# Lokasenna - **Verk:** Lokasenna (verk:edda:lokasenna) - **Källsamling:** Den poetiska Eddan (Finnur Jónsson 1932; Brate 1913) - **Utgåva:** Finnur Jónsson (utg.), De gamle Eddadigte, København 1932: Lokasenna (FJ). heimskringla.no. - **Språk:** non - **Typ:** original - **Licens:** Public domain ## Lokasenna (Finnur Jónsson 1932) Loki Laufęyjarson 1. Sęg þat Ęldir svát ęinugi feti gangir framarr, hvat hér inni hafa at ǫlmǫ́lum sigtíva synir. E. kv. 2. Of vǫ́pn sín dœma ok of vígrisni sína sigtíva synir; ása ok alfa, es hér inni eru, mangi ’s þér í orði vinr. 3. Inn skal ganga Ægis hallir í á þat sumbl at séa, jǫll ok ǫ́fu fœrik ása sonum ok blęndk þęim svá męini mjǫð. E. kv. 4. Vęizt, ef inn gęngr Ægis hallir í á þat sumbl at séa, hrópi ok rógi ef ęyss á holl ręgin, á þér munu þau þęrra þat. 5. Vęizt þat Ęldir, ef ęinir skulum sáryrðum sakask, auðigr verða munk í andsvǫrum, ef þú mælir til mart. 6. Þyrstr ek kom þessar hallar til Loptr of langan veg, ǫ́su at biðja, at mér ęinn gefi mæran drykk mjaðar. 7. Hví þęgið ér svá þrungin goð, at mæla né męguð; sessa ok staði vęlið mér sumbli at, eða hęitið mik heðan. Br. kv. 8. Sessa ok staði vęlja þér sumbli at æsir aldrigi; æsir vitu hvęim þęir alda skulu gambansumbl of geta. 9. Mant þat Óðinn, es vit í árdaga blendum blóði saman? ǫlvi bęrgja lézk ęigi mundu, nema okr væri bǫ́ðum borit. Óð. kv. 10. Rís þú Víðarr ok lát ulfs fǫður sitja sumbli at, síðr oss Loki kveði lastastǫfum Ægis hǫllu í 11. Hęilir æsir, heilar ǫ́synjur ok ǫll ginnhęilǫg goð, nema sá ęinn ǫ́ss es innar sitr Bragi bękkjum á. Br. kv. 12. Mar ok mæki gefk þér míns féar ok bœtir þér svá (baugi) Bragi, síðr þú ǫ́sum ǫfund of gjaldir, gręmjat goð at þér. 13. Jós ok mækis munt æ vesa bęggja vanr Bragi, ása ok alfa, es hér inni eru, þú est við víg varastr. (ok skjarrastr við skot). Br. kv. 14. Vęitk, ef fyr útan værak, sem fyr innan emk, Ægis hǫll of kominn, hǫfuð þitt bærak í hendi mér; lykak þér þat fyr lygi. 15. Snjallr est í sessi, skalattu svá gęra, Bragi bękkskrautuðr; vega þú gakk ef vręiðr séir; hyggsk vætr hvatr fyrir. Ið. kv. 16. Biðk þik Bragi barna sifjar duga ok allra óskmaga, at þú Loka kveðira lastastǫfum Ægis hǫllu í. 17. Þęgi þú Iðunn, þik kveðk allra kvinna vergjarnasta vesa, síz arma þína lagðir ítrþvęgna of þinn bróður-bana. Ið. kv. 18. Loka kveðka lastastǫfum Ægis hǫllu í; Braga kyrrik bjóri ręifan; vilkat at it vręiðir vegizk. Gefj. kv. 19. Hví it æsir tvęir skuluð inni hér sáryrðum sakask? Loptki þat vęit, at hann lęikinn es ok hann fjǫrg ǫll fía. 20. Þęgi þú Gęfjun, þess munk nú geta, es þik glapði at gęði svęinn hinn hvíti, es þér sigli gaf ok þú lagðir lær yfir. Óð. kv. 21. Œrr est Loki ok ørviti, es fær þér Gęfjun at gręmi; aldar ørlǫg hygg at ǫll of viti jafngǫrla