konungs, Þórissonar konungs, Svína-Böðvarssonar, Kaunssonar konungs, Sölgasonar konungs, Hrólfssonar ór Bergi, ok Brand-Önundr, frændi hans, fóru af Vors til Íslands ok kómu í Álftafjörð inn syðra. Böðvarr nam land inn frá Leiruvági, dali þá alla, er þar liggja, ok út öðrum megin til Múla ok bjó at Hofi. Hann reisti þar hof mikit.    Sonr Böðvars var Þorsteinn, er átti Þórdísi dóttur Özurar keiliselgs Hrollaugssonar. Þeira sonr var Síðu-Hallr. Hann átti Jóreiði Þiðrandadóttur, ok er þaðan mikil ætt komin. Sonr þeira var Þorsteinn, faðir Ámunda, föður Guðrúnar, móður Þórdísar, móður Helgu, móður Guðnýjar, móður Sturlusona.    Brand-Önundr nam land fyrir norðan Múla-Kambsdal ok Melrakkanes ok inn til Hamarsár, ok er margt manna frá honum komit.    Þórðr skeggi, sonr Hrapps Bjarnarsonar bunu, hann átti Vilborgu Ósvaldsdóttur ok Úlfrúnar Játmundardóttur. Þórðr fór til Íslands ok nam land í Lóni fyrir norðan Jökulsá milli ok Lónsheiðar ok bjó í Bæ tíu vetr eða lengr. Þá frá hann til öndvegissúlna sinna fyrir neðan Heiði í Leiruvági. Þá réðst hann vestr þannig ok bjó á Skeggjastöðum, sem fyrr er ritat. Hann seldi þá Lónlönd Úlfljóti, er lög flutti út hingat. Dóttir Þórðar var Helga, er Ketilbjörn inn gamli átti at Mosfelli.    [Þat var upphaf inna heiðnu laga, at menn skyldu eigi hafa höfuðskip í haf, en ef þeir hefði, þá skyldi þeir af taka höfuð, áðr þeir kæmi í lands sýn, ok sigla eigi at landi með gapandi höfðum eða gínandi trjónum, svá at landvættir fælist við.    Baugr, tvíeyringr eða meiri, skyldi liggja í hverju höfuðhofi á stalla. Þann baug skyldi hverr goði hafa á hendi sér til lögþinga allra, þeira er hann skyldi sjálfr heyja, ok rjóða hann þar áðr í roðru nautsblóðs þess, er hann blótaði þar sjálfr. Hverr sá maðr, er þar þurfti lögskil af hendi at leysa at dómi, skyldi áðr eið vinna at þeim baugi ok nefna sér vátta tvá eða fleiri. "Nefni ek í þat vætti," skyldi hann segja, "at ek vinn eið at baugi, lögeið. Hjálpi mér svá Freyr ok Njörðr ok inn almáttki Áss sem ek mun svá sök þessa sækja eða verja eða vitni bera eða kviðu eða dæma sem ek veit réttast ok sannast ok helzt at lögum ok öll lögmæt skil af hendi leysa, þau er undir mik koma, meðan ek em á þessu þingi."    Þá var landinu skipt í fjórðunga, ok skyldu vera þrjú þing í fjórðungi, en þrjú höfuðhof í þingsókn hverri. Þar váru menn valdir til at geyma hofanna at viti ok léttlæti. Þeir skyldu nefna dóma á þingum ok stýra sakferli. Því váru þeir goðar kallaðir. Hverr maðr skyldi gefa toll til hofs sem nú til kirkju tíund]. ## Landnámabók - Fjórði hluti, kap. 8 8. kapituli Þorsteinn leggr, sonr Bjarnar blátannar, fór ór Suðreyjum til Íslands ok nam lönd öll fyrir norðan Horn til Jökulsár í Lóni ok bjó í Böðvarsholti þrjá vetr, en seldi síðan löndin ok fór aftr í Suðreyjar.    Rögnvaldr jarl á Mæri, sonr Eysteins glumru Ívarssonar Upplendingajarls, Hálfdanarsonar ins gamla, Rögnvaldr átti Ragnhildi, dóttur Hrólfs nefju. Þeira sonr var Ívarr, er fell í Suðreyjum með Haraldi konungi inum hárfagra. Annarr var Göngu-Hrólfr, er vann Norðmandí. Frá honum eru Rúðujarlar komnir ok Englakonungar. Þriði var Þórir jarl þegjandi, er átti Álöfu árbót, dóttur Haralds konungs hárfagra, ok var þeira dóttir Bergljót, móðir Hákonar jarls ins ríka.    Rögnvaldr jarl átti frillusonu þrjá. Hét einn Hrollaugr, annarr Einarr, þriði Hallaðr. Sá veltist ór jarlsdómi í Orkneyjum.    Ok er Rögnvaldr jarl frá þat, þá kallaði hann saman sonu sína ok spurði, hverr þeira þá vildi til eyjanna, en Þórir bað hann sjá fyrir um sína för. Jarlinn kvað honum vel fara, en kvað hann þar skyldu ríki taka eftir sinn dag.    Þá gekk Hrólfr fram ok bauð sik til farar. Rögnvaldr kvað honum vel hent fyrir sakar afls ok hreysti, en kveðst ætla, at meiri ofsi væri í skapi hans en hann mætti þegar at löndum setjast.    Þá gekk Hrollaugr fram ok spurði, ef hann vildi, at hann færi. Rögnvaldr kvað hann ekki mundu jarl verða. "Hefir þú þat skap, er engi styrjöld fylgir. Munu vegir þínir liggja til Íslands. Muntu þar göfugr þykkja á því landi ok verða kynsæll, en engi eru hér forlög þín."    Þá gekk Einarr fram ok mælti: "Láttu mik fara til Orkneyja. Ek mun þér því heita, er þér mun bezt þykkja, at ek mun aldri aftr koma þér í augsýn."    Jarlinn svarar: "Vel þykkir mér, at þú farir brott, en lítils er mér ván at þér, því at móðurætt þín er öll þrælborin."    Eftir þat fór Einarr vestr ok lagði undir sik eyjarnar, sem segir í sögu hans.    Hrollaugr fór þá til Haralds konungs ok var með honum um hríð, því at þeir feðgar kómu eigi skapi saman eftir þetta. ## Landnámabók - Fjórði hluti, kap. 9 9. kapituli Hrollaugr fór til Íslands með ráði Haralds konungs ok hafði með sér konu sína ok sonu. Hann kom austr at Horni ok skaut þar fyrir borð öndvegissúlum sínum, ok bar þær á land í Hornafirði, en hann rak undan ok vestr fyrir land. Fekk hann þá útivist harða ok vatnfátt. Þeir tóku land vestr í Leiruvági á Nesjum. Var hann þar inn fyrsta vetr. Þá frá hann til öndvegissúlna sinna ok fór austr þann veg. Var hann annan vetr undir Ingólfsfelli.    Síðan fór hann austr í Hornafjörð ok nam land austan frá Horni til Kvíár ok bjó fyrst undir Skarðsbrekku í Hornafirði, en síðan á Breiðabólstað í Fellshverfi. Þá hafði hann lógat þeim löndum, er norðr váru frá Borgarhöfn, en hann átti til dauðadags þau lönd, er suðr váru frá Heggsgerðismúla.    Hrollaugr var höfðingi mikill ok helt vingan við Harald konung, en fór aldri útan, [ok ekki vitjaði hann Rögnvalds jarls, föður síns, því at honum var ótítt við stjúpmóður sína]. Haraldr konungr sendi Hrollaugi [gersimar á deyjanda degi], sverð ok ölhorn ok gullhring, þann er vá fimm aura. Sverð þat átti síðar Kolr, sonr Síðu-Halls, en Kolskeggr inn fróði hafði sét hornit.    Hrollaugr var faðir Özurar keiliselgs, er átti Gró, dóttur Þórðar illuga. Dóttir þeira var Þórdís móðir Halls á Síðu. Annarr sonr Hrollaugs var Hróaldr, faðir Óttars hvalróar, föður Gyðlaugar, móður Þorgerðar, móður Járngerðar, móður Valgerðar, móður Böðvars, föður Guðnýjar, móður Sturlusona. Önundr var inn þriði sonr Hrollaugs.    Hallr á Síðu átti Jóreiði Þiðrandadóttur. Þeira sonr var Þorsteinn, faðir Magnúss, föður Einars, föður Magnúss byskups. Annarr sonr Halls var Egill, faðir Þorgerðar, móður Jóns byskups ins helga. Þorvarðr Hallsson var faðir Þórdísar, móður Jórunnar, móður Halls prests, föður Gizurar, föður Magnúss byskups [ok Þorvalds, föður Gizurar jarls]. Yngvildr Hallsdóttir var móðir Þóreyjar, móður Sæmundar prests ins fróða. Þorsteinn Hallsson var faðir Gyðríðar, móður Jóreiðar, móður Ara prests ins fróða. Þorgerðr Hallsdóttir var móðir Yngvildar, móður Ljóts, föður Járngerðar, móður Valgerðar, móður Böðvars, föður Guðnýjar, móður Sturlusona. ## Landnámabók - Fjórði hluti, kap. 10 10. kapituli Ketill hét maðr, er Hrollaugr seldi Hornafjarðarströnd [útan frá Horni] ok inn til Hamra. Hann bjó at Meðalfelli. Frá honum eru Hornfirðingar komnir.    Auðunn inn rauði keypti land at Hrollaugi útan frá Hömrum ok út öðrum megin til Viðborðs. Hann bjó í Hofsfelli ok reisti þar hof mikit. Frá honum eru Hofsfellingar komnir.    Þorsteinn inn skjálgi keypti land at Hrollaugi allt frá Viðborði suðr um Mýrar ok til Heinabergsár. Hans sonr var Vestmarr, er Mýramenn eru frá komnir.    Úlfr inn vorski keypti land at Hrollaugi suðr frá Heinabergsá til Heggsgerðismúla ok bjó at Skálafelli [fyrstr manna. Frá honum eru Vorsar komnir. Síðan færði Úlfr bú sitt í Papýli ok bjó á Breiðabólstað, ok er þar haugr hans ok svá Þorgeirshaugr. Þorgeirr var sonr Vorsa-Úlfs, er bjó at Hofi í Papýli].    Þórðr illugi, sonr Eyvindar eikikróks, braut skip sitt á Breiðársandi. Honum gaf Hrollaugr land milli Jökulsár ok Kvíár, ok bjó hann undir Felli við Breiðá. Hans synir váru þeir Örn inn sterki, er deildi við Þórdísi jarlsdóttur, systur Hrollaugs, ok Eyvindr smiðr. Dætr hans váru þær Gróa, er Özurr átti, ok Þórdís, móðir Þorbjargar, móður Þórdísar, móður Þórðar illuga, er vá Víga-Skútu.    Ásbjörn hét maðr, sonr Heyangrs-Bjarnar hersis ór Sogni. Hann var sonr Helga Helgasonar, Bjarnarsonar bunu. Ásbjörn fór til Íslands ok dó í hafi, en Þorgerðr, kona hans, ok synir þeira kómu út.    [En þat var mælt, at kona skyldi eigi víðara nema land en leiða mætti kvíku tvævetra válangan dag sólsetra millim, hálfstalit naut ok haft vel. Því leiddi Þorgerðr kvíku sína undan Tóftafelli frá Kvíá suðr ok í Kiðjaleit hjá Jökulsfelli fyrir vestan.    