# Vǫluspá

- **Verk:** Vǫluspá (verk:edda:voluspa)
- **Källsamling:** Den poetiska Eddan (Finnur Jónsson 1932; Brate 1913)
- **Utgåva:** Finnur Jónsson (utg.), De gamle Eddadigte, København 1932: Vǫluspǫ́. heimskringla.no.
- **Språk:** non
- **Typ:** original
- **Licens:** Public domain

## Vǫluspá (Finnur Jónsson 1932)

<!-- passage: edda:voluspa:non -->

Vǫluspǫ́ 
 1.
 Hljóðs biðk allar
 hęlgar kindir,
 męiri ok minni
 mǫgu Hęimdallar;
 vildu at, Valfǫðr,
 vęl fyrir tęljak
 forn spjǫll fira,
 þaus fręmst of man.
 2.
 Ek man jǫtna
 ár of borna,
 þás forðum mik
 fœdda hǫfðu;
 níu mank hęima,
 níu ívíði,
 mjǫtvið mæran
 fyr mold neðan.
 3.
 Ár vas alda
 þars Ymir byggði,
 vasa sandr né sær,
 né svalar unnir;
 jǫrð fansk æva
 né upphiminn;
 gap vas ginnunga,
 ęn gras hvęrgi.
 4.
 Áðr Bors synir
 bjǫðum of ypðu,
 þęir es Miðgarð
 mæran skópu;
 sól skein sunnan
 á salar stęina;
 þá vas grund gróin
 grœnum lauki.
 5.
 Sól varp sunnan, *
 sinni mána, *
 hęndi hinni hœgri *
 of himinjǫður; *
 sól þat né vissi, *
 hvar hon sali átti; *
 (stjǫrnur þat né vissu, *
 hvar þær staði ǫ́ttu); *
 máni þat né vissi, *
 hvat hann męgins átti. *
 6.
 Þá gingu ręgin ǫll *
 á rǫkstóla, *
 ginnhęilǫg goð, *
 ok gættusk of þat *
 — — — —
 Nótt ok niðjum *
 nǫfn of gǫ́fu, *
 morgin hétu *
 ok miðjan dag, *
 undurn ok aptan, *
 ǫ́rum at tęlja. *
 7.
 Hittusk æsir
 á Iðavęlli,
 þęirs hǫrg ok hof
 hótimbruðu;
 afla lǫgðu,
 auð smíðuðu,
 tangir skópu
 ok tól gęrðu.
 8.
 Tęflðu í túni,
 tęitir vǫ́ru,
 vas þeim véttęrgis
 vant ór golli,
 unz þríar kómu
 þursa męyjar,
 ámátkar mjǫk,
 ór Jǫtunhęimum.
 9.
 Þá gingu ręgin ǫll *
 á rǫkstóla, *
 ginnhęilǫg goð, *
 ok gættusk of þat, *
 hvárt skyldi dverga *
 dróttir skępja *
 ór Brimis blóði *
 ok ór Bláins lęggjum. *
 10.
 Þar vas Móðsognir *
 mæztr of orðinn *
 dverga allra, *
 en Durinn annarr; *
 þęir manlíkun *
 mǫrg of gęrðu, *
 dverga í jǫrðu, *
 sęm Durinn sagði. *
 11.
 Nýi ok Niði, *
 Norðri, Suðri, *
 Austri, Vestri, *
 Alþjófr, Dvalinn, *
 Bívurr, Bávurr, *
 Bǫmburr, Nóri, *
 Ánn ok Ánarr, *
 Ái, Mjǫðvitnir. *
 12.
 Vęigr ok Gandalfr, *
 Vindalfr, Þráinn, *
 Þękkr ok Þorinn, *
 Þrór, Vitr ok Litr, *
 Nár ok Nýráðr, *
 nú hęfk dverga, *
 Ręginn ok Ráðsviðr, *
 rétt of talða. *
 13.
 Fíli, Kíli, *
 Fundinn, Náli, *
 Hęptifíli, *
 Hannarr, Svíurr, *
 Frár, Hornbori, *
 Frægr ok Lóni, *
 Aurvangr, Jari, *
 Ęikinskjaldi. *
 14.
 Mál es dverga
 í Dvalins liði
 ljóna kindum
 til Lofars tęlja,
 þęir es sóttu
 frá Salarstęini
 Aurvanga sjǫt
 til Jǫruvalla.