sem ek. 22. Þęgi þú Óðinn, þú kunnir aldrigi dęila víg með verum, opt þú gaft þęims gefa skyldira, hinum slævurum sigr. Óð. kv. 23. Vęizt, ef gafk þęims gefa né skyldak, hinum slævurum sigr, átta vetr vast þú fyr jǫrð neðan kýr mólkandi ok kona. ok hefr þú þar bǫrn of borit * ok hugðak þat args aðal. * 24. Ęn þik síða kóðu Sámsęyju í, ok drapt á vett sem vǫlur, vitka líki fórt verþjóð yfir, ok hugðak þat args aðal. Fr. kv. 25. Ørlǫgum ykrum skylið aldrigi sęgja sęggjum frá, hvat it æsir tvęir drýgðuð í árdaga; firrisk æ forn rǫk firar. 26. Þęgi þú Frigg, þú ’st Fjǫrgyns mær ok hęfr æ vergjǫrn verit, es þá Véa ok Vilja lézt þér Viðris kvæn báða í baðm of tękit. Fr. kv. 27. Vęizt, ef inni ættak Ægis hǫllum í Baldri glíkan bur, út þú né kœmir frá ása sonum ok væri þá at þér vręiðum vegit. 28. Ęnn vill þú Frigg, at flęiri tęljak mína męinstafi, ek því ræð, es ríða sérat síðan Baldr at sǫlum. Fr. kv. 29. Œrr est Loki, es yðra tęlr ljóta lęiðstafi, ørlǫg Frigg hygg at ǫll viti, þótt hon sjǫlfgi sęgi. 30. Þęgi þú Fręyja, þik kank fullgǫrva, esa þér vamma vant, ása ok alfa, es hér inni eru, hvęrr hęfr þinn hór verit. Fr. kv. 31. Flǫ́ es þér tunga, hygg at þér fręmr myni ó-gótt of gala, ręiðir ro þér æsir ok ǫ́synjur, hryggr munt hęim fara. 32. Þęgi þú Fręyja, þú est fordæða ok męini blandin mjǫk, síz þik at brœðr þínum stóðu blíð ręgin ok myndir þá Fręyja frata. Nj. kv. 33. Þat ’s válítit, þótt sér varðir fái vers hós eða hvárs, hitt ’s undr es ǫ́ss ragr es hér inn of kominn ok hęfr sá bǫrn of borit. 34. Þęgi þú Njǫrðr, þú vast austr heðan gísl of sendr at goðum, Hymis męyjar hǫfðu þik at hlandtrogi ok þér í munn migu. Nj. kv. 35. Sú erumk líkn, es vask langt heðan gísl of sendr at goðum, þá mǫg gatk, þanns mangi fíar, ok þykkir sá ása jaðarr. 36. Hætt nú Njǫrðr, haf þú á hófi þik, munka því lęyna lęngr, við systur þinni gazt slíkan mǫg ok es þó ónu verr. Týr kv. 37. Fręyr es baztr allra ballriða ása gǫrðum í, męy né grœtir né manns konu ok lęysir ór hǫptum hvęrn. 38. Þęgi þú Týr, þú kunnir aldrigi bera tilt með tvęim, hǫnd hina hœgri, munka hinnar geta, þér slęit Fęnrir frá. Týr kv. 39. Handar emk vanr, ęn þú hróðrsvitnis, bǫl es bęggja þrǫ́; ulfgi hęfr ok bętr es í bǫndum skal bíða ragnarøkrs. 40. Þęgi þú Týr, þat varð þinni konu, at hón átti mǫg við mér, ǫln né penning hafðir aldrigi þess vanréttis, vesall. Fr. kv. 41. Ulf sék liggja árósi fyrir unz of rjúfask ręgin, því munt næst nema þú nú þęgir bundinn, bǫlva smiðr. 42. Golli kęypta lézt Gymis dóttur ok sęldir þitt svá sverð, ęn es Múspells synir ríða Myrkvið yfir, vęizta þá, vesall, hvé þú vegr. B. kv. 43. Vęizt, ef øðli ættak sem Ingunar-Fręyr ok svá sælligt setr, męrgi smæra mølðak męinkrǫ́ku ok lęmða alla í liðu. 44. Hvat ’s þat hit litla es lǫggra sék ok snapvíst snapir, at ęyrum Fręys munt æ vesa ok und kvernum klaka. B. kv. 45. Byggvir hęitik, ęn mik bráðan kveða goð ǫll ok gumar, því emk hér hróðugr, at drekka Hropts męgir allir ǫl saman. 