# Hyndluljóð - **Verk:** Hyndluljóð (verk:edda:hyndluljod) - **Källsamling:** Den poetiska Eddan (Finnur Jónsson 1932; Brate 1913) - **Utgåva:** Finnur Jónsson (utg.), De gamle Eddadigte, København 1932: Hyndluljóð (FJ). heimskringla.no. - **Språk:** non - **Typ:** original - **Licens:** Public domain ## Hyndluljóð (Finnur Jónsson 1932) Hyndluljóð Fr. kv. 1. Vaki mær męyja, vaki mín vina, Hyndla systir, es í hęlli býr; nú ’s røkr røkra, ríða vit skulum til Valhallar ok til vés hęilags. 2. Biðjum Hęrjafǫðr í hugum sitja, hann gęldr ok gefr goll verðungu, gaf hann Hęrmóði hjalm ok brynju, ęn Sigmundi sverð at þiggja. 3. Gefr hann sigr sumum, ęn sumum aura, mælsku mǫrgum ok manvit firum, byri gefr brǫgnum, ęn brag skǫ́ldum, gefr hann mannsęmi mǫrgum rekki. 4. Þór munk blóta, þess munk biðja, at hann æ við þik einart láti; þó ’s hǫ́num ótítt við jǫtuns brúðir. 5. Nu tak ulf þinn ęinn af stalli, lát hann rinna með runa mínum. H. kv. Sęinn es gǫltr þinn goðveg troða, vilkat mar minn mætan hlœða. 6. Flǫ́ est Fręyja, es fręistar mín, visar þú augum á oss þannig, es hafir ver þinn í valsinni Óttar unga Innsteins bur. Fr. kv. 7. Dulið est Hyndla, draums ætlak þér, es kveðr ver minn í valsinni. 8. Þars gǫltr glóar Gollinbursti, Hildisvíni, es mér hagir gęrðu, dvergar tvęir Dáinn ok Nabbi. 9. Sęnn í sǫðlum sitja vit skulum ok of jǫfra ættir dœma, (gumna þęira, es frá goðum kómu). 10. Þęir hafa vęðjat Vala málmi Óttarr ungi ok Angantýr; skylt ’s at vęita, svát skati hinn ungi fǫðurlęifð hafi ępt frændr sína. 11. Hǫrg mér gęrði hlaðinn stęinum; nú ’s grjót þat at glęri orðit; rauð hann í nýju nauta blóði; æ trúði Óttarr á ǫ́synjur. Hy. kv. 12. Snú braut heðan, sofa lystir mik, fær fátt af mér fríðra kosta; hlęypr þú Óðs vina úti á nóttum, sęm með hǫfrum hęiðrún fari. 13. Rant at Óði ęy þręyjandi, skutusk þér flęiri und fyrirskyrtu, hlęypr þú Óðs vina úti á nóttum, [sęm með hǫfrum hęiðrún fari]. Fr. kv. 14. Ek slæ ęldi of íviðju, svát ęigi kømsk óbręnd heðan. Hy. kv. Hyr sék brinna, ęn hauðr loga, verða flęstir fjǫrlausn þola. Fr. kv. 15. Nú lát forna niðja talða ok upp bornar ættir manna hvat ’s Skjǫldunga, hvat ’s Skilfinga, hvat ’s Ylfinga hvat ’s hǫldborit, hvat ’s hęrsborit męst mannaval und Miðgarði? Hy. kv. 16. Þú est Óttarr borinn Innstęini, en Innstęinn vas Alfi hinum gamla, Alfr vas Ulfi, Ulfr Sæfara, ęn Sæfari Svan hinum rauða. 17. Móður átti faðir þinn męnjum gǫfga, hygg at héti Hlédís gyðja, Fróði vas faðir þęirar, ęn ‘Friaut’ móðir; ǫll þótti ætt sú með yfirmǫnnum. 