 15.
 Þar vas Draupnir *
 ok Dolgþrasir, *
 Hár, Haugspori, *
 Hlévangr, Glóinn, *
 Skirfir, Virfir, *
 Skáfiðr, Ái. *
 16.
 Alfr ok Yngvi, *
 Ęikinskjaldi, *
 Fjalarr ok Frosti, *
 Finnr ok Ginnarr; *
 þat mun æ uppi, *
 meðan ǫld lifir, *
 langniðja-tal *
 til Lofars hafat. *
 17.
 Unz þrír kómu *
 ór því liði *
 ǫflgir ok ástkir *
 æsir at húsi, *
 fundu á landi *
 lítt męgandi *
 Ask ok Emblu *
 ørlǫglausa. *
 18.
 Ǫnd þau né ǫ́ttu, *
 óð þau né hǫfðu, *
 lǫ́ né læti *
 né litu góða; *
 ǫnd gaf Óðinn, *
 óð gaf Hœnir, *
 lǫ́ gaf Lóðurr *
 ok litu góða. *
 19.
 Ask veitk standa, *
 hęitir Yggdrasill, *
 hǫ́r baðmr, ausinn *
 hvíta-auri; *
 þaðan koma dǫggvar *
 þærs í dala falla; *
 stęndr æ yfir grœnn *
 Urðar brunni. *
 20.
 Þaðan koma męyjar *
 margs vitandi *
 þríar ór þeim sæ, *
 es und þolli stendr; *
 (Urð hétu ęina, *
 aðra Verðandi, *
 skǫ́ru á skíði, *
 Skuld hina þriðju) *
 þær lǫg lǫgðu, *
 þær líf køru, *
 alda bǫrnum, *
 ørlǫg sęggja. *
 21.
 Þat man hon folkvíg
 fyrst í hęimi,
 es Gollvęigu
 gęirum studdu
 ok í hǫll Háars
 hána bręndu,
 þrysvar bręndu
 þrysvar borna,
 (opt ósjaldan,
 þó hon ęnn lifir).
 22.
 Hęiði hétu,
 hvars til húsa kom,
 vǫlu vęlspáa,
 vitti hon ganda;
 sęið, hvars kunni,
 sęið hug lęikinn;
 æ vas hon angan
 illrar brúðar.
 23.
 Þá gingu ręgin ǫll
 á rǫkstóla,
 ginnhęilǫg goð,
 ok gættusk of þat,
 hvárt skyldi æsir
 afráð gjalda,
 eða skyldi goð ǫll
 gildi ęiga.
 24.
 Flęygði Óðinn
 ok í folk of skaut;
 þat vas ęnn folkvíg
 fyrst í hęimi;
 brotinn vas borðvęggr
 borgar ása,
 knǫ́ttu vanir vígspǫ́
 vǫllu sporna.
 25.
 Þá gingu ręgin ǫll
 á rǫkstóla,
 ginnhęilǫg goð,
 ok gættusk of þat,
 hvęrr hęfði lopt alt
 lævi blandit
 eða ætt jǫtuns
 Óðs męy gefna.
 26.
 Þórr ęinn þar vá
 þrunginn móði,
 hann sjaldan sitr,
 es slíkt of fregn;
 á gingusk ęiðar,
 orð ok sœri,
 mǫ́l ǫll męginlig,
 es á meðal fóru.
 27.
 Vęit hon Hęimdallar
 hljóð of folgit
 und hęiðvǫnum
 hęlgum baðmi;
 á sér hon ausask
 aurgum forsi
 af veði Valfǫðrs.
 Vituð ér ęnn eða hvat?
 28.
 Ęin sat hon úti,
 þás hinn aldni kom
 yggjungr ása
 ok í augu lęit —
 »hvęrs fregnið mik?
 hví fręistið mín?
 Alt vęitk, Óðinn,
 hvar auga falt
 í hinum mæra
 Mímis brunni;«
 drekkr mjǫð Mímir
 morgin hvęrjan
 af veði Valfǫðrs.
 Vituð ér ęnn eða hvat?
 29.
 Valði hęnni Hęrfǫðr
 hringa ok męn;
 fekk spjǫll spaklig
 ok spáganda;
 sá vítt ok of vítt
 of verǫld hvęrja.
 30.
 Sá hon valkyrjur
 vítt of komnar,
 gǫrvar at ríða
 til goðþjóðar.