46. Þęgi þú Byggvir, þú kunnir aldrigi dęila með mǫnnum mat, ok þik í flęts strái finna né mǫ́ttu, þás vǫ́gu verar. H. kv. 47. Ǫlr est Loki, svát est ørviti, hví né lęzkat Loki, ofdrykkja vęldr alda hvęim, es sína mælgi né manat. 48. Þęgi þú Heimdallr, þér vas í árdaga hit ljóta líf of lagit; ǫrgu baki þú munt æ vesa ok vaka vǫrðr goða. H. kv. 49. Létt ’s þér Loki, munattu lęngi svá lęika lausum hala, þvíat þik á hjǫrvi skulu hins hrímkalda magar gǫrnum binda goð. 50. Vęizt, ef mik á hjǫrvi skulu hins hrímkalda magar gǫrnum binda goð, fyrstr ok øfstr vask at fjǫrlagi, þars vér á Þjaza þrifum. Sk. kv. 51. Vęizt, ef fyrstr ok øfstr vast þú at fjǫrlagi, þás ér á Þjaza þrifuð, fra mínum véum ok vǫngum skulu þér æ kǫld rǫ́ð koma. 52. Léttari í mǫ́lum vast við Laufęyjar son, þás lézt mér á bęð þinn boðit, getit verðr oss slíks, ef gǫrva skulum, tęlja vǫmmin vǫ́r. 53. Hęill vestu nú Loki, ok tak við hrímkálki fullum forns mjaðar, hęldr hana ęina látir með ása sonum vammalausa vesa. 54. Ęin þú værir, ef svá værir, vǫr ok grǫm at veri, ęinn ek vęit, svát vita þykkjumk, hór ok af Hlórriða ok var þat sá hinn lævísi Loki. Bęyla kv. 55. Fjǫll ǫll skjalfa hygg á fǫr vesa hęim Hlórriða, hann ræðr ró, þęims rœgir hér goð ǫl ok guma. 56. Þęgi þú Bęyla, þú ’st Byggvis kvæn ok męini blandin mjǫk, ó-kynjan męira koma með ása sonum, ǫll est dęigja dritin. 57. Þęgi þú rǫg véttr, þér skal minn þrúðhamarr Mjǫlnir mál fyrnema, hęrða klett drepk þér halsi af, verðr þá þínu fjǫrvi of farit. 58. Jarðar burr es hér nú inn kominn, hví þrasir þú svá Þórr? ęn þá þorir þú ękki, es þú skalt við ulf vega ok svęlgr hann allan Sigfǫðr. Þ. kv. 59. Þęgi þú rǫg véttr, þér skal minn þrúðhamarr Mjǫlnir mál fyrnema, upp þér verpk ok á austrvega, síðan þik mangi sér. 60. Austrfǫrum þínum skalt aldrigi sęgja sęggjum frá, síz í hanzka (þumlungi) hnúkðir ęinhęri, ok þóttiska þá Þórr vesa. Þ. kv. 61. Þęgi þú rǫg véttr, þér skal minn þrúðhamarr Mjǫlnir mál fyrnema, hęndi hinni hœgri drepk þik Hrungnis bana, svát þér brotnar bęina hvat. 62. Lifa ætlak mér langan aldr, þótt hœtir hamri mér, skarpar álar þóttu þér Skrýmis vesa, ok máttira nesti náa. (ok svalzt þú þá hungri hęill). Þ. kv. 63. Þęgi þú rǫg véttr, þér skal minn þrúðhamarr Mjǫlnir mál fyrnema, Hrungnis bani mun þér í hęl koma fyr nágrindr neðan. 64. Kvaðk fyr ǫ́sum, kvaðk fyr ása sonum, þaz mik hvatti hugr, ęn fyr þér ęinum munk út ganga, þvíat ek vęit at þú vegr. 65. Ǫl gęrðir Ægir, ęn þú aldri munt síðan sumbl of gęra, ęiga þín ǫll, es hér inni es, lęiki yfir logi, * brinni þér á baki.