Þorgerðr nam því land um] allt Ingólfshöfðahverfi á milli Kvíár ok Jökulsár, ok bjó hon at Sandfelli ok Guðlaugr, sonr þeira Ásbjarnar, eftir hana. Frá honum eru Sandfellingar komnir. Annarr sonr þeira var Þorgils, er Hnappfellingar eru frá komnir. Þriði var Özurr, faðir Þórðar Freysgoða, er margt manna er frá komit.    Helgi hét maðr, annarr sonr Heyangrs-Bjarnar. Hann fór til Íslands ok bjó at Rauðalæk. Hans sonr var Hildir, er Rauðlækingar eru frá komnir.    Bárðr var inn þriði sonr Heyangrs-Bjarnar, er fyrr er getit. Hann nam fyrst Bárðardal norðr, en síðan fór hann suðr um Vánarskarð Bárðargötu ok nam Fljótshverfi allt ok bjó at Gnúpum. Þá var hann kallaðr Gnúpa-Bárðr. Hans synir váru þeir Þorsteinn ok Sigmundr, þriði Egill, fjórði Gísli, fimmti Nefsteinn, sétti Þorbjörn krumr, sjaundi Hjörr, átti Þorgrímr, níundi Björn, faðir Geira at Lundum, föður Þorkels læknis, föður Geira, föður Þorkels kanoka, vinar Þorláks byskups ins helga. Hann setti regúlastað í Þykkvabæ. ## Landnámabók - Fjórði hluti, kap. 11 11. kapituli Eyvindr karpi nam land milli Almannafljóts ok Geirlandsár ok bjó at Forsi fyrir vestan Móðólfsgnúp. Hans synir váru þeir Móðólfr, faðir þeira Hrólfs ok Ketils ok Ástríðar mannvitsbrekku. Annarr var Önundr, faðir Þraslaugar, móður Tyrfings ok Halldórs, föður Tyrfings, föður Teits. [Áðr Almannafljót hlypi, var þat kallat Raftalækr].    Maðr hét Ketill inn fíflski, sonr Jórunnar mannvitsbrekku, dóttur Ketils flatnefs. Hann fór af Suðreyjum til Íslands. Hann var kristinn. Hann nam land milli Geirlandsár ok Fjarðarár fyrir ofan Nýkoma.    Ketill bjó í Kirkjubæ. Þar höfðu áðr setit Papar, ok eigi máttu þar heiðnir menn búa.    Ketill var faðir Ásbjarnar, föður Þorsteins, föður Surts, föður Sighvats lögsögumanns, föður Kolbeins, [föður Guðrúnar, móður Narfa ok Loðmundar Skeggjasonar]. Hildr hét dóttir Ásbjarnar, móðir Þóris, föður Hildar, er Skarpheðinn átti. Þorbjörg hét dóttir Ketils ins fíflska. Hana átti Váli, sonr Loðmundar ins gamla. [Þórðr hét sonr Surts ór Kirkjubæ, faðir Guðrúnar, móður Þóru, móður Þorsteins holmunns, föður Gunnhildar, móður Jódísar, móður Vilborgar, móður Magnúss, föður Snorra, föður Hallberu, er átti Markús Þórðarson á Melum].    Böðmóðr hét maðr, er land nam milli Drífandi ok Fjarðarár ok upp til Böðmóðshorns. Hann bjó í Böðmóðstungu. Hans sonr var Óleifr, er Óleifsborg er við kennd. Hann bjó í Holti. Hans sonr var Vestarr, faðir Helga, föður Gró, er Glæðir átti.    Eysteinn inn digri fór af Sunnmæri til Íslands. Hann nam land fyrir austan Geirlandsá til móts við Ketil inn fíflska ok bjó í Geirlandi. Hans sonr var Þorsteinn frá Keldugnúpi, [faðir Þuríðar, móður Álofar, móður Guðrúnar, móður Þorvalds, fóður Ingiríðar, móður Ástríðar, móður Ingibjargar, móður Þuríðar, móður Hallberu, er átti Markús Þórðarson á Melum].    Eysteinn, sonr Hrana Hildissonar paraks, fór ór Nóregi til Íslands. Hann kaupir lönd at Eysteini digra, þau er hann hafði numit, ok kvað vera Meðallönd. Hann bjó at Skarði. Hans börn váru þau Hildir ok Þorljót, er átti Þorsteinn at Keldugnúpi.    Hildir vildi færa bú sitt í Kirkjubæ eftir Ketil ok hugði, at þar mundi heiðinn maðr mega búa. En er hann kom nær at túngarði, varð hann bráðdauðr. Þar liggr hann í Hildishaugi.    Vilbaldr hét maðr, bróðir Áskels hnokkans. Hann fór af Írlandi til Íslands ok hafði skip þat, er hann kallaði Kúða, ok kom í Kúðafljótsós. Hann nam Tunguland á milli Skaftár ok Hólmsár ok bjó á Búlandi. Hans börn váru þau Bjólan, faðir Þorsteins, ok Ölvir muðr ok Bjollok, er átti Áslákr aurgoði.    Leiðólfr kappi hét maðr. Hann nam land fyrir austan Skaftá til Drífandi ok bjó at Á fyrir austan Skaftá út frá Skál, en annat bú átti hann á Leiðólfsstöðum undir Leiðólfsfelli, ok var þar þá margt byggða. Leiðólfr var faðir Þórunnar, móður Hróars Tungugoða. Hróarr átti Arngunni Hámundardóttur, systur Gunnars frá Hlíðarenda. Þeira börn váru þau Hámundr halti ok Ormhildr. Vébrandr hét sonr Hróars ok ambáttar. Hróar tók Þórunni brún, dóttur Þorgils ór Hvammi í Mýdal. Þorfinnr hét sonr þeira.    Hróarr bjó fyrst í Ásum. Síðan tók hann Lómagnúpslönd af Eysteini, syni Þorsteins tittlings ok Auðar Eyvindardóttur, systur þeira Móðólfs ok Branda. Þraslaug var dóttir Þorsteins tittlings, er átti Þórðr Freysgoði.    Önundr töskubak, frændi Þorsteinsbarna, skoraði Hróari á hólm á Skaftafellsþingi ok fell at fótum Hróari. Þorsteinn Upplendingr tók Þórunni brún ok flutti útan. Hróarr fór ok útan. Þá drap hann Þröst berserk á hólmi, er nauðga vildi eiga Sigríði, konu hans, en þeir Þorsteinn sættust.    Móðólfssynir váru at vígi Hróars ok Þórir, mágr þeira, Brandi frá Gnúpum ok Steinólfr, búi hans. Hámundr hefndi þeira Hróars. ## Landnámabók - Fjórði hluti, kap. 12 12. kapituli Ísólfr hét maðr. Hann kom út síð landnámatíðar ok skoraði á Vilbald til landa eða hólmgöngu, en Vilbaldr vildi eigi berjast ok fór brott af Búlandi. Hann átti þá land milli Hólmsár ok Kúðafljóts. En Ísólfr fór á Búland ok átti land milli Kúðafljóts ok Skaftár. Hans sonr var Hrani á Hranastöðum, en dóttir Björg, er átti Önundr sonr Eyvindar karpa. Þraslaug var dóttir þeira, er átti Þórarinn, sonr Ölvis í Höfða.    Hrafn hafnarlykill var víkingr mikill. Hann fór til Íslands ok nam land milli Hólmsár ok Eyjarár ok bjó í Dynskógum. Hann vissi fyrir eldsuppkvámu ok færði bú sitt í Lágey. Hans sonr var Áslákr aurgoði, er Lágeyingar eru frá komnir.    Maðr hét Hrólfr höggvandi. Hann bjó á Norðmæri, þar sem hét Moldatún. Hans synir váru þeir Vémundr ok Molda-Gnúpr. Þeir váru vígamenn miklir ok járnsmiðir. Vémundr kvað þetta, er hann var í smiðju: Ek bar einn af ellifu bana orð. Blástu meir! Gnúpr fór til Íslands fyrir víga sakir þeira bræðra ok nam land milli Kúðafljóts ok Eyjarár ok Álftaver allt. Þar var þá vatn mikit ok álftveiðar á.    Molda-Gnúpr seldi mörgum mönnum af landnámi sínu, ok gerðist þar fjölbyggt, áðr jarðeldr rann þar ofan, en þá flýðu þeir vestr til Höfðabrekku ok gerðu þar tjaldbúðir, er heitir á Tjaldavelli. En Vémundr, sonr Sigmundar kleykis, leyfði þeim eigi þar vist. Þá fóru þeir í Hrossagarð ok gerðu þar skála ok sátu þar um vetrinn, ok gerðist þar ófriðr með þeim ok vígafar.    En um várit eftir fóru þeir Molda-Gnúpr vestr í Grindavík ok staðfestist þar. Þeir höfðu fátt kvikfjár. Þeir váru þá fulltíða synir Molda-Gnúps, Björn ok Gnúpr, Þorsteinn hrungnir ok Þórðr leggjaldi.    Björn dreymði um nótt, at bergbúi kæmi at honum ok bauð at gera félag við hann, en hann þóttist játa því. Eftir þat kom hafr til geita hans, ok tímgaðist þá svá skjótt fé hans, at hann varð skjótt vellauðigr. Síðan var hann Hafr-Björn kallaðr. Þat sá ófreskir menn, at landvættir allar fylgðu Hafr-Birni til þings, en þeim Þorsteini ok Þórði til veiða ok fiskjar.    Hafr-Björn átti [Jórunni, stjúpdóttur Gnúps, bróður síns]. Þeira sonr var Svertingr, er átti Húngerði, dóttur Þórodds Tungu-Oddssonar ok Jófríðar Gunnarsdóttur, þeira dóttir Þorbjörg, móðir Sveinbjarnar, föður Bótólfs, föður Þórdísar, móður Helgu, móður Guðnýjar, móður Sturlusona. Gnúpr Molda-Gnúpsson átti Arnbjörgu Ráðormsdóttur, sem fyrr er ritat. Iðunn var dóttir Molda-Gnúps, er átti Þjóstarr á Álftanesi. Þormóðr var sonr þeira. ## Landnámabók - Fjórði hluti, kap. 13 13. kapituli Eysteinn hét maðr, sonr Þorsteins drangakarls. Hann fór til Íslands af Hálogalandi ok braut skip sitt, en meiddist sjálfr í viðum. Hann byggði Fagradal, en kerlingu eina rak af skipinu í Kerlingarfjörð. Þar er nú Höfðársandr.    Ölvir, sonr Eysteins, nam land fyrir austan Grímsá. Þar hafði engi maðr þorat at nema fyrir landvættum, síðan Hjörleifr var drepinn. Ölvir bjó í Höfða. Hans sonr var Þórarinn í Höfða, bróðir sammæðri Halldórs Örnólfssonar, er Mörðr órækja vá undir Hömrum, ok Arnórs, er þeir Flosi ok Kolbeinn, synir Þórðar Freysgoða, vágu á Skaftafellsþingi.    Sigmundr kleykir, sonr Önundar bílds, nam land milli Grímsár ok Kerlingarár, er þá fell fyrir vestan Höfða.    Frá Sigmundi eru þrír byskupar komnir, Þorlákr ok Páll ok Brandr.    Björn hét maðr, auðigr ok ofláti mikill. Hann fór til Íslands af Valdresi ok nam land milli Kerlingarár ok Hafrsár ok bjó at Reyni. Hann átti illt við Loðmund inn gamla.    Frá Reyni-Birni er inn helgi Þorlákr byskup kominn [langfeðrum at telja].    Loðmundr inn gamli nam land milli Hafrsár ok Fúlalækjar, sem fyrr er ritat. Þat, er þá hét Fúlalækr, er nú kölluð Jökulsá á Sólheimasandi, er skilr landsfjórðunga.    Loðmundr inn gamli á Sólheimum átti sex sonu eða fleiri. Váli hét sonr hans, faðir Sigmundar, er átti Oddlaugu, dóttur Eyvindar ins eyverska. Sumarliði hét annarr sonr Loðmundar, faðir Þorsteins holmunns í Mörk, föður Þóru, móður Steins, föður [Þóru, móður] Surts ins hvíta Skaftastjúps. Hann var Sumarliðason. Skafti lögsögumaðr átti Þóru síðar en Sumarliði. Þat segir í Ölfusingakyni. Vémundr hét inn þriði sonr Loðmundar, faðir Þorkötlu, er átti Þorsteinn vífill. Þeira dóttir var Arnkatla, móðir Hróa ok Þórdísar, er átti Steinn Brandsson. Þeira dóttir var Þóra, er átti - -. Ari hét inn fjórði, Hróaldr hét inn fimmti, Ófeigr hét inn sétti sonr Loðmundar, laungetinn. Hann átti Þraslaugu, dóttur Eyvindar eyverska, systur Oddlaugar. Frá þeim öllum er margt manna komit.    Nú eru rituð landnám í Austfirðingafjórðungi, eftir því sem vitrir menn ok fróðir hafa sagt. Hefir í þeim fjórðungi margt stórmenni verit síðan, ok þar hafa margar stórar sögur gerzt.    En þessir hafa þar stærstir landnámsmenn verit: Þorsteinn hvíti, Brynjólfr inn gamli, Graut-Atli ok Ketill Þiðrandasynir, Hrafnkell goði, Böðvarr inn hvíti, Hrollaugr, sonr Rögnvalds jarls, Özurr, sonr Ásbjarnar Heyangrs-Bjarnarsonar, er Freysgyðlingar eru frá komnir, Ketill inn fíflski, Leiðólfr kappi. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 1 1. kapituli [Austfirðr byggðust fyrst á Íslandi, en á millim Hornafjarðar ok Reykjaness varð seinast albyggt. Þar réð veðr ok brim landtöku manna fyrir hafnleysis sakar ok öræfis. Sumir þeir, er fyrstir kómu út, byggðu næstir fjöllum ok merkðu at því landkostina, at kvikféit fýstist frá sjónum til fjallanna.    Þeim mönnum, er síðar kómu út, þóttu hinir numit hafa of víða land, er fyrri kómu, en á þat sætti Haraldr konungr þá inn hárfagri, at engi skyldi víðara nema en hann mætti eldi yfir fara á degi með skipverjum sínum. Menn skyldu eld gera, þá er sól væri í austri. Þar skyldi gera aðra reyki, svá at háva sæi frá öðrum, en þeir eldar, er gervir váru, þá er sól var í austri, skyldi brenna til nætr. Síðan skyldu þeir ganga til þess, er sól væri í vestri, ok gera þar aðra elda].    Þrasi hét maðr, sonr Þórólfs Herjólfssonar hornabrjóts. Hann fór af Hörðalandi til Íslands ok nam land milli Kaldaklofsár ok Jökulsár. Hann bjó í Skógum inum eystrum. Hann var rammaukinn mjök ok átti deilur við Loðmund inn gamla, sem áðr er ritat. Sonr Þrasa var Geirmundr, faðir Þorbjarnar, föður Brands í Skógum, [föður Skeggja, föður Bolla í Skógum, föður Skeggja, föður Hildar, er átti Njáll í Skógum Sigmundarson, þeira sonr Skeggi, faðir Eyjólfs, föður Brands, er nú býr í Skógum].    Hrafn inn heimski hét maðr, sonr Valgarðs Vémundarsonar orðlokars, Þórólfssonar váganefs, Hrærekssonar slöngvandbauga, Haraldssonar hilditannar Danakonungs. Hann fór ór Þrándheimi til Íslands ok nam land milli Kaldaklofsár ok Lambafellsár. Hann bjó at Rauðafelli inu eystra ok var it mesta göfugmenni. Hans börn váru þau Helgi bláfauskr ok Freygerðr ok Jörundr goði, [faðir Svarts, föður Loðmundar, föður Sigfúss, föður Sæmundar ins fróða, föður Lofts, er átti Þóru, dóttur Magnúss konungs berbeins, þeira sonr Jón, faðir Sæmundar ok Páls byskups ok Sigurðar, föður Jóns í Ási, föður Salgerðar, móður Steinunnar]. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 2 2. kapituli Ásgeirr kneif hét maðr, sonr Óleifs hvíta Skæringssonar, Þórólfssonar. Móðir hans var Þórhildr dóttir Þorsteins haugabrjóts. Ásgeirr fór til Íslands ok nam land milli Lambafellsár ok Seljalandsár ok bjó þar, er nú heitir at Auðnum. Hans sonr var Jörundr ok Þorkell, faðir Ögmundar, föður Jóns byskups ins helga. Dóttir Ásgeirs var Helga, móðir Þórunnar, móður Þorláks, föður Þórhalls, föður Þorláks byskups ins helga. [Ásgeirr hafnaði sjáfráði blótum].    Þorgeirr inn hörzki, sonr Bárðar blönduhorns, fór ór Viggjum ór Þrándheimi til Íslands. Hann keypti land at Ásgeiri kneif milli Lambafellsár ok Írár ok bjó í Holti. Fám vetrum síðar fekk hann Ásgerðar, dóttur Asks ins ómálga, ok váru þeira synir Þorgrímr inn mikli ok Holta-Þórir, faðir Þorleifs kráks ok Skorar-Geirs.    Ófeigr hét ágætr maðr í Raumsdælafylki. Hann átti Ásgerði, dóttur Asks ins ómálga.    Ófeigr varð missáttr við Harald konung hárfagra ok bjóst af því til Íslandsferðar. En er hann var búinn, sendi Haraldr konungr menn til hans, ok var tekinn af lífi, en Ásgerðr fór út með börn þeira ok með henni Þórólfr, bróðir hennar laungetinn.    Ásgerðr nam land millim Seljalandsmúla ok Markarfljóts ok Langanes allt upp til Jöldusteins ok bjó norðan í Katanesi. Börn Ófeigs ok Ásgerðar váru Þorgeirr gollnir ok Þorsteinn flöskuskegg, Þorbjörn kyrri ok Álöf elliðaskjöldr, er átti Þorbergr kornamúli, þeira börn Eysteinn ok Hafþóra, er Eiðr Skeggjason átti. Þorgerðr var ok Ófeigs dóttir, er átti Fiðr Otkelsson.    Þórólfr, bróðir Ásgerðar, nam land at ráði hennar fyrir vestan Fljót milli Deildará tveggja ok bjó í Þórólfsfelli. Hann fæddi þar Þorgeirr gollni, son Ásgerðar, er þar bjó síðan. Hans sonr var Njáll, er inni var brenndr [með átta mann at Bergþórshváli].    Ásbjörn Reyrketilsson ok Steinfiðr, bróðir hans, námu land fyrir ofan Krossá fyrir austan Fljót. Steinfiðr bjó á Steinfinnsstöðum, ok er ekki manna frá honum komit. Ásbjörn helgaði landnám sitt Þór ok kallaði Þórsmörk. Hans sonr var Ketill inn auðgi, er átti Þuríði Gollnisdóttur. Þeira börn váru þau Helgi ok Ásgerðr.    [Herjólfr, sonr Bárðar Bárekssonar, bróður Hallgríms sviðbálka, byggði fyrst Vestmannaeyjar ok bjó í Herjólfsdal fyrir innan Ægisdyr, þar sem nú er hraun brunnit. Hans sonr var Ormr, er bjó á Ormsstöðum við Hamar niðri, þar sem nú er blásit allt, ok átti einn allar eyjarnar. Þær liggja fyrir Eyjasandi, en áðr var þar veiðistöð ok engra manna vetrseta. Ormr átti Þorgerði, dóttur Odds kaldmunns, þeira dóttir Halldóra, er átti Eilífr Valla-Brandsson]. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 3 3. kapituli Ketill hængr hét ágætr maðr í Naumdælafylki, sonr Þorkels Naumdælajarls ok Hrafnhildar, dóttur Ketils hængs ór Hrafnistu. Ketill bjó þá í Naumudal, er Haraldr konungr hárfagri sendi þá Hallvarð harðfara ok Sigtrygg snarfara til Þórólfs Kveld-Úlfssonar, frænda Ketils. Þá dró Ketill lið saman ok ætlaði at veita Þórólfi, en Haraldr konungr fór it efra um Eldueið ok fekk skip í Naumdælafylki ok fór svá norðr á Álöst á Sandnes ok tók þar af lífi Þórólf Kveld-Úlfsson, fór þá norðan it ytra ok fann þá marga menn, er til liðs ætluðu við þá Þórólf. Hnekkði konungr þeim þá. En litlu síðar fór Ketill hængr norðr í Torgar ok brenndi inni Hárek ok Hrærek Hildiríðarsonu, er Þórólf höfðu rægðan dauðarógi, en eftir þat réð Ketill til Íslandsferðar með Ingunni, konu sína, ok sonu þeira. Hann kom skipi sínu í Rangárós ok var inn fyrsta vetr at Hrafnstóftum.    Ketill nam öll lönd á milli Þjórsár ok Markarfljóts. Þar námu síðan margir göfgir menn með ráði Hængs. Ketill eignaði sér einkum land milli Rangár ok Hróarslækjar, allt fyrir neðan Reyðarvatn, ok bjó at Hofi.    Þá er Ketill hafði fært flest föng sín til Hofs, varð Ingunn léttari ok fæddi þar Hrafn, er fyrst sagði lög upp á Íslandi. Því heitir þar at Hrafntóftum.    Hængr hafði undir sik lönd öll fyrir austan Rangá ina eystri ok Vatnsfell til lækjar þess, er fellr fyrir útan Breiðabólstað ok fyrir ofan Þverá, allt nema Dufþaksholt ok Mýrina. Þat gaf hann þeim manni, er Dufþakr hét. Hann var hamrammr mjök.    Helgi hét annarr sonr Hængs. Hann átti Valdísi Jólgeirsdóttur. Þeira dóttir var Helga, er átti Oddbjörn askasmiðr Við hann er kennt Oddbjarnarleiði. Börn þeira Oddbjarnar ok Helgu váru þau Hróaldr, Kolbeinn, Kolfinna ok Ásvör.    Stórólfr var inn þriði sonr Hængs. Hans börn váru þau Ormr inn sterki ok Otkell ok Hrafnhildr, er átti Gunnarr Baugsson. Þeira sonr var Hámundr, faðir Gunnars at Hlíðarenda.    Vestarr hét inn fjórði sonr Hængs. Hann átti Móeiði. Þeira dóttir var Ásný, er átti Ófeigr grettir. Þeira börn váru þau Ásmundr skegglauss, Ásbjörn, Ásdís, móðir Valla-Brands, ok Ásvör móðir Helga ins svarta. Æsa hét ein.    Herjólfr hét inn fimmti sonr Hængs, faðir Sumarliða, föður Vetrliða skálds. Þeir bjuggu í Sumarliðabæ. Þar heitir nú undir Brekkum. Vetrliða vágu þeir Þangbrandr prestr ok Guðleifr Arason af Reykjahólum um níð.    Sæbjörn goði var sonr Hrafns Hængssonar, er átti Unni dóttur Sigmundar. Þeira sonr var Arngeirr.    Sighvatr rauði hét maðr göfugr á Hálogalandi. Hann átti Rannveigu, dóttur Eyvindar lamba ok Sigríðar, er átt hafði Þórólfr Kveld-Úlfsson. Rannveig var systir Finns ins skjálga.    Sighvatr fór til Íslands at fýsn sinni ok nam land at ráði Hængs í hans landnámi fyrir vestan Markarfljót, Einhyrningsmörk fyrir ofan Deildará, ok bjó í Bólstað, hans sonr Sigmundr, faðir Marðar gígju, ok Sigfúss í Hlíð ok Lambi á Lambastöðum ok Rannveig, er átti Hámundr Gunnarsson, ok Þorgerðr, er átti Önundr bíldr í Flóa. Annarr sonr Sighvats var Bárekr, faðir Þórðar, föður Steina.    Jörundr goði, sonr Hrafns ins heimska, byggði fyrir vestan Fljót, þar er nú heitir á Svertingsstöðum. Hann reisti þar hof mikit.    Bjórr lá ónuminn fyrir austan Fljót milli Krossár ok Jöldusteins. Þat land fór Jörundr eldi ok lagði til hofs.    Jörundr átti [Þuríði, dóttur Þorbjarnar ins gaulverska, ok var brúðkaup þeira í Skarfanesi at Flosa, er öll lönd átti millim Þjórsár ok Engár]. Þeira sonr var Valgarðr goði, faðir Marðar, ok Úlfr aurgoði, er Oddaverjar eru frá komnir ok Sturlungar. Margt stórmenni er frá Jörundi komit á Íslandi.    Þorkell bundinfóti nam land at ráði Hængs umhverfis Þríhyrning ok bjó þar undir fjallinu. Hann var hamrammr mjök. Börn Þorkels váru þau Börkr blátannarskegg, faðir Starkaðar undir Þríhyrningi, ok Þórný, er átti Ormr inn sterki, ok Dagrún, móðir Bersa. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 4 4. kapituli Baugr hét maðr, fóstbróðir Hængs. Hann fór til Íslands ok var inn fyrsta vetr á Baugsstöðum, en annan með Hængi. Hann nam Fljótshlíð alla at ráði Hængs ofan um Breiðabólstað til móts við Hæng ok bjó at Hlíðarenda. Hans sonr var Gunnarr í Gunnarsholti ok Eyvindr at Eyvindarmúla, þriði Steinn inn snjalli ok [Hildr dóttir], er átti Örn í Vælugerði.    Þeir Steinn inn snjalli ok Sigmundr, sonr Sighvats rauða, áttu för útan af Eyrum ok kómu til Sandhólaferju allir senn, Sigmundr ok förunautar Steins, ok vildu hvárir fyrr fara yfir ána. Þeir Sigmundr stökuðu húskörlum Steins ok ráku þá frá skipinu. Þá kom Steinn at ok hjó þegar Sigmund banahögg. Um víg þetta urðu Baugssynir allir sekir ór Hlíðinni. Fór Gunnarr í Gunnarsholt, en Eyvindr undir Fjöll austr í Eyvindarhóla, en Snjallsteinn í Snjallsteinshöfða.    Þat líkaði illa Þorgerði, dóttur Sigmundar, er föðurbani hennar fór út þannig, ok eggjaði Önund, bónda sinn, at hefna Sigmundar. Önundr fór með þrjá tigu manna í Snjallsteinshöfða ok bar þar eld at húsum. Snjallsteinn gekk út ok gafst upp. Þeir leiddu hann í höfðann ok vágu hann þar.    Eftir víg þat mælti Gunnarr. Hann átti þá Hrafnhildi Stórólfsdóttur, systur Orms ins sterka. Hámundr var sonr þeira. Þeir váru báðir afreksmenn at afli ok vænleik. Önundr var sekr um víg Snjallsteins. Hann sat með fjölmenni tvá vetr. Örn í Vælugerði, mágr Gunnars, helt njósnum til Önundar.    Eftir jól inn þriðja vetr fór Gunnarr með þrjá tigu manna at Önundi at tilvísan Arnar. Önundr fór frá leik með tólfta mann til hrossa sinna. Þeir fundust í Orrostudal. Þar fell Önundr með fjórða mann, en einn af Gunnari. Gunnarr var í blári kápu. Hann reið upp eftir Holtum til Þjórsár, ok skammt frá ánni fell hann af baki ok var þá örendr af sárum.    Þá er synir Önundar vóxu upp, Sigmundr kleykir ok Eilífr auðgi, sóttu þeir Mörð gígju at eftirmáli, frænda sinn. Mörðr kvað þat óhægt um sekjan mann. Þeir kváðu sér við Örn verst líka, er þeim sat næst. Mörðr lagði þat til, at þeir skyldu fá Erni skóggangssök ok koma honum svá ór heraði.    Önundarsynir tóku beitingamál á hendr Erni, ok varð hann svá sekr, at Örn skyldi falla óheilagr fyrir Önundarsonum hvarvetna nema í Vælugerði ok í örskotshelgi við landeign sína. Önundarsynir sátu jafnan um hann, en hann gætti sín vel. Svá fengu þeir færi á Erni, at hann rak naut ór landi sínu. Þá vágu þeir Örn, ok hugðu menn, at hann mundi óheilagr fallit hafa.    Þorleifr gneisti, bróðir Arnar, keypti at Þormóði Þjóstarssyni, at hann helgaði Örn. Þormóðr var þá kominn út á Eyrum. Hann skaut þá skot svá langt af handboga, at fall Arnar varð í örskotshelgi hans. Þá mæltu þeir Hámundr Gunnarsson ok Þorleifr eftir Örn, en Mörðr veitti þeim bræðrum. Þeir guldu eigi fé, en skyldu vera heraðssekir ór Flóa.    Þá bað Mörðr til handa Eilífi Þorkötlu Ketilbjarnardóttur, ok fylgðu henni heiman Höfðalönd, ok bjó Eilífr þar. En til handa Sigmundi bað hann Arngunnar, dóttur Þorsteins drangakarls, ok réðst hann austr í sveit. Þá gifti Mörðr ok Rannveigu, systur sína, Hámundi Gunnarssyni, ok réðst hann þá aftr í Hlíðina, ok var þeira sonr Gunnarr at Hlíðarenda [ok Hjörtr ok Helgi ok Hafr ok Ormr skógarnef, er fell á Orminum langa með Óláfi konungi].    Hildir ok Hallgeirr ok Ljót, systir þeira, váru kynjuð af Vestrlöndum. Þau fóru til Íslands ok námu land milli Fljóts ok Rangár, Eyjasveit alla upp til Þverár. Hildir bjó í Hildisey. Hann var faðir Móeiðar. Hallgeirr bjó í Hallgeirsey. Hans dóttir var Mábil, er átti Helgi Hængsson, en Ljót bjó á Ljótarstöðum. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 5 5. kapituli Dufþakr í Dufþaksholti var leysingi þeira bræðra. Hann var hamrammr mjök, ok svá var Stórólfr Hængsson. Hann bjó þá at Hváli. Þá skilði um beitingar.    Þat sá ófreskr maðr um kveld nær dagsetri, at björn mikill gekk frá Hváli, en griðungr frá Dufþaksholti, ok fundust á Stórólfsvelli ok gengust at reiðir, ok mátti björninn meira. Um morguninn var þat sét, at dalr var þar eftir, er þeir höfðu fundizt, sem um væri snúit jörðinni, ok heitir þar nú Öldugróf. Báðir váru þeir meiddir.    Ormr ánauðgi, sonr Bárðar Bárekssonar, bróðir Hallgríms sviðbálka, byggði fyrst Vestmannaeyjar, en áðr var þar veiðistöð ok lítil vetrseta eða engi. Hans dóttir var Halldóra, er átti Eilífr Valla-Brandsson.    Eilífr ok Björn bræðr fóru ór Sogni til Íslands. Eilífr nam Odda inn litla upp til Reyðarvatns ok Víkingslækjar. Hann átti Helgu, dóttur Önundar bílds. Þeira sonr var Eilífr ungi, er átti Oddnýju, dóttur Odds ins mjóva. Þeira dóttir var Þuríðr, er átti Þorgeirr í Odda. Þeira dóttir var Helga.    Björn bjó í Svínhaga ok nam land upp með Rangá. Hans börn váru þau Þorsteinn, faðir Gríms holtaskalla, ok Hallveig, móðir Þórunnar, móður Guðrúnar, móður Sæmundar, föður Brands byskups.    Kolr hét maðr, sonr Óttars ballar. Hann nam land fyrir austan Reyðarvatn ok Stotalæk fyrir vestan Rangá ok Tröllaskóg ok bjó at Sandgili.    Hans sonr var Egill, er sat fyrir Gunnari Hámundarsyni [hjá Knafahólum] ok fell þar sjálfr ok Austmenn tveir með honum ok Ari, húskarl hans, en Hjörtr, bróðir Gunnars, af hans liði. [Synir Gunnars váru þeir Grani ok Hámundr.    Gannar barðist við Otkel ór Kirkjubæ við garð at Hofi, ok fell Otkell þar ok Skammkell. Geirr goði ok Gizurr hvíti ok Ásgrímr Elliða-Grímsson ok Störkuðr undan Þríhyrningi, sonr Bárðar bláskeggs Þorkelssonar bundinfóta, er átti Þuríði Egilsdóttur frá Sandgili, þeir fóru um leiðarskeið ok kómu um nótt með þrjá tigu manna til Hlíðarenda, en Gunnarr var fyrir með einn karlmann fulltíða. Tveir menn fellu ór liði Geirs, en sextán urðu sárir, áðr Gunnarr fell].    Hrólfr rauðskeggr hét maðr. Hann nam Hólmslönd öll milli Fiskár ok Rangár ok bjó at Forsi. Hans börn váru þau Þorsteinn rauðnefr, er þar bjó síðan, ok Þóra, móðir Þorkels mána, ok Ása, móðir Þórunnar, móður Þorgeirs at Ljósavatni, ok Helga, móðir Odds frá Mjósyndi. Dóttir Odds var Ásborg, er átti Þorsteinn goði, faðir Bjarna ins spaka, föður Skeggja, föður Markúss lögsögumanns.    Þorsteinn rauðnefr var blótmaðr mikill. Hann blótaði forsinn, ok skyldi bera leifar allar á forsinn. Hann var ok framsýnn mjök.    Þorsteinn lét telja sauði sína ór rétt tuttugu hundruð, en þá hljóp alla réttina þaðan af. Því var sauðrinn svá margr, at hann sá á haustum, hverir feigir váru, ok lét þá skera.    En it síðasta haust, er hann lifði, þá mælti hann í sauðarétt: "Skerið þér nú sauði þá, er þér vilið. Feigr em ek nú eða allr sauðrinn elligar, nema bæði sé."    En þá nótt, er hann andaðist, rak sauði alla í forsinn. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 6 6. kapituli Úlfr gylðir hét hersir ríkr á Þelamörk. Hann bjó á Fíflavöllum. Hans sonr var Ásgrímr, er þar bjó síðan.    Haraldr konungr hárfagri sendi Þórorm, frænda sinn, ór Þrumu at heimta skatt af Ásgrími, en hann galt eigi. Þá sendi hann Þórorm annat sinn til höfuðs honum, ok drap hann þá Ásgrím.    Þá var Þorsteinn, sonr Ásgríms, í víkingu, en Þorgeirr, annarr sonr hans, var tíu vetra. Nökkuru síðar kom Þorsteinn ór hernaði ok lagði til Þrumu ok brenndi Þórorm inni ok hjú hans öll, en hjó búit ok rænti öllu lausafé. Eftir þat fór hann til Íslands ok Þorgeirr, bróðir hans, ok Þórunn, móðursystir þeira. Hon nam Þórunnarhálsa alla.    Þorgeirr keypti Oddalönd at Hrafni Hængssyni ok Strandir báðar ok Vatnadal ok allt milli Rangár ok Hróarslækjar. Hann bjó fyrst í Odda ok fekk þá Þóríðar Eilífsdóttur, [þeira dóttir Helga, er átti Svartr Úlfsson, þeira sonr Loðmundr í Odda, faðir Sigfúss prests, föður Sæmundar ins fróða].    Þorsteinn nam land at ráði Flosa, er numit hafði áðr Rangárvöllu, fyrir ofan Víkingslæk til móts við Svínhaga-Björn ok bjó í Skarðinu eystra.    Um hans daga kom skip út í Rangárós. Þar var á sótt mikil, en menn vildu eigi hjálpa þeim. Þá fór Þorsteinn til þeira ok færði þá þangat, er nú heita Tjaldastaðir, ok gerði þeim þar tjald ok þjónaði þeim sjálfr, meðan þeir lifðu, en þeir dó allir. En sá, er lengst lifði, gróf niðr fé mikit, ok hefir þat ekki fundizt síðan. Af þessum atburðum varð Þorsteinn tjaldstæðingr kallaðr.    [Þorsteinn átti fyrr Þuríði Gunnarsdóttur, Hámundarsonar, þeira börn Gunnarr, Þórhallr, Jósteinn, Jórunn. Síðar átti Þorsteinn Þuríði, dóttur Sigfúss í Hlíð, þeira börn Skeggi ok Þorkatla, Rannveig ok Arnóra]. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 7 7. kapituli Flosi hét maðr, sonr Þorbjarnar ins gaulverska. Hann drap þrjá sýslumenn Haralds konungs hárfagra ok fór eftir þat til Íslands. Hann nam land fyrir austan Rangá, alla Rangárvöllu ina eystri. Hans dóttir var Ásný, móðir Þuríðar, er Valla-Brandr átti. Sonr Valla-Brands var Flosi, faðir Kolbeins, föður Guðrúnar, er Sæmundr fróði átti.    [Fosi átti Guðrúnu Þórisdóttur, Skegg-Broddasonar. Þeira synir váru þeir Kolbeinn, er fyrr var nefndr, ok Bjarni, faðir Bjarna, föður Flosa, föður Valgerðar, móður herra Erlends, föður Hauks. Af því fór Loftr inn gamli, systursonr Flosa, at blóta á Gaulnum, at Flosa var ófritt í Noregi. Flosi inn norræni átti Þórdísi ina miklu, dóttur Þórunnar innar auðgu Ketilsdóttur ins einhenda. Þeira dóttir var Ásný, er átti Þorgeirr].    Ketill inn einhendi hét maðr, sonr Auðunar þunnkárs. Hann nam Rangárvöllu alla ina ytri fyrir ofan Lækjarbotna ok fyrir austan Þjórsá ok bjó at Á. Hann átti Ásleifu Þorgilsdóttur. Þeira sonr var Auðunn, faðir Brynjólfs, föður Bergþórs, föður Þorláks, föður Þórhalls, föður Þorláks byskups ins helga.    Ketill aurriði, bræðrungr Ketils einhenda, nam land it ytra með Þjórsá ok bjó á Völlum inum ytrum. Hans sonr var Helgi hrogn, er átti Helgu, dóttur Hrólfs rauðskeggs. Þeira sonr var Oddr mjóvi, faðir Ásborgar, er átti Þorsteinn goði, ok Oddnýjar, er Eilífr ungi átti.    Ormr auðgi, sonr Úlfs ins hvassa, nam land með Rangá at ráði Ketils einhenda ok bjó í Húsagarði ok Áskell, sonr hans, eftir hann, en Brandr, sonr Áskels, reisti fyrst bæ á Völlum. Frá honum eru Vallverjar komnir.    Þorsteinn lunan hét maðr norrænn ok farmaðr mikill. Honum var þat spát, at hann mundi á því landi deyja, er þá var eigi byggt. Þorsteinn fór til Íslands í elli sinni með Þorgilsi, syni sínum. Þeir námu inn efra hlut Þjórsárholta ok bjuggu í Lunansholti, ok þar var Þorsteinn heygðr. Dóttir Þorgils var Ásleif, er átti Ketill einhendi. Synir þeira váru þeir Auðunn, er áðr var nefndr, ok Eilífr, faðir Þorgeirs, föður Skeggja, föður Hjalta í Þjórsárdal. Hann var faðir Jórunnar, móður Guðrúnar, móður Einars, föður Magnúss byskups.    Gunnsteinn berserkjabani, sonr Bölverks blindingatrjónu, drap tvá berserki, ok hafði annarr þeira áðr drepit Grjótgarð jarl í Sölva fyrir innan Agðanes. Gunnsteinn var síðan skotinn með öru finnskri ór skógi á skipi sínu norðr í Hefni. Sonr Gunnsteins var Þorgeirr, er átti Þórunni ina auðgu, dóttur Ketils einhenda. Þeira dóttir var Þórdís in mikla. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 8 8. kapituli Ráðormr ok Jólgeirr bræðr kómu vestan um haf til Íslands. Þeir námu land milli Þjórsár ok Rangár.    Ráðormr eignaðist land fyrir austan Rauðalæk ok bjó í Vétleifsholti. Hans dóttir var Arnbjörg, er átti Svertingr Hrolleifsson. Þeira börn váru þau Grímr lögsögumaðr ok Jórunn. Síðar átti Arnbjörgu Gnúpr Molda-Gnúpsson, ok váru þeira börn Hallsteinn á Hjalla ok Rannveig, móðir Skafta lögsögumanns, ok Geirný, móðir Skáld-Hrafns.    Jólgeirr eignaðist land fyrir útan Rauðalæk ok til Steinslækjar. Hann bjó á Jólgeirsstöðum.    Áskell hnokan, sonr Dufþaks Dufniálssonar, Kjarvalssonar Írakonungs, hann nam land milli Steinslækjar ok Þjórsár ok bjó á Áskelshöfða. Hans sonr var Ásmundr, faðir Ásgauts, föður Skeggja, föður Þorvalds, föður Þorlaugar, móður Þorgerðar, móður Jóns byskups ins helga.    Þorkell bjálfi, fóstbróðir Ráðorms, eignaðist lönd öll milli Rangár ok Þjórsár ok bjó í Háfi. Hann átti Þórunni eyversku. Þeira dóttir var Þórdís, móðir Skeggja, föður Þorvalds í Ási. Þaðan hafði Hjalti, mágr hans, reiðskjóta til alþingis ok þeir fjórtán, þá er hann var út kominn með kristni, en engi treystist annarr fyrir ofríki Runólfs Úlfssonar, er sekðan hafði Hjalta um goðgá.    Nú eru ritaðir þeir menn, er lönd hafa numit í landnámi Ketils hængs.    Loftr, sonr Orms Fróðasonar, kom af Gaulum til Íslands ungr at aldri ok nam fyrir útan Þjórsá milli Rauðár ok Þjórsár ok upp til Skúfslækjar ok Breiðamýri ina eystri upp til Súluholts ok bjó í Gaulverjabæ ok Oddný, móðir harms, dóttir Þorbjarnar gaulverska.    Loftr fór útan it þriðja hvert sumar fyrir hönd þeira Flosa beggja, móðurbróður síns, at blóta at hofi því, er Þorbjörn, móðurfaðir hans, hafði varðveitt. Frá Lofti er margt stórmenni komit, Þorlákr inn helgi, Páll ok Brandr.    Þorviðr, sonr Úlfars, bróðir Hildar, fór af Vors til Íslands, en Loftr frændi hans, gaf honum land á Breiðamýri, ok bjó hann í Vorsabæ. Hans börn váru þau Hrafn ok Hallveig, er átti Özurr inn hvíti, þeira sonr Þorgrímr kampi.    Þórarinn hét maðr, sonr Þorkels ór Alviðru Hallbjarnarsonar Hörðakappa. Hann kom skipi sínu í Þjórsárós ok hafði þjórshöfuð á stafni, ok er þar áin við kennd. Þórarinn nam land fyrir ofan Skúfslæk til Rauðár með Þjórsá. Hans dóttir var Heimlaug, er Loftr gekk at eiga sextuga. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 9 9. kapituli Haraldr gullskeggr hét konungr í Sogni. Hann átti Sölvöru, dóttur Hundólfs jarls, systur Atla jarls ins mjóva. Þeira dætr váru þær Þóra, er átti Hálfdan svarti Upplendingakonungr, ok Þuríðr, er átti Ketill helluflagi. Haraldr ungi var sonr þeira Hálfdanar ok Þóru. Honum gaf Haraldr gullskeggr nafn sitt ok ríki. Haraldr konungr andaðist fyrstr þeira, en þá Þóra, en Haraldr ungi síðast. Þá bar ríkit undir Hálfdan konung, en hann setti yfir þat Atla jarl inn mjóva. Síðan fekk Hálfdan konungr Ragnhildar, dóttur Sigurðar hjartar, ok var þeira sonr Haraldr hárfagri.    Þá er Haraldr konungr gekk til ríkis í Nóregi ok hann mægðist við Hákon jarl Grjótgarðsson, fekk hann Sygnafylki Hákoni jarli, mági sínum, er Haraldr konungr fór í Vík austr. En Atli jarl vildi eigi af láta ríkinu, áðr hann fyndi Harald konung. Jarlarnir þreyttu þetta með kappi ok drógust at her. Þeir fundust á Fjölum í Stafanesvági ok börðust. Þar fell Hákon jarl, en Atli varð sárr ok fluttr í Atley. Hann dó þar ór sárum.    Eftir þat helt Hásteinn, sonr hans, ríkinu, þar til er Haraldr konungr ok Sigurðr jarl drógu her at honum. Hásteinn stökk þá undan ok brá til Íslandsferðar. Hann átti Þóru Ölvisdóttur. Ölvir ok Atli váru synir þeira.    Hásteinn skaut setstokkum fyrir borð í hafi at fornum sið. Þeir kómu á Stálfjöru fyrir Stokkseyri, en Hásteinn kom í Hásteinssund fyrir austan Stokkseyri ok braut þar.    Hásteinn nam land milli Rauðár ok Ölfusár upp til Fyllarlækjar ok Breiðamýri alla upp at Holtum ok bjó á Stjörnusteinum ok svá Ölvir, sonr hans, eftir hann. Þar heita nú Ölvisstaðir. Ölvir hafði landnám allt fyrir útan Grímsá, Stokkseyri ok Ásgautsstaði, en Atli átti allt milli Grímsár ok Rauðár. Hann bjó í Traðarholti. Ölvir andaðist barnlauss. Atli tók eftir hann lönd ok lausafé. Hans leysingi var Brattr í Brattsholti ok Leiðólfr á Leiðólfsstöðum.    