 Skuld hęlt skildi, *
 ęn Skǫgul ǫnnur, *
 Gunnr, Hildr, Gǫndul *
 ok Gęirskǫgul; *
 nú eru talðar *
 nǫnnur Hęrjans, *
 gǫrvar at ríða *
 grund valkyrjur. *
 31.
 Ek sá Baldri,
 blóðgum tívur,
 Óðins barni,
 ørlǫg folgin;
 stóð of vaxinn
 vǫllum hæri
 mær ok mjǫk fagr
 mistiltęinn.
 32.
 Varð af męiði,
 þęims mær sýndisk,
 harmflaug hættlig,
 Hǫðr nam skjóta.
 Baldrs bróðir vas *
 of borinn snimma, *
 sá nam Óðins sonr *
 ęinnættr vega; *
 33.
 þó hann æva hęndr *
 né hǫfuð kęmbði, *
 áðr á bál of bar *
 Baldrs andskota. *
 Ęn Frigg of grét
 í Fęnsǫlum
 vǫ́ Valhallar.
 Vituð ér ęnn eða hvat?
 35.
 Hapt sá hon liggja
 und Hveralundi
 lægjarns líki
 Loka áþękkjan;
 þar sitr Sigyn
 þęygi of sínum
 veri vęl glýjuð.
 Vitud ér ęnn eða hvat?
 36.
 Ǫ́ fęllr austan
 of ęitrdala
 sǫxum ok sverðum,
 Slíðr heitir sú.
 37.
 Stóð fyr norðan *
 á Niðavǫllum *
 salr ór golli *
 Sindra ættar, *
 ęn annarr stóð *
 á Ókólni, *
 bjórsalr jǫtuns, *
 ęn sá Brimir hęitir. *
 38.
 Sal sér hon standa
 sólu fjarri
 Nástrǫndu á,
 norðr horfa dyrr;
 falla ęitrdropar
 inn of ljóra,
 sá ’s undinn salr
 orma hryggjum.
 39.
 Sér hon þar vaða
 þunga strauma
 męnn męinsvara
 ok morðvarga
 ok þanns annars glępr
 ęyrarúnu.
 Þar sýgr Níðhǫggr
 nái framgingna;
 slítr vargr vera
 Vituð ér ęnn eða hvat?
 40.
 Austr sat hin aldna
 í Járnviði
 ok fœddi þar
 Fęnris kindir;
 verðr af þeim ǫllum
 ęinna nøkkurr
 tungls tjúgari
 í trolls hami.
 41.
 Fyllisk fjǫrvi
 fęigra manna,
 rýðr ragna sjǫt
 rauðum dręyra,
 svǫrt verða sólskin
 of sumur ęptir,
 veðr ǫll válynd.
 Vituð ér ęnn eða hvat?
 42.
 Sat þar á haugi
 ok sló hǫrpu
 gýgjar hirðir,
 glaðr Ęggþér;
 gól of hǫ́num
 í gaglviði
 fagrrauðr hani,
 sás Fjalarr hęitir.
 43.
 Gól of ǫ́sum
 Gollinkambi,
 sá vękr hǫlða
 at Hęrjafǫðrs,
 ęn annarr gęlr
 fyr jǫrð neðan
 sótrauðr hani
 at sǫlum Hęljar.
 44.
 Gęyr Garmr mjǫk
 fyr Gnipahęlli,
 fęstr mun slitna,
 ęn freki rinna,
 fjǫlð vęitk frœða,
 framm sék lęngra
 of ragna rǫk,
 rǫmm sigtíva.
 45.
 Brœðr munu bęrjask
 ok at bǫnum verðask,
 munu systrungar
 sifjum spilla,
 hart ’s í hęimi,
 hórdómr mikill,
 skęggǫld, skalmǫld,
 skildir klofnir,
 vindǫld, vargǫld,
 áðr verǫld stęypisk,
 mun ęngi maðr
 ǫðrum þyrma.
 46.
 Lęika Míms synir,
 ęn mjǫtuðr kyndisk
 at hinu gamla
 Gjallarhorni
 hótt blæss Hęimdallr,
 horn ’s á lopti;
 mælir Óðinn
 við Míms hǫfuð.
 47.
 Skęlfr Yggdrasils
 askr standandi,
 ymr aldit tré,
 ęn jǫtunn losnar;
 hræðask allir
 á hęlvegum
 áðr Surtar þann
 sevi of glęypir.