18. Auði vas áðr ǫflgastr manna, Halfdanr fyrri hæstr Skjǫldunga, fræg vǫ́ru folkvíg, þaus framir gęrðu, hvarfa þóttu verk með himins skautum. 19. Ęflðisk við Ęymund œztan manna ęn vá Sigtrygg með svǫlum ęggjum, ęiga gekk Almvęig, œzta kvinna, ólu þau ok ǫ́ttu átján sonu. 20. Þaðan eru Skjǫldungar, þaðan Skilfingar, þaðan Ǫðlingar, þaðan Ynglingar, þaðan hǫldborit, þaðan hęrsborit, mest mannaval und Miðgarði; alt ’s þat ætt þín, Óttarr heimski. 21. Vas Hildigunnr hęnnar móðir, Svǫ́fu barn ok sækonungs; alt ’s þat ætt þín, Óttarr hęimski. varðar at viti svá, viltu ęnn lęngra? 22. Dagr átti Þóru dręngjamóður, ólusk i ætt þar œztir kappar, Fraðmarr ok Gyrðr ok Frekar báðir, Ámr ok Jǫsurmarr, Alfr hinn gamli. varðar at viti svá, viltu ęnn lęngra? 23. Kętill hét vinr þęira Klypps arfþęgi, vas hann móðurfaðir móður þinnar; þar vas Fróði fyrr an Kári, ęn Hildi vas Hóalfr of getinn. 24. Nanna vas næst þar Nǫkkva dóttir, vas mǫgr hęnnar mágr þíns fǫður; fyrnð ’s sú mægð, framm tęlk lęngra; alt ’s þat ætt þín, Óttarr hęimski. 25. Ísolfr ok Ásolfr Ǫlmóðs synir ok Skúrhildar Skękkils dóttur; skalt til tęlja skatna margra; alt ’s þat ætt þín, Óttarr hęimski. 26. [Hęrvarðr, Hjǫrvarðr, Hrani, Angantýr], Búi ok Brámi, Barri ok Ręifnir, Tindr ok Tyrfingr, tvęir Haddingjar; alt ’s þat ætt þín, Óttarr hęimski. 27. Þęir í Bolm austr bornir vǫ́ru Arngríms synir ok Ęyfuru, brǫkun vas bersęrkja, bǫl margs konar, of lǫnd ok of lǫg sęm logi fœri. alt ’s þat ætt þín, Óttarr hęimski. 28. Gunnarr balkr, Grímr arðskafi, járnskjǫldr Þórir, Ulfr gínandi; kunnak báða Brodd ok Hǫrvi; vǫ́ru þeir í hirð Hrólfs hins gamla. 29. Þęir vǫ́ru gumnar goðum signaðir, allir bornir frá Jǫrmunrekki, Sigurðar mági, hlýð sǫgu minni, folkum grimms þess es Fáfni vá. 30. Sá vas vísi frá Vǫlsungi, ok Hjǫrdís frá Hrauðungi, ęn Ęylimi frá Ǫðlingum; alt ’s þat ætt þín, Óttarr hęimski. 31. Gunnarr ok Hǫgni, Gjúka arfar, ok hit sama Goðrún, systir þęira; ęigi vas Gotþormr Gjúka ættar, þó vas hann bróðir bęggja þęira. alt ’s þat ætt þín, Óttarr hęimski. 32. Haki vas Hveðnu hóts baztr sona, ęn Hveðnu vas Hjǫrvarðr faðir. 33. Haraldr hilditǫnn borinn Hrœreki sløngvanbauga, sonr vas hann Auðar, Auðr djúpúðga Ívars dóttir, ęn Ráðbarðr vas Randvers faðir. alt ’s þat ætt þín, Óttarr heimski. — — — — Fr. kv. 34. Berk minnisǫl mínum gęsti, svát ǫll muni orð at tína þessar rœðu á þriðja morni, es þęir Angantýr ættir rękja. Hy. kv. 35. Ber þú Óttari bjór at hęndi, ęitrblandinn mjǫk, illu hęilli. Fr. kv. 36. Orðhęill þín skal ęngu ráða, þótt brúðr jǫtuns bǫlvi hęitir; hann skal drekka dýrar vęigar; biðk Óttari ǫll goð duga.