Atli var faðir Þórðar dofna, föður Þorgils örrabeinsstjúps, [föður Gríms glammaðar, föður Ingjalds, föður Gríms, föður þeira Barkar ok Einars, föður Hallkötlu, er átti Hrafn Sveinbjarnarson, þeira dætr Steinunn, móðir herra Hrafns, ok Herdís, móðir Ála, föður Steinunnar, er Haukr Erlendsson átti. Börkr Grímsson var faðir Ragnhildar, er Flosi Bjarnason átti, þeira börn Einarr ok Bjarni ok Valgerðr, móðir herra Erlends, föður Hauks. Þórdís var önnur dóttir Flosa, móðir frú Ingigerðar, móður frú Guðrúnar ok Hallberu abbadísar. Halla var ok dóttir Flosa, móðir herra Kristófórus].    Hallsteinn hét maðr, er fór ór Sogni til Íslands, mágr Hásteins. Honum gaf hann ytra hlut Eyrarbakka. Hann bjó á Framnesi. Hans sonr var Þorsteinn, faðir Arngríms, er veginn var at fauskagrefti, hans sonr Þorbjörn á Framnesi.    Þórir, sonr Ása hersis Ingjaldssonar, Hróaldssonar, fór til Íslands ok nam Kaldnesingahrepp allan upp frá Fyllarlæk ok bjó at Selforsi. Hans sonr var Tyrfingr, faðir Þuríðar, móður Tyrfings, föður Þorbjarnar prests ok Hámundar prests í Goðdölum.    Hróðgeirr inn spaki ok Oddgeirr, bróðir hans, er þeir Fiðr inn auðgi ok Hafnar-Ormr keyptu brott ór landnámi sínu, námu Hraungerðingahrepp, ok bjó Oddgeirr í Oddgeirshólum. Hans sonr var Þorsteinn öxnabroddr, faðir Hróðgeirs, föður Ögurs í Kambakistu. En dóttir Hróðgeirs ins spaka var Gunnvör, er átti Kolgrímr inn gamli. Þaðan eru Kvistlingar komnir.    Önundr bíldr, er fyrr var getit, nam land fyrir austan Hróarslæk ok bjó í Önundarholti. Frá honum er margt stórmenni komit, sem fyrr er ritat. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 10 10. kapituli Özurr inn hvíti hét maðr, sonr Þorleifs ór Sogni. Özurr vá víg í véum á Upplöndum, þá er hann var í brúðför með Sigurði hrísa. Fyrir þat varð hann landflótti til Íslands ok nam fyrst öll Holtalönd milli Þjórsár ok Hraunslækjar. Þá var hann seytján vetra, er hann vá vígit. Hann fekk Hallveigar Þorviðardóttur. Þeira sonr var Þorgrímr kampi, faðir Özurar, föður Þorbjarnar, föður Þórarins, föður Gríms Tófusonar.    Özurr bjó í Kampaholti. Hans leysingi var Böðvarr, er bjó í Böðvarstóftum við Víðiskóg. Honum gaf Özurr hlut í skóginum ok skilði sér eftir hann barnlausan. Örn ór Vælugerði, er fyrr er getit, stefndi Böðvari um sauðatöku. Því handsalaði Böðvarr Atla Hásteinssyni fé sitt, en hann ónýtti mál fyrir Erni. Özurr andaðist, þá er Þorgrímr var ungr. Þá tók Hrafn Þorviðarson við fjárvarðveizlu Þorgríms.    Eftir andlát Böðvars talði Hrafn til Víðiskógs ok bannaði Atla, en Atli þóttist eiga. Þeir Atli fjórir fóru eftir viði. Leiðólfr var með honum. Smalamaðr sagði Hrafni þat, en hann reið eftir honum við átta mann. Þeir fundust í Orrostudal ok börðust þar. Húskarlar Hrafns fellu tveir. Hann varð sárr. Einn fell af Atla, en hann varð sárr banasárum ok reið heim. Önundr bíldr skilði þá ok bauð Atla til sín.    Þórðr dofni, sonr Atla, var þá níu vetra. En þá er hann var fimmtán vetra, reið Hrafn í Einarshöfn til skips. Hann var í blári kápu ok reið heim um nótt. Þórðr sat einn fyrir honum hjá Haugavaði skammt frá Traðarholti ok vá hann þar með spjóti. Þar er Hrafnshaugr fyrir austan götuna, en fyrir vestan Hásteinshaugr ok Atlahaugr ok Ölvis. Vígin fellust í faðma.    Þórðr hófst af þessu. Hann fekk þá Þórunnar, dóttur Ásgeirs Austmannaskelfis, er drap skipshöfn Austmanna í Grímsárósi fyrir rán þat, er hann var ræntr austr.    Þórðr hafði þá tvá vetr ok tuttugu, er hann keypti skip í Knarrarsundi ok vildi heimta arf sinn. Þá fal hann fé mikit. Því vildi Þórunn eigi fara ok tók þá með löndum. Þorgils, sonr Þórðar, var þá tvævetr. Skip Þórðar hvarf.    Vetri síðar kom Þorgrímr örrabeinn til ráða með Þórunni, sonr Þormóðar ok Þuríðar Ketilbjarnardóttur. Hann fekk Þórunnar, ok var þeira sonr Hæringr.    Óláfr tvennumbrúni hét maðr. Hann fór af Lófót til Íslands. Hann nam Skeið öll milli Þjórsár ok Hvítár til Sandlækjar. Hann var hamrammr mjök. Óláfr bjó á Óláfsvöllum. Hann liggr í Brúnahaugi undir Vörðufelli.    Óláfr átti Áshildi, ok var þeira sonr Helgi trausti ok Þórir drífa, faðir Þorkels gullkárs, föður Orms, föður Helgu, móður Odds Hallvarðssonar. Vaði var inn þriði sonr Óláfs, faðir Gerðar.    Þorgrímr lagði hug á Áshildi, þá er Óláfr var dauðr, en Helgi vandaði um. Hann sat fyrir Þorgrími við gatnamót fyrir neðan Áshildarmýri. Helgi bað hann láta af kvámum. Þorgrímr lézt eigi hafa barna skap. Þeir börðust. Þar fell Þorgrímr. Áshildr spurði, hvar Helgi hefði verit. Hann kvað vísu: Vask, þars fell til foldar, fram sótti vinr dróttar, Örrabeinn, en unnar ítrtungur hátt sungu. Ásmóðar gafk Óðni arfa þróttar djarfan. Guldum galga valdi Gauts tafn, en ná hrafni. Áshildr kvað hann hafa höggvit sér höfuðsbana. Helgi tók sér far í Einarshöfn.    Hæringr, sonr Þorgríms, var þá sextán vetra, er hann reið í Höfða at finna Teit Gizurarson með þriðja mann. Þeir Teitr riðu fimmtán at banna Helga far. Þeir fundust í Merkrhrauni upp frá Mörk við Helgahvál. Þeir Helgi váru þrír saman, komnir af Eyrum. Þar fell Helgi ok maðr með honum ok einn af þeim Teiti. Í faðma fellust víg þau.    Sonr Helga var Sigurðr inn landverski ok Skefill inn haukdælski, faðir Helga dýrs, er barðist við Sigurð, son Ljóts löngubaks, í Öxarárhólma á alþingi. Um þat orti Helgi þetta: Band's á hægri hendi, hlautk sár af Tý báru, lýg ek eigi þat, leygjar, linnvengis Bil, minni. Hrafn var annarr sonr Skefils, faðir Gríms, föður Ásgeirs, föður Helga. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 11 11. kapituli Þrándr mjöksiglandi Bjarnarson, bróðir Eyvindar Austmanns, er fyrr er getit, hann var í Hafrsfirði mót Haraldi konungi ok varð síðan landflótti ok kom til Íslands síð landnámatíðar. Hann nam land milli Þjórsár ok Laxár, ok upp til Kálfár ok til Sandlækjar. Hann bjó í Þrándarholti. Hans dóttir var Helga, er Þormóðr skafti átti.    Ölvir barnakarl hét maðr ágætr í Nóregi. Hann var víkingr mikill. Hann lét eigi henda börn á spjótaoddum, sem þá var víkingum títt. Því var hann barnakarl kallaðr. Hans synir váru þeir Steinólfr, faðir Unu, er átti Þorbjörn laxakarl, ok Einarr, faðir Ófeigs grettis ok Óleifs breiðs, föður Þormóðar skafta. Steinmóðr var inn þriði sonr Ölvis barnakarls, faðir Konáls, föður Álfdísar innar barreysku, er Óleifr feilan átti. Sonr Konáls var Steinmóðr, faðir Halldóru, er átti Eilífr, sonr Ketils einhenda.    Þeir frændr, Ófeigr grettir ok Þormóðr skafti, fóru til Íslands ok váru inn fyrsta vetr með Þorbirni laxakarli, mági sínum. En um várit gaf hann þeim Gnúpverjahrepp, Ófeigi inn ytra hlut milli Þverár ok Kálfár, ok bjó hann á Ófeigsstöðum hjá Steinsholti, en Þormóði gaf hann inn eystra hlut, ok bjó hann í Skaftaholti.    Dætr Þormóðar váru þær Þórvör, móðir Þórodds goða, föður Lög-Skafta, ok Þórvé, móðir Þorsteins goða, föður Bjarna ins spaka, [föður Skeggja, föður Markúss lögsögumanns, föður Valgerðar, móður Böðvars, föður Þórðar prests, föður Þorleifs í Görðum ok Markúss á Melum ok Böðvars í Bæ. Lög-Skafti var faðir Þorsteins holmunns, föður Gunnhildar, móður Jódísar, móður Vilborgar, móður Magnúss, föður Snorra á Melum].    Ófeigr fell fyrir Þorbirni jarlakappa í Grettisgeil hjá Hæli. Dóttir Ófeigs var Aldís, móðir Valla-Brands.    Þorbjörn laxakarl nam Þjórsárdal allan ok Gnúpverjahrepp allan ofan til Kálfár ok bjó inn fyrsta vetr at Miðhúsum. Hann hafði þrjár vetrsetur, áðr hann kom í Haga. Þar bjó hann til dauðadags. Hans synir váru þeir Otkell í Þjórsárdal ok Þorkell trandill, [faðir Gauks í Stöng], ok Þorgils, faðir Otkötlu, móður Þorkötlu, móður Þorvalds, föður Döllu, móður Gizurar byskups.    Þorbjörn jarlakappi hét maðr norrænn at kyni. Hann fór ór Orkneyjum til Íslands. Hann keypti land í Hrunamannahreppi at Mávi Naddoddssyni, allt fyrir neðan Selslæk, á milli Laxár ok bjó at Hólum. Hans synir váru þeir Sölmundr, faðir Sviðu-Kára, ok Þormóðr, faðir Finnu, er átti Þórormr í Karlafirði. Þeira dóttir var Álfgerðr, móðir Gests, föður Valgerðar, móður Þorleifs beiskalda, [föður Álfgerðar, móður Þorláks, föður Ketils prests ok Herdísar, móður barna Páls byskups].    Bröndólfr ok Már Naddoddssynir ok Jórunnar, dóttur Ölvis barnakarls, kómu til Íslands snemma. Þeir námu Hrunamannahrepp, svá vítt sem vötn deila.    Bröndólfr bjó at Berghyl. Hans synir váru þeir Þorleifr, faðir Bröndólfs, föður Þorkels skotakolls, föður Þórarins, föður Halls í Haukadal ok Þorláks, föður Runólfs, föður Þorláks byskups.    Már bjó á Másstöðum. Hans sonr var Beinir, faðir Kolgrímu, móður Skeggja, föður Hjalta.    Þorbrandr, sonr Þorbjarnar ins óarga, ok Ásbrandr, sonr hans, kómu til Íslands síð landnámatíðar, ok vísaði Ketilbjörn þeim til landnáms fyrir ofan múla þann, er fram gengr hjá Stakksá, ok til Kaldakvíslar, ok bjuggu í Haukadal.    Þeim þóttu þau lönd of lítil, er tungan eystri var þá byggð. Þá jóku þeir landnám sitt ok námu inn efra hlut Hrunamannahrepps sjónhending ór Múla í Ingjaldsgnúp ofan Gyldarhaga. Börn Ásbrands váru Vébrandr ok Arngerðr. [Vébrandr var faðir Oddlaugar, er átti Svertingr Runólfsson].    Eyfröðr inn gamli nam tunguna eystri milli Kaldakvíslar ok Hvítár ok bjó í Tungu. Með honum kom út Drumboddr, er bjó á Drumboddsstöðum. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 12 12. kapituli Ketilbjörn hét maðr ágætr í Naumudal. Hann var Ketilsson ok Æsu, dóttur Hákonar jarls Grjótgarðssonar. Hann átti Helgu, dóttur Þórðar skeggja.    Ketilbjörn fór til Íslands, þá er landit var víða byggt með sjá. Hann hafði skip þat, er Elliði hét. Hann kom í Elliðaárós fyrir neðan heiði. Hann var inn fyrsta vetr með Þórði skeggja, mági sínum.    Um várit fór hann upp um heiði at leita sér landskosta. Þeir höfðu náttból ok gerðu sér skála. Þar heitir nú Skálabrekka. En er þeir fóru þaðan, kómu þeir at á þeiri, er þeir kölluðu Öxará. Þeir týndu þar öxi sinni. Þeir áttu dvöl undir fjallsmúla þeim, er þeir nefndu Reyðarmúla. Þar lágu þeim eftir áreyðar þær, er þeir tóku í ánni.    Ketilbjörn nam Grímsnes allt upp frá Höskuldslæk ok Laugardal allan ok alla Byskupstungu upp til Stakksár ok bjó at Mosfelli. Börn þeira váru þau Teitr ok Þormóðr, Þorleifr, Ketill, Þorkatla, Oddleif, Þorgerðr, Þuríðr. Skæringr hét einn sonr Ketilbjarnar, laungetinn.    Ketilbjörn var svá auðigr at lausafé, at hann bauð sonum sínum at slá þvertré af silfri í hofit, þat er þeir létu gera. Þeir vildu þat eigi. Þá ók hann silfrit upp á fjallit á tveimr öxnum ok Haki, þræll hans, ok Bót, ambátt hans. Þau fálu féit, svá at eigi finnst. Síðan drap hann Haka í Hakaskarði, en Bót í Bótarskarði.    Teitr átti Álöfu, dóttur Böðvars af Vors Víkinga-Kárasonar. Þeira sonr var Gizurr hvíti, faðir Ísleifs byskups, föður Gizurar byskups. Annarr sonr Teits var Ketilbjörn, faðir Kolls, föður Þorkels, föður Kolls Víkverjabyskups. Margt stórmenni er frá Ketilbirni komit.    Ásgeirr hét maðr Úlfsson. Honum gaf Ketilbjörn Þorgerði, dóttur sína, ok lét henni heiman fylgja Hlíðarlönd öll fyrir ofan Hagagarð. Hann bjó í Hlíð inni ytri. Þeira sonr var Geirr goði ok Þorgeirr, faðir Bárðar at Mosfelli.    Eilífr auðgi, sonr Önundar bílds, fekk Þorkötlu Ketilbjarnardóttur, ok fylgðu henni heiman Höfðalönd. Þar bjuggu þau. Þeira sonr var Þórir, faðir Þórarins sælings.    Véþormr, sonr Vémundar ins gamla, var hersir ríkr. Hann stökk fyrir Haraldi konungi austr á Jamtaland ok ruddi þar merkr til byggðar.    Hólmfastr hét sonr hans, en Grímr hét systursonr hans. Þeir váru í vestrvíking ok drápu í Suðreyjum Ásbjörn jarl skerjablesa ok tóku þar at herfangi Álöfu, konu hans, ok Arnheiði, dóttur hans, ok hlaut Hólmfastr hana ok seldi hana í hendr föður sínum ok lét vera ambátt. Grímr fekk Álofar, dóttur Þórðar vaggagða, er jarl hafði átta.    Grímr fór til Íslands ok nam Grímsnes allt upp til Svínavatns ok bjó í Öndurðunesi fjóra vetr, en síðan at Búrfelli. Hans sonr var Þorgils, er átti Æsu, systur Gests Oddleifssonar. Þeira synir váru þeir Þórarinn at Búrfelli ok Jörundr í Miðengi.    Hallkell, bróðir Ketilbjarnar sammæddr, kom til Íslands ok var með Ketilbirni inn fyrsta vetr. Ketilbjörn bauð at gefa honum land. Hallkatli þótti lítilmannligt at þiggja land ok skoraði á Grím til landa eða hólmgöngu. Grímr gekk á hólm við Hallkel undir Hallkelshólum ok fell þar, en Hallkell bjó þar síðan.    Hans synir váru þeir Otkell, er Gunnarr Hámundarson vá, ok Oddr at Kiðjabergi, faðir Hallbjarnar, er veginn var við Hallbjarnarvörður, ok Hallkell, föðir Hallvarðar, föður Þorsteins, er Einarr Hjaltlendingr vá. Sonr Hallkels Oddssonar var Bjarni, faðir Halls, föður Orms, föður Bárðar, föður Valgerðar, móður Halldóru, er Magnús byskup Gizurarson átti.    Nú er komit at landnámi Ingólfs. En þeir menn, er nú eru talðir, hafa byggt í hans landnámi. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 13 13. kapituli Þorgrímr bíldr, bróðir Önundar bílds, nam lönd öll fyrir ofan Þverá ok bjó at Bíldsfelli. Hans leysingi var Steinröðr, sonr Melpatrix af Írlandi. Hann eignaðist öll Vatnslönd ok bjó á Steinröðarstöðum.    Steinröðr var manna vænstr. Hans sonr var Þormóðr, faðir Kárs, föður Þormóðar, föður Brands, föður Þóris, er átti Helgu Jónsdóttur.    [Hrolleifr, sonr Einars Ölvissonar barnakarls, kom í Leiruvág, þá er byggt var allt með sjó. Hann nam lönd til móts við Steinröð, öll fyrir útan Öxará, er fellr um Þingvöll, ok bjó í Heiðabæ nökkura vetr. Þá skoraði hann á Eyvind í Kvíguvágum til hólmgöngu eða landsölu, en Eyvindr kaus heldr, at þeir keypti löndum. Eyvindr bjó nökkura vetr síðan í Heiðabæ ok fór síðan á Rosmhvalanes til Bæjarskerja, en Hrolleifr bjó síðan í Kvíguvágum ok er þar heygðr. Hans sonr var Svertingr, faðir Gríms lögsögumanns at Mosfelli].    Ormr inn gamli, sonr Eyvindar jarls Arnmóðssonar jarls, Nereiðssonar jarls ins gamla, Ormr nam land fyrir austan Varmá til Þverár ok um Ingólfsfell allt ok bjó í Hvammi. Hans sonr var Darri, faðir Arnar.    Eyvindr jarl var með Kjötva auðga mót Haraldi konungi í Hafrsfirði.    Álfr inn egzki stökk fyrir Haraldi konungi af Ögðum ór Nóregi. Hann fór til Íslands ok kom skipi sínu í ós þann, er við hann er kenndr ok Álfsós heitir. Hann nam lönd öll fyrir útan Varmá ok bjó at Gnúpum.    Þorgrímr Grímólfsson var bróðursonr Álfs. Hann fór út með honum ok tók arf eftir hann, því at Álfr átti ekki barn. Sonr Þorgríms var Eyvindr, faðir Þórodds goða ok Özurar, er átti Beru, dóttur Egils Skalla-Grímssonar. Móðir Þorgríms var Kormlöð, dóttir Kjarvals Írakonungs. [Þórodds dóttir goða var Helga, móðir Gríms glömmuðs, föður Ingjalds, föður Gríms, föður Barkar, föður Ragnhildar, móður Valgerðar, móður herra Erlends, föður Hauks]. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 14 14. kapituli Þórir haustmyrkr nam Selvág ok Krýsuvík, en Heggr, sonr hans, bjó at Vági. Böðmóðr, annarr sonr hans, var faðir Þórarins, föður Súganda, föður Þorvarðar, föður Þórhildar, móður Sigurðar Þorgrímssonar.    Molda-Gnúpssynir byggðu Grindavík, sem fyrr er ritat.    Steinuðr in gamla, frændkona Ingólfs, fór til Íslands ok var með Ingólfi inn fyrsta vetr. Hann bauð at gefa henni Rosmhvalanes allt fyrir útan Hvassahraun, en hon gaf fyrir heklu flekkótta ok vildi kaup kalla. Henni þótti þat óhættara við riftingum.    [Steinunn hafði átt Herlaugr, bróðir Skalla-Gríms. Þeira synir váru Njáll ok Arnórr].    Eyvindr hét maðr, frændi Steinunnar ok fóstri. Honum gaf hon land milli Kvíguvágabjarga ok Hvassahrauns. Hans sonr var Egill, faðir Þórarins, föður Sigmundar, föður Þórörnu, móður Þorbjarnar í Krýsuvík, [ok Álofar, móður Finns lögmanns, ok Freygerðar, móður Lofts, föður Guðlaugs smiðs.    Herjólfr, sá er fyrr var frá sagt, var frændi Ingólfs ok fóstbróðir. Af því gaf Ingólfr honum land millim Reykjaness ok Vágs. Hans sonr var Bárðr, faðir Herjólfs, þess er fór til Grænlands ok kom í hafgerðingar. Á skipi hans var suðreyskr maðr. Sá orti Hafgerðingadrápu. Þar er þetta upphaf: Allir hlýði ossu fulli ámra fjalla Dvalins hallar]. Ásbjörn Özurarson, bróðursonr Ingólfs, nam land milli Hraunholtslækjar ok Hvassahrauns. Álftanes allt, ok bjó á Skúlastöðum. Hans sonr var Egill, faðir [Özurar, föður] Þórarins, föður Óláfs, föður Sveinbjarnar, föður Ásmundar, föður Sveinbjarnar, föður Styrkárs, [föður Hafr-Bjarnar, föður þeira Þorsteins ok Gizurar í Seltjarnarnesi]. ## Landnámabók - Fimmti hluti, kap. 15 15. kapituli Nú er yfir farit um landnám þau, er vér höfum heyrt, at verit hafi á Íslandi, en þessir landnámsmenn hafa göfgastir verit í Sunnlendingafjórðungi: Hrafn inn heimski, Ketill hængr, Sighvatr rauði, Hásteinn Atlason, Ketilbjörn inn gamli, Ingólfr, Örlygr gamli, Helgi bjóla, Kolgrímr inn gamli, Björn gullberi, Önundr breiðskeggr.    Svá segja fróðir menn, at landit yrði albyggt á sex tigum vetra, svá at eigi hefir síðan orðit fjölbyggðra. Þá lifðu enn margir landnámsmenn ok synir þeira.    Þá er landit hafði sex tigu vetra byggt verit, váru þessir höfðingjar mestir á landinu: í Sunnlendingafjórðungi Mörðr gígja, Jörundr goði, Geirr goði, Þorsteinn Ingólfsson, Tungu-Oddr, en í Vestfirðingafjórðungi Egill Skalla-Grímsson, Þorgrímr Kjallaksson, Þórðr gellir, en norðr Miðfjarðar-Skeggi, Þorsteinn Ingimundarson, Guðdælir, Hjaltasynir, Eyjólfr Valgerðarson, Áskell goði, en í Austfirðingafjórðungi Þorsteinn hvíti, Hrafnkell goði, Þorsteinn faðir Síðu-Halls, Þórðr Freysgoði. Hrafn Hængsson hafði þá lögsögu.    Svá segja vitrir menn, at nökkurir landnámsmenn hafi skírðir verit, þeir er byggt hafa Ísland, flestir þeir, er kómu vestan um haf. Er til þess nefndr Helgi magri ok Örlygr inn gamli, Helgi bjóla, Jörundr kristni, Auðr djúpúðga, Ketill inn fíflski ok enn fleiri menn, er kómu vestan um haf, ok heldu þeir sumir vel kristni til dauðadags. En þat gekk óvíða í ættir, því at synir þeira sumra reistu hof ok blótuðu, en land var alheiðit nær hundraði vetra. ## Landnámabók - Viðauki Skarðsárbókar, kap. 1 1. Um óaldarvetr Óaldarvetr varð mikill á Íslandi í heiðni í þann tíma, er Haraldr konungr gráfeldr fell, en Hákon jarl tók ríki í Nóregi. Sá hefir mestr verit á Íslandi. Þá átu menn hrafna ok melrakka, ok mörg óátan ill var etin, en sumir létu drepa gamalmenni ok ómaga ok hrinda fyrir hamra. Þá sultu margir menn til bana, en sumir lögðust út at stela ok urðu fyrir þat sekir ok drepnir. Þá vágust skógarmenn sjálfir, því at þat var lögtekit at ráði Eyjólfs Valgerðarsonar, at hverr frelsti sik, sá er þrjá dræpi seka.    Átta tigum vetra síðar varð annat óáran. Þat hófst þann vetr, er Ísleifr tók byskupsvígslu at Alberto Brimabyskupi. Þat var um daga Haralds konungs Sigurðarsonar. En þann fyrsta vetr, er Ísleifr byskup var á Íslandi, var manndauði sem mestr á Íslandi af sulti. Þá var allt etit, er tönn festi á.    En um sumarit lét byskup því heita á þingi, at menn skyldu fasta inn tólfta dag jóla um þrjú ár, því at svá var gert í Herfurðu, þar er byskup hafði í skóla verit, á Saxlandi. Þá var svá snæmikit hvarvetna, at menn gengu flestir til alþingis.    En er heitit var, batnaði þegar veðrátta, ok varð sumar it bezta, en vetrinn eftir var svá góðr, at engi kom þeli í jörð, ok gengu menn berfættir til tíða um jól, en húsuðu ok lögðu garða á þorra. It næsta sumar eftir þat var í lög tekit, at jafnan skyldi fasta inn tólfta dag jóla, ef eigi bæri á dróttinsdag. Sonr Ísleifs byskups var Gizurr byskup. ## Landnámabók - Viðauki Skarðsárbókar, kap. 2 2. Frá Hofverjum í Vápnafirði Bjarni Skegg-Broddason sótti eldhúsvið til Nóregs ok gerði eldhús í Krossavík hálffertugt föðmum, en fjórtán álna hátt ok fjórtán álna breitt. Hann var því kallaðr Bjarni húslangr. Hann drukknaði með sjaunda mann á Skjálfanda, er hann fór til þings.    Broddi Þórisson, bróðursonr Bjarna húslangs, færði skálann mikla ór Krossavík til Hofs ok lét þar upp gera. Hann var þá hálfþrítögr föðmum ok þrettán álna breiðr ok þrettán álna hár. Broddi var inn mesti ágætismaðr ok varð félauss. Hann fór þá vestr til Hóla í Hjaltadal til Ketils byskups Þorsteinssonar ok andaðist þar með honum. ## Landnámabók - Viðauki Skarðsárbókar, kap. 3 3. Ættir frá Ragnari loðbrók Sigurðr, sonr Sigmundar konungs, er kallaðr var Fáfnisbani, ok Brynhildr Buðladóttir áttu dóttur þá, er Áslaug hét. Hon var fædd með Heimi jarli í Hringdölum, þar til er hann var drepinn.    Ragnarr loðbrók, sonr Sigurðar hrings, átti Þóru, dóttur Herröðar Gautajarls. Þeira börn váru þau Agnarr ok Eiríkr ok Ólöf, er átti Hunda-Steinarr Englajarl.    Þeira sonr var Björn, faðir Auðunar skökuls, föður Þóru mosháls, móður Úlfhildar, er átti Guðbrandr kúla, þeira dóttir Ásta, móðir Óláfs konungs ins helga.    Annarr sonr Hunda-Steinars ok Ólofar hét Eiríkr. Hann var faðir Sigurðar bjóðaskalla, föður Víkinga-Kára, föður þeira Böðvars ok Vigfúss ok Eiríks á Ofrustöðum, föður Ástríðar, móður Óláfs konungs Tryggvassonar. Dóttir Vigfúss var Ástríðr, móðir Víga-Glúms, föður Vigfúss, föður Bergs, föður Steinunnar, móður Þorsteins rangláts, föður Guðrúnar, móður Höllu, móður Flosa, föður Valgerðar, móður herra Erlends lögmanns, föður herra Hauks lögmanns. Ólöf hét dóttir Böðvars hersis, er átti Teitr Ketilbjarnarson frá Mosfelli, þeira sonr Gizurr hvíti, faðir Ísleifs byskups, föður Gizurar byskups.    Ragnarr loðbrók átti síðar Áslaugu, dóttur Sigurðar Fáfnisbana. Sigurðr ormr-í-auga var sonr þeira ok Hvítserkr ok Björn járnsíða ok Ívarr inn beinlausi ok Ragnhildr. ## Landnámabók - Viðauki Skarðsárbókar, kap. 4 4. Frá Hálfdani svarta Hálfdan svarti Upplendingakonungr, sonr Guðröðar ljóma, átti Þóru, dóttur Haralds gullskeggs Sygnakonungs ok Sólvarar Hundólfsdóttur jarls ór Fjörðum, systur Atla jarls ins mjóva. Sonr þeira Hálfdanar ok Þóru var Haraldr. En er hann var ungr, þá andaðist móðir hans, en sveinninn litlu síðar. Litlu síðar fekk Hálfdan Ragnhildar, dóttur Sigurðar hjartar. Móðir Sigurðar var Áslaug, dóttir Sigurðar orms-í-auga. Þeira sonr var Haraldr inn hárfagri. En þá er hann var tíu vetra, þá drukknaði Hálfdan, faðir hans, á Hringaríki í vatni því, er Rönd heitir, er hann ók eftir ísnum. Þá brast ísinn, er þeir kómu á nautabrunnu fyrir Sverðsstöðum í Rykinvík, ok drukknaði hann þar ok allt lið hans. Tók þá Haraldr konungsnafn. En þá er hann var tvítogr, þá lagði hann fyrst undir sik Sygnafylki, en Atli jarl hafði aldri skatt goldit. En síðan lagði hann undir sik allan Nóreg, sem segir í sögu hans. ## Landnámabók - Viðauki Skarðsárbókar, kap. 5 5. Frá Vatnari konungi ok niðjum hans Vikarr hét konungr, sonr Haralds Egðakonungs. Hans sonr var Vatnarr konungr, sá er haug á fyrir sunnan Hákonarhellu.    Einn kaupmaðr í Nóregi var sá, er sagði sögu Vatnars, er þeir sigldu með landi fram, ok kallaði hann verit hafa ágætan mann.    En er hann lá við Vatnarshaug, dreymði hann, at Vatnarr konungr kom at honum ok mælti við hann: "Þú hefir sagt sögu mína, vil ek þat launa þér. Leita þú fjár í haugi mínum, ok muntu finna."    Hann leitaði ok fann þar mikit fé.    Svá er sagt, þá er Haraldr konungr harðráði lá við Glaumstein í Hallandi með her sinn, þeir sá þar haug mikinn á sjávarhellunni ok annan litlu ofar. Hann spurði, hverir þar væri leiddir, en þat kunni engi at segja. En um nóttina eftir, er hann hafði þessa spurt, dreymði Sigurð inn hvíta, at maðr kom at honum í herklæðum ok kvað þetta: Snjallr á haug á hellu. Hjaldr á búð til kalda. Veki þér í dag dreyra drótt. Nú 's sigr á spjótum. Valdr man hitt, at Hildar hlæjandi rauðk blæju, skjöld nefnik svá, sköfnum skjóma fyrstr at rómu. Ina sömu nótt dreymði Björn bukk, at annarr maðr kom at honum með inum sama búningi ok kvað vísu: Mín stóð búð, síz bræðra brann, gekk hvárr fyr annan, höll ok heldum snjallir, hér fellum, þá velli. Hrósar hug fyr vísa Hjaldr. Eru víg til sjaldan. Gleðr oss þat 's val Viðri veitk þik gefa teitan. En er Haraldr konungr kom til Nóregs, þá sagði honum Kári inn svarti, frændi Þjóðólfs ór Hvini, at þeir váru synir Vatnars konungs, þeir Snjallr ok Hjaldr, ok váru inir mestu hermenn.    Snjallr var faðir Einars, föður Ölvis barnakarls. Hans sonr var Steinmóðr ok Steinólfr ok Grímr ok Einarr, faðir þeira Hrolleifs, föður Svertings, föður Gríms at Mosfelli, ok Óleifs breiðs, föður þeira Þormóðs skafta ok Ófeigs grettis. Svá segja sumir menn, at Guðbrandr kúla væri sonr Ófeigs breiðs.    En Hjaldr var faðir Gríms, föður Bjarnar bunu. Björn buna átti Vélaugu, systur Vémundar ins gamla. Þeira synir váru þeir Ketill flatnefr ok Hrappr ok Helgi, faðir Helga, föður Heyangrs-Bjarnar, hverr er ríkr hersir ok ágætr var í Sogni. ## Landnámabók - Viðauki Skarðsárbókar, kap. 6 6. Frá Yxna-Þóri Yxna-Þórir hét maðr ágætr í Ögðum ok auðigr. Hann átti þær þrjár eyjar, er átta tigir yxna var á hverri. En er Haraldr konungr hárfagri bað hann strandhöggs, þá gaf hann honum eina eyna ok alla yxnina með. Af því var hann kallaðr Yxna-Þórir, ok er frá honum komit margt stórmenni á Íslandi ok í Nóregi. Sonr Þóris var Ósvaldr, faðir Ölvis ins hvíta, föður Þorsteins ins hvíta, föður Þorgils, föður Brodd-Helga, föður Víga-Bjarna.