 48.
 Hvat ’s með ǫ́sum? *
 hvat ’s með ǫlfum? *
 gnýr allr Jǫtunhęimr, *
 æsir ’ro á þingi, *
 stynja dvergar *
 fyr stęindurum *
 vęggbergs vísir — *
 vituð ér ęnn eða hvat? *
 49.
 Gęyr nú Garmr mjǫk
 fyr Gnipahęlli,
 fęstr mun slitna,
 ęn freki rinna,
 fjǫlð vęitk frœða,
 framm sék lęngra
 of ragna rǫk,
 rǫmm sigtíva.
 50.
 Hrymr ękr austan,
 hęfsk lind fyrir,
 snýsk Jǫrmungandr
 í jǫtunmóði;
 ormr knýr unnir,
 ęn ari hlakkar,
 slítr nái niðfǫlr;
 Naglfar losnar.
 51.
 Kjóll fęrr austan
 koma munu Múspells
 of lǫg lýðir,
 ęn Loki stýrir;
 fara fíflmęgir
 með freka allir,
 þęim es bróðir
 Býlęists í fǫr.
 52.
 Surtr fęrr sunnan
 með sviga lævi,
 skínn af sverði
 sól valtíva;
 grjótbjǫrg gnata,
 ęn gífr rata,
 troða halir hęlveg,
 ęn himinn klofnar.
 53.
 Þá kømr Hlínar
 harmr annarr framm,
 es Óðinn fęrr
 við ulf vega,
 ęn bani Bęlja
 bjartr at Surti;
 þá mun Friggjar
 falla angan.
 55.
 Þá kømr hinn mikli *
 mǫgr Sigfǫður, *
 Víðarr vega *
 at valdýri; *
 lætr hann męgi Hveðrungs *
 mund of standa *
 hjǫr til hjarta; *
 þá ’s hefnt fǫður. *
 56.
 Þá kømr hinn mæri
 mǫgr Hlǫðynjar
 — — — —
 gęngr Óðins sonr
 ormi mœta.
 Drepr af móði
 Miðgarðs véurr;
 munu halir allir
 hęimstǫð ryðja;
 gęngr fet níu
 Fjǫrgynjar burr
 nęppr frá naðri,
 níðs ókvíðinn.
 57.
 Sól tér sortna,
 søkkr fold í mar,
 hverfa af himni
 hęiðar stjǫrnur;
 gęisar ęimi
 við aldrnara;
 lęikr hór hiti
 við himin sjalfan.
 58.
 Gęyr Garmr mjǫk
 fyr Gnipahęlli,
 fęstr mun slitna,
 ęn freki rinna,
 fjǫlð vęitk frœða,
 framm sék lęngra
 of ragna rǫk,
 rǫmm sigtíva.
 59.
 Sér hon upp koma
 ǫðru sinni
 jǫrð ór ægi
 iðjagrœna —;
 falla forsar,
 flýgr ǫrn yfir,
 sás á fjalli
 fiska vęiðir.
 60.
 Finnask æsir
 á Iðavęlli
 ok of moldþinur
 mǫ́tkan dœma,
 ok minnask þar
 á męgindóma
 ok á Fimbultýs
 fornar rúnar
 61.
 Þar munu ęptir
 undrsamligar
 gollnar tǫflur
 í grasi finnask,
 þærs í árdaga
 áttar hǫfðu.
 62.
 Munu ósánir
 akrar vaxa;
 bǫls mun alls batna
 mun Baldr koma;
 búa Hǫðr ok Baldr
 Hropts sigtoptir
 (vęl valtívar,
 Vituð ér ęnn eða hvat?)
 63.
 Þá kná Hœnir
 hlautvið kjósa
 ok burir byggva
 brœðra Tvęggja
 vindhęim víðan.
 Vituð ér ęnn eða hvat?
 64.
 Sal sér hon standa
 sólu fęgra,
 golli þakðan,
 á Gimléi;
 þar munu dyggvar
 dróttir byggva
 ok of aldrdaga
 ynðis njóta.
 66.
 Þar kømr hinn dimmi *
 dręki fljúgandi, *
 naðr fránn neðan *
 frá Niðafjǫllum; *
 berr sér í fjǫðrum *
 — flýgr vǫll yfir — *
 Níðhǫggr nái; *
 nú mun hann søkkvask. *
Noter: